مجله علمی پژوهشی بوم شناسی کاربردی

Mendeley  

Zotero  

Farzam A, Adavoudi R, Khosravi R, Maghsoudloo S, Kaboli M. Genetic Diversity and Population Structure of the Goitered Gazelle (Gazella subgutturosa) in Fars Province Using Microsatellite Marker. Iranian Journal of Applied Ecology 2025; 14 (3) :55-68
URL: http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1299-fa.html

کاهش جمعیت می‌تواند منجر به افت تنوع ژنتیکی، افزایش هم‌خونی و کاهش توان سازگاری، در برابر تغییرات محیطی شود. بنابراین، پایش شاخص‌های ژنتیکی برای ارزیابی پایداری جمعیت‌ها ضروری است. در مطالعه حاضر، تنوع و ساختار ژنتیکی آهوی گواتردار (Gazella subgutturosa) در استان فارس (پارک ملی بمو و منطقه شکار ممنوع بصیران) با استفاده از ۴۵ نمونه سرگین و 15 نشانگر ریزماهواره ارزیابی شد. شاخص‌های تنوع ژنتیکی، درون‌آمیزی، تمایز و ساختاربندی ژنتیکی و گردنه بطری برآورد گردید. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده مقدار هتروزیگوسیتی مشاهده شده بین 0/95 - 0/34 برآورد گردید که نشان‌دهنده سطح مناسبی از تنوع ژنتیکی در هر دو منطقه است. همچنین شاخص تمایز ژنتیکی 0/056 محاسبه شد که وجود تمایز بالا بین دو جمعیت را آشکار می‌سازد که می‌تواند ناشی از محدودیت جریان ژنی، جدایی جغرافیایی، و یا تأثیر مقاومت محیطی باشد. نشانه‌ای از وقوع پدیده گردنه بطری در گذشته نزدیک در هیچ یک از دو جمعیت مشاهده نشد. اگرچه وضعیت تنوع ژنتیکی مطلوب ارزیابی شد، اما تمایز ژنتیکی مشاهده‌شده ضرورت توجه به مدیریت جداگانه هر جمعیت و در صورت لزوم، تقویت ارتباط زیستگاهی میان جمعیت‌ها را برجسته می‌کند. این نتایج می‌توانند مبنایی علمی برای تدوین راهبردهای حفاظتی جمعیت‌های آهوی گواتردار را فراهم آورند.