@article{ 
author = {Azadrooh, H. and Farzam, M. and Mesdaghi, M.},  
title = {Effects of Harvest Intensities on Tragacanth Gum Production and Health of Astragalus Verus}, 
abstract ={In recent decades, tragacanth gum extraction from Astragalus verus has dramatically increased across Iranian rangelands. However, little information is available about the best method of gum harvest, which is economically efficient and maintains the health of the plant. This research was conducted as a factorial combination and in a completely randomized design, during spring and summer of 2018-2019, at Baraghban rangeland. Three levels of stem cuts (i.e. 1, 2, and 3 cuts on the main stem of each plant) and four frequencies of gum removals (1 to 4 times) with 10 replications were applied on 120 individual plants. Results indicated that all cut and gum removal levels significantly reduced the vigor of A. verus, but no significant relationship was detected between gum removal levels and plant vigor. There was an increase in the gum yield by increasing the number of gum harvests, but no increase was found by increasing cut numbers. Based on the ecological and economic comparisons (estimating costs and benefits), we suggest one cut and four times of gum removal as the most suitable method.},  
Keywords = {Plant cuts, Medicinal plant, Harvest frequency, Tragacanth gum},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {1-13}, 
publisher = {},
title_fa = {اثر شدت‌های بهره‌برداری بر تولید کتیرا و سلامت گیاه گون زرد (Astragalus verus)},
abstract_fa ={در دهه‌های اخیر بهره‌برداری کتیرا از پایه‌های گون (Astragalus verus) در سطح مراتع کشور شدت یافته است. با وجود این، اطلاعات اندکی در زمینه بهترین شیوه برداشت کتیرا، که ضمن دارا بودن بازدهی اقتصادی باعث حفظ سلامت گیاه شود، وجود دارد. پژوهشی به‌صورت آزمایش ترکیب فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در شرایط طبیعی مراتع برقبان شهرستان خوشاب در بهار و تابستان 1397 و 1398 انجام شد. تیغ‌زدن طوقه در سه سطح (یک، دو و سه تیغ) و همچنین تعداد دفعات برداشت محصول کتیرا در چهار سطح (یک، دو، سه و چهار دفعه برداشت) بر 10 تکرار از هر تیمار (تعداد کل بوته ها 120 عدد) اعمال شد. با افزایش تعداد دفعات برداشت، مقدار محصول کتیرا افزایش یافت، اما با افزایش تعداد تیغ‌ها از یک به دو و سه، افزایش معنی‌داری در عملکرد کتیرا مشاهده نشد. تیغ‌زدن گون حتی در سطح یک تیغ، سبب کاهش شادابی و افزایش خشکیدگی گیاه شد، اما افزایش تعداد تیغ‌ها سبب تشدید خشکیدگی پایه‌های گون نشد. بر اساس ارزیابی اقتصادی (محاسبه هزینه‌ها و درآمدهای برداشت محصول کتیرا) و ارزیابی اکولوژیک انجام شده در این پژوهش، بهترین شیوه برداشت محصول کتیرا که کمترین خسارت را به گیاه مادر وارد کند یک تیغ و چهار دفعه برداشت است.  },
keywords_fa = {تیغ‌زدن, گیاه دارویی, دفعات برداشت, شادابی, صمغ کتیرا},

doi = {10.47176/ijae.9.1.4535},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-969-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-969-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Darvishi, A. and MobarghaeeDinan, N. and Barghjelveh, Sh. and Yousefi, M.},  
title = {Assessment and Spatial Planning of Landscape Ecological Connectivity for Biodiversity Management (Case Study: Qazvin Province)}, 
abstract ={Habitat and ecosystem fragmentation and, consequently, the loss of landscape connectivity are major causes of biodiversity destruction, leading to disruption of material, energy, and information flow at the landscape scale. Given the importance of this issue, the current study aimed to evaluate the ecological connectivity and spatial planning of Qazvin Province, in order to re-establish and protect material, energy, and information flow corridors, using a landscape ecology approach. With that in mind, land use/land cover map was used to identify ecologically functional areas and to map barrier effect and ecological connectivity indicies by mathematical modeling techniques using model builder algorithms in Geographic Information System (GIS). Appropriate patches were, then, spatially selected for restoration and conservation across the landscape. The results showed that 90% of the province has the ecological function, but 10% of the area lacks the function. Three percent of the area has lost its ecological function by physical barriers such as road networks and industrial and residential expantions, and 7% of the area lost its functionality due to anthropogenic effects. In this research, four corridors were identified for spatial planning. Results of this study can be used for management of protected areas and land use planning, as well as environmental impact assessment and envuronmental strategic assessment.},  
Keywords = {Ecology, Landscape, Biodiversity, Matter-Energy and Information Flow, Qazvin Province},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {15-29}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی و برنامه‌ریزی فضایی پیوستگی بوم شناختی سیمای سرزمین
در راستای مدیریت تنوع زیستی (منطقه مورد مطالعه: استان قزوین)},
abstract_fa ={گسستگی زیستگاه‌ها و سامانه‌های زیستی و به‌دنبال آن افول پیوستگی بوم‌شناختی سیمای سرزمین، از دلایل اصلی نابودی تنوع زیستی به حساب می‌آیند که جریان ماده، انرژی و اطلاعات را در مقیاس سیمای سرزمین مختل کرده است. نظر به اهمیت این موضوع، هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی پیوستگی بوم‌شناختی و برنامه‌ریزی فضایی سیمای سرزمین استان قزوین در جهت احیا و حفاظت از گذرگاه‌های جریان ماده، انرژی و اطلاعات با رویکرد بوم‌شناسی سیمای سرزمین است. بدین منظور با استفاده از نقشه کاربری و پوشش اراضی، نواحی دارای عملکرد بوم‌شناختی شناسایی و شاخص‌های اثر مانع و پیوستگی بوم‌شناختی سیمای سرزمین با استفاده از مدل‌سازی ریاضی با الگوریتم مدل‌ساز در محیط GIS پهنه‌بندی شد. سپس لکه¬های مستعد برای احیا و حفاظت به‌طور مکانی در سیمای سرزمین شناسایی شد. نتایج این تحقیق نشان داد که 90 درصد از مساحت استان دارای عملکرد بوم‌شناختی و 10 درصد از آن فاقد عملکرد بوم‌شناختی است.  3 درصد از نواحی فاقد عملکرد بوم‌شناختی به‌وسیله موانع انسان ساخت مانند ایجاد شبکه جاده‌ای، رشد شهرها و توسعه صنایع، و 7 درصد نیز تحت تأثیر عارضه‌های انسان ساخت، عملکرد بوم‌شناختی خود را از دست داده‌اند. در این تحقیق به‌منظور برنامه‌ریزی فضایی، چهار گذرگاه برای جریانات ماده، انرژی و اطلاعات شناسایی شد. نتایج این تحقیق در برنامه‌های مدیریتی مناطق حفاظت شده و آمایش سرزمین و همچنین ارزیابی اثرات توسعه و ارزیابی راهبردی محیط زیست قابل استفاده است.},
keywords_fa = {بوم‌شناسی, سیمای سرزمین, تنوع زیستی, جریان ماده-انرژی و اطلاعات, استان قزوین},

doi = {10.47176/ijae.9.1.4182},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-975-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-975-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {lotfi, A. and Moradi, Y.},  
title = {Identifying suitable habitats for brown bear (Ursus arctos) in northern Zagros forests}, 
abstract ={Wildlife is an important biological indicator of viability of ecosystems, therefore, understanding habitat requirements of species is essential for biodiversity conservation. Determining the suitability of habitats for wildlife is important for effective management and conservation of species. The brown bear (Ursus arctos), as the largest carnivorous mammal in Iran, is distributed in most forest and mountain ecosystems and has a high conservation value. In the current study, brown bear habitat suitability modelling, in Kurdistan Province, was performed using maximum entropy algorithm (MaxEnt). After collecting the presence data and environmental variables, and examining the correlation between the variables, the obtained data were entered into the MaxEnt model. Results showed that temperature seasonality, annual precipitation, topography and vegetation are the most important variables in predicting habitat suitability of the brown bear in Kurdistan province. From the total area of Kurdistan Province, 1, 5 and 11 % were respectively accounted for habitats of high, moderate and low suitability, and 83% of the area was clssifed as unsuitable habitats. Based on the results, Chehel Cheshmeh, Shaho and Kosalan protected areas are suitable habitats for the brown bear. Zagros forests are considered as one of the main habitats of brown bear in Iran, consequently, the conservation of these habitats is essential to protect populations of this valuable carnivorous species.},  
Keywords = {Modeling, Maximum Entropy, Habitat Suitability Map, Kurdistan Province, Brown Bear},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {31-43}, 
publisher = {},
title_fa = {شناسایی زیستگاه‌های مطلوب خرس قهوه‌ای (Ursus arctos) در جنگل‌های زاگرس شمالی},
abstract_fa ={حیات وحش یکی از شاخص‌های مهم زیستی اکوسیستم‌ها و یکی از معیارهای مهم تنوع زیستی است که حفظ آن مستلزم شناخت خصوصیات گونه‌ها و همچنین زیستگاه آنها است. تعیین مطلوبیت زیستگاه‌ حیات وحش دارای اهمیت بسزایی در برنامه‌های حفاظت و مدیریت حیات وحش است. خرس قهوه‌ای به‌عنوان بزرگترین پستاندار گوشتخوار ایران در بیشتر اکوسیستم‌های جنگلی و کوهستانی پراکنده شده و از اهمیت حفاظتی بالایی برخوردار است. در این پژوهش، مدل¬سازی مطلوبیت زیستگاه خرس قهوه‌ای در استان کردستان با استفاده از الگوریتم آنتروپی بیشینه (مکسنت) انجام شد. بدین منظور پس از جمع‌آوری داده‌های نقاط حضور و لایه‌های محیطی و بررسی همبستگی بین لایه‌ها، اطلاعات به‌دست¬آمده وارد مدل مکسنت شد. نتایج حاصل از مدل¬سازی نشان داد که متغیرهای دمای فصلی، میزان بارندگی سالیانه، شیب، ارتفاع و کاربری/ پوشش اراضی مهم‌ترین متغیرهای تأثیرگذار در مطلوبیت زیستگاه خرس قهوه‌ای است. بر اساس نتایج حاصل، از کل مساحت استان کردستان، 1 درصد دارای مطلوبیت زیاد،11 درصد دارای مطلوبیت متوسطو 5 درصد دارای مطلوبیت کم بوده و 83 درصد در طبقه نامطلوب قرار دارد. بر اساس نتایج حاصل، مناطق حفاظت شده چل¬چمه، شاهو و کوسالان، زیستگاه‌های مطلوبی برای خرس قهوه‌ای هستند. جنگل‌های زاگرس به‌عنوان یکی از زیستگاه‌های اصلی خرس قهوه‌ای در ایران محسوب می‌شود؛ در نتیجه، حفاظت از این زیستگاه‌ها به‌منظور حفظ جمعیت‌های این گونه گوشتخوار ارزشمند ضروری است.},
keywords_fa = {مدل‌سازی, آنتروپی بیشینه, مطلوبیت زیستگاه, جنگل‌های زاگرس, خرس قهوه‌ای},

doi = {10.47176/ijae.9.1.3341},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-971-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-971-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Maleki, P. and Patimar, R. and Jafariyan, H. and Salmanmahiny, A. and Ghorbani, R. and Gholizadeh, M. and Harsij, M.},  
title = {Ecological Assessment of Organic Pollution in the Gorgan Bay, Using Palmer Algal Index}, 
abstract ={The problem of pollution in the Caspian sea has attracted increasing scientific concerns in recent years, but still, there is limited data relevant to the Gorgan bay. The current study aimed to evaluate the organic pollution of the Gorgan Bay, using Palmer Algal Index. Sampling was conducted seasonally in triplicate from summer 2017 to spring 2018. Phytoplankton samples were collected from surface water (maximum depth of 50cm), using a one-liter sampling bottle and fixed in 2.5% formaldehyde buffer solution. A total of 23 stations were selected including, seven stations in the eastern areas, eight stations in the centre, and eight stations in the western part of the bay. The Palmer Index indicated that all parts of the bay are highly polluted, in the four seasons. Comparison of the index among the three parts of the bay indicated that the central areas are more polluted than other areas in the three seasons, from summer to winter, while only in the spring, the western area of the bay showed the highest value of the index. The predominance of the pollution resistant Phyto-genera such as Oscillatoria, Euglena, Cyclotella, Navicula, Nitzschia, and Synedra supports the classification of the bay as eutrophic. Generally, the results of the algal index revealed that the water quality of the bay has reached a critical level.},  
Keywords = {Phytoplankton, Palmer Index, Gorgan Bay, Organic Pollution},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {45-59}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی اکولوژیک آلودگی آلی خلیج گرگان با استفاده از شاخص جلبکی پالمر},
abstract_fa ={در سال‌های اخیر بررسی‌های زیادی بر روی مشکل آلودگی ‌دریای ‌خزر انجام شده، اما اطلاعات مرتبط با آلودگی خلیج ‌گرگان محدود است. بنابراین هدف از این مطالعه ارزیابی آلودگی ‌آلی خلیج ‌گرگان با استفاده از شاخص جلبکی پالمر بود. نمونه‌برداری فصلی از تابستان 1397 تا بهار 1398 با سه تکرار انجام ‌شد. نمونه‌های فیتوپلانکتون توسط بطری با حجم یک لیتر از عمق سطحی (حداکثر تا 0/5 متر) جمع‌آوری و با فرمالین بافر 2/5 درصد در محل تثبیت شدند. در مجموع تعداد 23 ایستگاه در کل خلیج ‌گرگان انتخاب و به سه بخش شرقی ‌(شامل 7 ایستگاه)، مرکزی (شامل 8 ایستگاه) و غربی (شامل 8 ایستگاه) تقسیم¬بندی شدند. نتایج حاصل از شاخص پالمر نشان داد تمام بخش‌های خلیج در هر چهار فصل در دسته‌ آب‌های دارای آلودگی آلی بسیار زیاد قرار می‌گیرند. مقایسه‌ سه بخش خلیج در مطالعه‌ حاضر نشان داد که در فصول تابستان، پاییز و زمستان بخش ‌مرکزی دارای بیشترین میزان آلودگی است و تنها در فصل بهار، بالاترین مقدار شاخص در غرب خلیج مشاهد شد. غالب بودن جنس‌های مقاوم به آلودگی مانند Oscillatoria، Euglena، Cyclotella، Navicula، Nitzschia و Synedra در طول سال نیز از دیدگاه طبقه‌بندی این مکان به‌عنوان یوتروفیک، حمایت می‌کند. به‌طور کلی نتایج شاخص جلبکی نشان می‌دهد که کیفیت آب خلیج‌گرگان به سطح بحرانی رسیده است.},
keywords_fa = {فیتوپلانکتون, شاخص پالمر, خلیج گرگان, آلودگی آلی},

doi = {10.47176/ijae.9.1.12111},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-985-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-985-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Asgharisaraskanroud, S. and Faalnaziri, M. and Pirouzi, E.},  
title = {Ecopark Site Selection in the Central Cities of Ardabil Province, Using Multi-Criteria Analysis Models}, 
abstract ={Today, due to industrial advances and the expansion of urban environments, it is essential to create ecoparks as places that can provide natural environments for human. The current study performed a comparative ecopark site selection across Ardabil, Meshkinshahr, Sarein, Nir and Namin, using multi-criteria analysis models. To achieve the research objective, four criteria and 15 sub-criteria were identified, as effective factors on ecopark site selection in the region. The analytic network process (ANP) was used to weigh the factors and ordered weighted average (OWA) was employed, as a multi-criteria decision making method, to analyse the final model. Results of the weighting approach showed that distance from rivers accounted for the highest weight coefficient. To select suitable places for ecopark, the study area was classified into four groups of high to low land suitability, including 130815 hectares of high and 167213 hectares of moderate suitability. Lands with high suitablity were mainly located in forests, fair rangelands and orchards. In addition, suitable areas were mostly located near one of the large and permanent rivers of the province. Based on the results, southern parts of Meshkinshahr and the north of Sabalan Mountain were selected as the most suitable areas for ecopark, due to the existence of various natural and human attractions and having a pristine environment.  },  
Keywords = {Site selection, Ecopark, Multi-criteria analysis, Object-oriented classification, Ardabil province},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {61-79}, 
publisher = {},
title_fa = {مکان‌یابی اکوپارک در شهرستان‌های مرکزی استان اردبیل با استفاده از مدل های تحلیل چندمعیاره},
abstract_fa ={امروزه به‌علت پیشرفت‌های صنعتی و رشد فزاینده محیط‌های شهری، ایجاد اکوپارک، به عنوان مکانی که بتواند شرایط محیط زیست طبیعی را برای بشر فراهم کند، ضروری است. هدف مطالعه حاضر مکان‌یابی تطبیقی اکوپارک در سطح شهرستان‌های اردبیل، مشکین‌شهر، سرعین، نیر و نمین با استفاده از مدل‌های تحلیل چندمعیاره است. در راستای رسیدن به اهداف پژوهش، ابتدا چهار معیار و 15 زیرمعیار به‌عنوان عوامل مؤثر بر مکان‌یابی اکوپارک شناسایی شدند. سپس برای وزن‌دهی عوامل، از روش فرایند تحلیل شبکه‌ای (ANP) و برای تحلیل مدل نهایی از روش میانگین¬گیری وزن¬دار ترتیبی (OWA) به‌عنوان یکی از روش‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره استفاده شد. نتایج حاصل از وزن‌دهی معیارها نشان داد که معیار فاصله از رودخانه‌ها بیشترین مقدار ضریب وزنی را به خود اختصاص داده است. برای انتخاب مکان مناسب اکوپارک، محدوده مورد مطالعه به چهار گروه از توان بالا تا فاقد توان طبقه‌بندی شد که ۱۳۰۸۱۵ هکتار از مساحت محدوده در طبقه با توان زیاد و ۱۶۷۲۱۳ هکتار در طبقه با توان متوسط قرار دارد. مناطقی که به‌عنوان نقاط با توان بالا جهت ایجاد اکو پارک شناسایی شدند، به‌طور عمده در کاربری‌های جنگل، مراتع متوسط و باغات قرار دارند. این مناطق، بیشتر در نزدیکی یکی از رودخانه‌های دائمی و بزرگ استان قرار گرفته‌اند. با توجه به نتایج مطالعه، بخش‌های جنوبی مشکین‌شهر و شمال کوه سبلان به‌علت وجود جاذبه‌های متنوع طبیعی و انسانی و داشتن محیط بکر به‌عنوان مناسب‌ترین مکان جهت ایجاد اکوپارک انتخاب شد.},
keywords_fa = {مکان‌یابی, اکوپارک, تحلیل چندمعیاره, طبقه‌بندی شیء‌گرا, استان اردبیل},

doi = {10.47176/ijae.9.1.12341},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-976-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-976-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Khosravi, R. and Hemami, M. R.},  
title = {Evaluation and Prioritization of Criteria Affecting the Selection of Landscape Species, Using Multi-Criteria Decision-Making Systems}, 
abstract ={It is impractical to implement conservation efforts for all species due to complexity of natural systems, large scale of biodiversity issues, and budget limitations. Prioritizing species of conservation importance can alleviate this issue. Multiple interrelated criteria may be used for conservation prioritization of species. Therefore, the accurate evaluation of criteria is a multi-criteria decision-making problem. In the current paper, which is a complementary study to our previous work on identifying landscape species in central Iran, we aimed to provide more details about the integrated DEMATEL Analytical Network Process (DANP) for evaluating the criteria used for the process of selecting landscape species. The impact-relation map implied that home range size had the greatest effect on other criteria and the feasibility of monitoring received the most impact from other criteria. Also, conflict with human, vulnerability to climate change, and extent of occurrence have the highest priorities for selecting landscape species. Based on our findings, multi-criteria decision making systems effectively evaluate the interrelationships between the criteria affecting the selection process of species and rank the criteria according to their impacts. This framework can be used as a guideline for prioritizing species to increase the efficiency of site-based conservation efforts.},  
Keywords = {Multi-criteria decision-making, Analytic network process (ANP), Carnivores, Landscape species, DANP, DEMATEL},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {81-96}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی و اولویت‌بندی معیارهای مؤثر بر انتخاب گونه‌‌های سیمای سرزمین با استفاده از سیستم‌‌های تصمیم‌‌گیری چند معیاره},
abstract_fa ={پیچیدگی سامانه¬های طبیعی، گستردگی مقیاس بحران‌‌های تنوع زیستی و کمبود بودجه، ارائه برنامه‌‌های حفاظتی برای همه گونه‌‌های یک بوم‌‌سازگان را ناممکن ساخته است. اولویت‌‌بندی حفاظتی گونه‌‌ها این مشکل را تا حد زیادی کم¬رنگ می‌‌نماید. برای اولویت‌‌بندی گونه‌‌ها می‌‌توان از معیارهای متعددی استفاده کرد که در برخی موارد بین این معیارها همبستگی وجود دارد. بنابراین، ارزیابی دقیق معیارها یک مسئله تصمیم‌‌گیری چندمعیاره است. مطالعه حاضر که مکمّل پژوهش پیشین ما در خصوص انتخاب گونه‌‌های سیمای سرزمین در مناطق مرکزی ایران است، به بیان جزئیات روش تلفیقی دیمتل و فرایند تحلیل شبکه‌ای (DANP)به منظور ارزیابی معیارهای مورد استفاده در فرایند انتخاب گونه‌‌های سیمای سرزمین می‌‌پردازد. بررسی روابط علّت و معلولی و ارزش¬گذاری معیارها نشان داد که اندازه گستره خانگی تاثیرگذارترین و دسترسی به اطلاعات و قابلیت پایش تاثیرپذیرترین معیارها می‌‌باشند. همچنین، زیرمعیارهای تضاد با منافع انسانی، آسیب‌‌پذیری نسبت به تغییرات اقلیمی، و سطح زیستگاه‌‌های اشغال شده به ترتیب بالاترین اولویت‌‌ها را در انتخاب گونه‌‌های سیمای سرزمین دارند. بر اساس نتایج به¬دست آمده می‌‌توان استنباط نمود که سیستم‌‌های تصمیم‌‌گیری چندمعیاره به شکل مؤثری امکان ارزیابی معیارهای منتخب برای اولویت‌‌بندی حفاظتی گونه‌‌ها را فراهم می‌‌آورد. چارچوب ارائه شده در این مقاله می‌‌تواند به¬عنوان دستورالعملی برای اولویت‌‌بندی حفاظتی گونه‌‌ها با هدف حفاظت مکان-محور به¬کار گرفته شود.},
keywords_fa = {فرایند تحلیل شبکه (ANP), گوشت‌خواران, گونه‌های سیمای سرزمین, DANP, DEMATEL},

doi = {10.47176/ijae.9.1.831},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-973-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-973-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {KhajoeiNasab, F. and Mehrabian, A. R. and NematiParshkouh, A.},  
title = {Distribution Patterns and Endemism of the genus Onosma L. (Boraginaceae) in Central Alborz}, 
abstract ={The evaluation as well as data banking of distribution patterns are considered as the most important management action for the conservation of biodiversity. Iran is considered as one of the most important of diversity centers of Onosma L. and includes a high rate of endemism. Due to the lack of adequate data on conservation and distribution patterns of the genus at local scale, the current study was conducted in Central Alborz, as an important diversity and endemism centers in Iran, based on field and herbarium assessments, using Geographic Information System. Sampling was performed as a survey of reported points as well as other parts of the region. For physico-chemical analysis of soils, pH, nitrogen (N), phosphorus (P), potassium (K), organic carbon (C) and soil texture of each habitat were measured from the surface to the depth of plant roots. Results indicated that studied species are mainly distributed at the elevation range of 1257 to 3060 m.a.s.l. Members of Haplotricha subdivision are scattered at an altitude of 307 to1257 m and Heterotricha subdivision at an altitude of 2880-1589 m. Dominantly, the studied species are distributed in semi-arid and Mediterranean climates. However, some species are distributed in semi-humid climate. Generally, most of the species are distributed in habitats with an average annual rainfall of about 250 to 500 mm, on sedimentary, sedimentary-volcanic, igneous and rarely on quaternary deposits. Soils` pH ranged between 7.13 (O. gaubae) and 8 (O. dichroantha). Studied species are often on loamy clay sandy soils. Less than 50% of the populations of various Onosma species, across the study area, are located in protected areas. In addition, O. gaubae is classified as a rare taxon with a priority for conservation, due to its very small population size and geographical range. The current study has also analyzed the distribution patterns of Onosma in Central Alborz region, based on geo-botanical factors. Findings of this study can be used as an important step to improve the distribution patterns of the genus in Iran and the southwest Asia.},  
Keywords = {Onosma, Distribution pattern, Geology, Phytgeography, Northwestern geomorphological unit},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {1-18}, 
publisher = {},
title_fa = {الگوهای انتشار و اندمیسم جنس (Onosma L. (Boraginaceae در البرز مرکزی},
abstract_fa ={ارزیابی و تهیه بانک اطلاعات تنوع و انتشار یکی از مهمترین اقدامات مدیریتی در حفاظت از تنوع زیستی محسوب می¬شود. ایران به عنوان یکی از مراکز مهم تنوع و اندمیسم جنس .Onosma L در جهان محسوب می¬گردد. به دلیل فقدان داده¬های بوم¬شناختی و جغرافیای گیاهی در مورد گونه¬ها و زیستگاههای این جنس در منطقه البرز مرکزی، جمعیت¬های گونه¬های مختلف این جنس بر اساس مطالعات میدانی و آنالیزهای مبتنی بر سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه‌برداری به صورت پیمایش از نقاط گزارش شده و نیز از سایر بخش¬های منطقه مورد نظر انجام شد. به¬علاوه جهت آنالیزهای فیزیکوشیمیایی خاک (pH، کربن آلی، درصد پتاسیم، فسفر، نیتروژن و بافت خاک)، نمونه خاک هر زیستگاه از سطح تا عمق نفوذ ریشه گیاه جمع¬آوری شد. نتایج این مطالعه نشان داد که دامنه ارتفاعی گونه¬های مورد مطالعه 3060-1257 متر از سطح دریا می¬باشد که اعضای زیربخش Haplotricha در ارتفاع 3060-1257 متر و زیربخش Heterotricha در ارتفاع 2880-1589 متر پراکنده شده¬اند. اغلب گونه¬های مورد مطالعه در رویشگاه¬هایی با اقلیم نیمه¬خشک و مدیترانه¬ای و تعدادی نیز در مواردی محدود در رویشگاه¬هایی با اقلیم نیمه¬مرطوب پراکنش یافته¬اند. به‌طورکلی بیشتر گونه¬های مورد مطالعه در رویشگاه¬هایی با میانگین بارندگی سالانه حدود 500-250 میلی¬¬متر پراکنده شده¬اند. دامنه ارتفاعی انتشار گونه O. dichroantha در بین گونه¬¬های مورد بررسی از گستره بالاتری (3060-1257متر) برخوردار بوده و در رویشگاه¬هایی با بستر رسوبی، رسوبی-آتشفشانی، آذرین و به ندرت نهشته¬های کواترنری پراکنش یافته است. اسیدیته خاک در رویشگاه¬های این گونه بین 7/13 (O. gaubae) تا 8 (O. dichroantha) است و گونه¬های مورد مطالعه بیشتر در خاک¬هایی با بافت شنی رسی لومی یافت می¬شوند. این در حالی است که کمتر از 50 درصد از جمعیت¬های گونه¬های مختلف Onosma در منطقه مورد مطالعه در محدوده مناطق حفاظت شده قرار دارند. به علاوه گونه O. gaubae به دلیل اندازه و تعداد جمعیت بسیار پایین و دامنه پراکنش جغرافیایی در گروه نادر طبقه-بندی می¬شود که در اولویت حفاظت قرار می¬گیرد. نتایج این مطالعه الگوهای انتشار این جنس را در منطقه البرز مرکزی براساس فاکتورهای بوم¬شناختی زیستگاه تحلیل نموده است. به¬علاوه این یافته¬ها به¬عنوان گامی مهم در راستای تحلیل الگوهای انتشار این جنس در ایران و منطقه جنوب غرب آسیا کاربرد دارد.},
keywords_fa = {Onosma, الگوی انتشار, زمین‌شناسی, جغرافیای گیاهی, واحد ژئومورفولوژیک شمال غرب},

doi = {10.47176/ijae.9.2.12551},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-996-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-996-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Ansari, A.},  
title = {Predicting distribution of Eurasian Lynx (Lynx lynx) using an ensemble modeling approach: A Case Study: Saveh Zarandieh Kharaghan Area, Markazi Province}, 
abstract ={Adequate knowledge about suitable habitats for wildlife is essential to prevent habitat destruction and extinction of species and for their conservation and management. The Eurasian lynx is one of the mostly distributed cats in Asia. In this study, we applied an ensemble habitat suitability modeling approach, using ten predictor variables to model Eurasian Lynx’s habitat suitability in Saveh Zarandieh Kharaghan Area, Markazi Province. Due to the high value of the area under the curve index (AUC > 0.9) for Maximum Entropy, Random Forest, Boosted Regression Tree, and Generalized Linear Model, these models were used to produce the final distribution model of the target species. Based on the ensemble model, 53.22% of Saveh Zarandieh Kharaghan Area were identified as suitable for this species. According to the results, distance to residential areas, distance to river and availability of prey were identified as the most important variables, affecting the distribution of Eurasian Lynx. This study indicated that the Eurasian Lynx habitats need more protection.  },  
Keywords = {Eurasian Lynx, Ensemble modelling of habitat suitability, Species Distribution Modelling package, 
R software, Kharaghan prohibited Area},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {19-30}, 
publisher = {},
title_fa = {پیش‌بینی پراکنش سیاه‌گوش اوراسیایی(Lynx lynx) با استفاده از رویکرد مدل‌سازی ترکیبی: مطالعه موردی منطقه خرقان زرندیه ساوه، استان مرکزی},
abstract_fa ={آگاهی از پراکنش زیستگاه‌های مطلوب حیات وحش جهت جلوگیری از تخریب و نابودی زیستگاه و انقراض آنها و همچنین برای مدیریت و حفاظت از آنها ضروری است. سیاه¬گوش اوراسیایی از جمله گربه‌سانان با پراکنش وسیع در آسیا است. در این مطالعه، با به-کارگیری رویکرد مدل¬¬سازی ترکیبی و استفاده از 10 متغیر پیش¬بینی¬کننده، مطلوبیت زیستگاه سیاه¬گوش اوراسیایی در منطقه خرقان زرندیه ساوه در استان مرکزی مدل¬سازی شد. با توجه به مقدار بالای شاخص AUC (بیشتر از 0/9) برای مدل¬های حداکثر آنتروپی، جنگل تصادفی، درخت رگرسیون ارتقا یافته و مدل خطی تعمیم¬یافته، این مدل¬ها برای تهیه مدل ترکیبی نهایی پراکنش گونه هدف در نظر گرفته شدند. نتایج به¬دست آمده از مدل ترکیبی نشان داد که 53/22% وسعت منطقه خرقان از نظر شرایط زیستگاهی برای این گونه مطلوب است. فاکتورهای فاصله از مناطق مسکونی، فاصله از رودخانه، و دسترسی به طعمه به¬عنوان مهم¬ترین متغیرهای تأثیرگذار بر سیاه¬گوش اوراسیایی مشخص شدند. این پژوهش نشان می¬دهد زیستگاه¬های سیاه¬گوش به حفاظت بیشتری نیاز دارند.},
keywords_fa = {سیاه‌گوش اوراسیایی, مدل‌سازی ترکیبی مطلوبیت زیستگاه, بسته SDM, نرم‌افزار R, منطقه شکارممنوع خرقان},

doi = {10.47176/ijae.9.2.9364},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1005-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1005-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Dehshiri, M. M. and Sajedi, S. and Asri, Y.},  
title = {Investigating Species Diversity of Family Brassicaceae along Khorramabad-Andimeshk Highway}, 
abstract ={To achieve sustainable development as well as the conservation of natural ecosystems and their biodiversity, it is necessary to study ecological foctors and their impacts on plant species diversity. The Khorramabad-Andimeshk highway was selected in the current study to investigate the diversity of the family Brassicaceae. The length of this highway is 100 km and its height ranged from 420 to 1740 m. The altitudinal range was divided into three classes. Sampling was performed separately at each of these classes in six time periods of one month interval. In each month, 300 plots (4 m2) were conducted with a distance interval of 5 km, based on the minimal area method. Data of each class were analyzed, using one-way analysis of variance (ANOVA) to determine the indices of species richness and diversity. A total of 46 species, belonging to 33 genera were identified. The majority of Brassicaceae species, across the study area, were annual plant species (41 species), showing the characteristic of arid and semi-arid environments. Results showed that elevation has no effect on species diversity but it has a significant effect on species richness. In addition, growth time has significant effects on species diversity and richness. The highest level of species richness was observed in the lower altitudes and the highest indices of species diversity and richness were recorded in March and May.},  
Keywords = {Vegetation, Life form, Flora, Lorestan, Arid and semi-arid areas, Phytogeographical regions},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {31-44}, 
publisher = {},
title_fa = {بررسی تنوع زیستی گونه‌های گیاهی تیره شب‌بو در امتداد بزرگراه خرم‌آباد-اندیمشک},
abstract_fa ={برای دستیابی به توسعه پایدار و همچنین حفاظت از اکوسیستم‌های طبیعی و تنوع زیستی آن‌ها لازم است عوامل بوم¬شناختی و تأثیر آن‌ها بر تنوع گونه‌های گیاهی مورد مطالعه قرار گیرد. به‌منظور مطالعه تنوع زیستی تیره شب‌بو، بزرگراه خرم‌آباد-اندیمشک انتخاب شد. طول این بزرگراه 100 کیلومتر و ارتفاع آن از سطح دریا 420 تا 1740 متر است. دامنه ارتفاعی به سه طبقه تقسیم شد. نمونه‌برداری در شش بازه زمانی یک‌ماهه و در هر یک از این طبقات به‌صورت جداگانه انجام شد. در هر ماه 300 پلات 4 مترمربعی در فواصل 5 کیلومتری و بر اساس روش مساحت حداقل برداشت گردید. داده‌های هر طبقه، جهت تعیین شاخص‌های غنا و تنوع گونه‌ای، با آنالیز واریانس یک‌طرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در مجموع 46 گونه متعلق به 33 سرده شناسایی شد. پوﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ تیره شب‌بوی ﻣﻨﻄﻘـﻪ ﺑﻴﺸـﺘﺮ از ﮔﻴﺎﻫﺎن یک‌ساله (41 گونه) ﺗﺸﻜﻴﻞ شده که از ویژگی¬های ﻣﻨﺎﻃﻖ خشک و نیمه¬خشک است. نتایج نشان داد که ارتفاع از سطح دریا بر تنوع گونه‌ای تأثیری نداشته اما بر غنا تأثیر معنی‌داری داشته است. همچنین نتایج نشان داد زمان رویش بر تنوع و غنای گونه‌ای تأثیر معنی‌داری داشته است. بیشترین میزان غنا در طبقه ارتفاعات پایین‌تر و بیشترین تنوع و غنا در ماه‌های اسفند و اردیبهشت است.},
keywords_fa = {پوشش گیاهی, شکل زیستی, فلور, لرستان, مناطق خشک و نیمه‌خشک, نواحی فیتوجغرافیایی},

doi = {10.47176/ijae.9.2.12281},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-974-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-974-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {jafari, R. and rafieemo, Gh. and matinkhah, S. H. and tarkeshisfahani, M. and karimzadeh, H. R. and jafari, Z.},  
title = {Predicting the Potential Habitat Distribution of Crataegus Pontica C. Koch, Using a Combined Modeling Approach in Lorestan Province}, 
abstract ={Habitat degradation is one the important reasons of plant species extinction. Modeling techniques are widely used for identifying the potential habitats of different plant species. Thus, the purpose of current study was to determine potential habitats of Zalzalak in Lorestan Province. Species presence data and 23 environmental variables were collected in Lorestan Province. Correlation analysis was then applied to reduce the environmental variables into nine effective ones and potential habitat of the species was determined using five models including Maximum Entropy (MAXENT),Generalized Linear Models (GLM), Generalized Additive Models (GAM), Multivariate Adaptive Regression Splines (MARS) and Generalized Boosting Model (GBM). Models were evaluated with receiver operating characteristic (ROC) plots, true skill statistic (TSS) and Kappa coefficients. Results showed that ROC and Kappa coefficients were excellent for all models and TSS values were excellent for GBM and MAXENT, good for MARS and GAM and medium for GLM model. According to the combined model, 40% of the province was classified as suitable and 60% as unsuitable. The precipitation of the three coldest months of the year, annual rainfall and elevation were the most effective environmental variables in Zalzalak habitat mapping. The maximum presence of the species occurred at the rainfall and elevation range of 160–220 mm and 1300–1850 m, respectively. Due to the high accuracy of the Zalzalak suitable habitat map, it can be used by related organizations, as an appropriate tool for reclamation of degraded regions and conservation of current habitats.},  
Keywords = {Habitat modeling, Environmental variables, NDVI, Combined model, Crataegus Pontica},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {45-59}, 
publisher = {},
title_fa = {پیش‌بینی پراکنش بالقوه گونه زالزالک (Crataegus pontica C.Koch) با استفاده از رویکرد مدل‌سازی ترکیبی در استان لرستان},
abstract_fa ={تخریب رویشگاه از مهم¬ترین دلایل انقراض گونه¬های گیاهی است. به¬منظور شناسایی رویشگاه¬های بالقوه یک گونه می¬توان از تکنیک-های مدل¬سازی استفاده نمود. بنابراین هدف مطالعه حاضر شناسایی مناطق مطلوب گونه زالزالک در استان لرستان به کمک مدل¬سازی است. بدین¬منظور داده¬های حضور گونه و 23 متغیر محیطی در سطح استان لرستان جمع¬آوری شد. با استفاده از روابط همبستگی تعداد متغیرهای محیطی به 9 متغیر مؤثر کاهش یافت و از 5 روش حداکثر آنتروپی، خطی تعمیم¬یافته، مدل افزایشی تعمیم¬یافته، قطعات رگرسیون تطبیقی چندمتغیره و رگرسیون تقویت¬شده برای مدل¬سازی رویشگاه زالزالک بهره گرفته شد و نتایج مدل¬ها با ضرایب ROC، Kappa و TSS ارزیابی گردید. مطابق نتایج، ضرایب ROC و Kappa برای تمام مدل¬ها عملکرد عالی، ضریب TSS برای مدل¬های GBM و MAXENT عملکرد عالی، مدل¬های MARS و GAM عملکرد خوب و مدل GLM عملکرد متوسط را نشان دادند. بر اساس مدل ترکیبی، 40 درصد از اراضی استان به¬عنوان رویشگاه مطلوب و 60 درصد به¬عنوان رویشگاه نامطلوب برای گونه زالزالک شناسایی شد. از میان متغیرهای مختلف محیطی، تأثیرگذارترین آنها بر گونه مذکور به¬ترتیب بارش در سه¬ماهه سرد سال، بارش سالانه و ارتفاع از سطح دریا بود و احتمال حضور گونه در شرایط بارندگی سه ماه سرد سال، دامنه بارش 220-160 میلی¬متر و بازه ارتفاعی 1850-1300 متر به اوج خود رسید. با توجه به میزان صحت بالای نقشه رویشگاه مطلوب زالزالک می¬توان از آن به¬عنوان ابزار مناسبی در راستای احیای مناطق تخریب¬یافته و حفاظت از زیستگاه¬های موجود استفاده نمود.},
keywords_fa = {مدل‌سازی رویشگاه, عوامل محیطی, NDVI, مدل ترکیبی, Crataegus pontica},

doi = {10.47176/ijae.9.2.12131},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-977-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-977-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {heidarisafarikouchi, A. and taheriabkenar, K. and moradianfard, F. and iranmanesh, Y.},  
title = {Height and Crown Area Distribution of Cionura erecta Shrub lands in chaharmahal and Bakhtiari Province, Using Probability Distribution Functions}, 
abstract ={Importance of probability distribution functions in natural resource studies is increasing due to their effective roles in better understanding of vegetation structure and providing conceptual models of quantitative indices of plant species. The present study was performed to model the distribution of height and canopy area of Cionura erecta L. shrub, using probability distribution functions in Chahar-Tagh forest reserve in Chaharmahal and Bakhtiari Province. Height and crown cover (the largest and smallest diameters) of the studied species were measured by a strip meter in 35 sample plots of 10r area. The area of canopy cover was calculated by considering the crown shape of the studied species as a circle. Normal, Log-normal, Beta, Gamma, Weibull and Exponential probability distribution functions were used to model the height and canopy cover of the studied species and their goodness of fit were examined by Kolmogorov–Smirnov and Anderson Darling tests. Results showed bell-shaped distributions skewed to the right for height classes and in the case of the canopy cover it was decreasing. Beta and Gamma distribution functions were identified as the most appropriate functions for fitting to the height curve and Log-normal and Weibull functions were the most suitable ones for modeling the canopy cover. The present study showed that the quantitative characters of the studied species are far from a normal distribution under the influence of human activities.},  
Keywords = {Anderson-Darling, Chahartagh, Gamma, goodness of fit, Zagros},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {61-71}, 
publisher = {},
title_fa = {پراکنش ارتفاع و سطح تاج درختچه‌زارهای زردکیش (.Cionura erecta L) در استان چهارمحال و بختیاری با استفاده از توابع توزیع احتمال},
abstract_fa ={امروزه اهمیت توابع توزیع احتمال در مطالعات منابع طبیعی به¬دلیل نقش مؤثری که در شناخت بهتر ساختار پوشش گیاهی و ارائه مدل-های مفهومی از وضعیت شاخص¬های کمی گونه¬های گیاهی دارند، رو به افزایش است. مطالعه حاضر به¬منظور مدل¬سازی پراکنش ارتفاع و سطح تاج درختچه زردکیش (. Cionura erecta L) با استفاده از توابع توزیع احتمال در ذخیره¬گاه جنگلی چهارطاق در استان چهارمحال و بختیاری انجام شد. برداشت داده¬های پژوهش شامل ارتفاع درختچه و دو قطر بزرگ و کوچک تاج گونه مورد مطالعه توسط متر نواری در 35 قطعه نمونه هزار متر مربعی انجام شد. با در نظر گرفتن شکل تاج گونه مورد مطالعه به¬صورت دایره، مساحت تاج گونه محاسبه شد. از توابع توزیع احتمال نرمال، لوگ¬نرمال، بتا، گاما، وایبول و اکسپوننشیال برای مدل¬سازی ارتفاع و سطح تاج پوشش گونه مورد مطالعه استفاده شد و نیکویی برازش توابع مورد استفاده با آزمون¬های کلموگروف-اسمیرنف و اندرسون-دارلینگ سنجیده شد. بر اساس نتایج به¬دست آمده، شکل منحنی پراکنش گونه در طبقات ارتفاعی، زنگوله¬ای¬شکل و چوله به راست و در مورد تاج پوشش کاهشی بود. توابع توزیع بتا و گاما مناسب¬ترین توابع برای برازش با منحنی ارتفاع و توابع لوگ¬نرمال و وایبول مناسب¬ترین توابع برای مدل¬سازی سطح تاج¬پوشش گونه مورد مطالعه شناخته شدند. پژوهش حاضر نشان¬دهنده فاصله¬گرفتن خصوصیات کمی گونه مورد بررسی از حالت نرمال تحت تأثیر عوامل انسانی است.},
keywords_fa = {اندرسون-دارلینگ, چهارطاق, زاگرس, گاما, نیکویی برازش},

doi = {10.47176/ijae.9.2.12521},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-993-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-993-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Kamyab, H. R. and AlipourVaraki, Siroos},  
title = {Application of Artificial Neural Network in Landscape Change Process in Gharesou Watershed, Golestan Province}, 
abstract ={Land use change is certainly the most important factor that affects the conservation of natural ecosystems, resulting the conversion of natural lands such as forests and pastures into agricultural, industrial and urban areas. Despite numerous studies investigating landscape patterns due to land use change, the driving forces of landscape change has been less studied in Iran. In this study, Artificial Neural Network (ANN) method was used to investigate the process of landscape change using ten variables including slope, distance from built-up areas, water bodies, road, forest edge, rangland and agriculture, number of forest classes and elevation. Aspect and distance from water bodies variables were removed based on the Cramer’s V statistic. Using transition potential maps, land cover distribution patterns for the year 2032 were created. Also, the relative effects of the 10 predictor variables were evaluated through the sensitivity of the model by forcing a single independent variable to be constant. Distance from rangeland and distance from built-up areas were the most influential variables on land use change. Kappa coefficient was used to assess the accuracy of the modeling approach. Kappa value for ANN was 0.82. We also used landscape analysis to compare modeling results through landscape change process. The general pattern of land use change in Gharesoo Watershed showed that the landscape change process related to human (built-up areas and agricultural lands) was in the form of creation and aggregation and the category of change for natural uses (rangeland and forestland) was in the form of loss and fragmentation. Introducing "Landscape Change Process" approach in this study provides a comprehensive understanding of changes in the landscape configuration for each land use class by simplifying the analysis.},  
Keywords = {Land use change modeling, Landscape change process, Artificial Neural Network, Gharesou Watershed},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {73-87}, 
publisher = {},
title_fa = {کاربرد شبکه عصبی مصنوعی در تحلیل فرایند تغییر سیمای سرزمین در حوزه قره‌سو، استان گلستان},
abstract_fa ={تغییر کاربری یقیناً مهم¬ترین عاملی است که حفاظت از اکوسیستم¬های طبیعی را تحت تأثیر قرار می¬دهد و نتیجه آن تبدیل اراضی طبیـعی از جمـله جنگل و مـرتع به کاربری¬های کشاورزی، صنعتی و شهری است. با وجود مطالعات متعدد برای بررسی الگوی سیمای سرزمین در اثر تغییر کاربری زمین، نوع فرایند تغییر در کمتر مطالعه¬ای در کشور بررسی شده است. در این مطالعه، فرایند تغییرات سیمای سرزمین با استفاده از مدل شبکه عصبی مصنوعی و 10 متغیر شیب، فاصله از مناطق مسکونی، پهنه¬های آبی، جاده، مرز جنگل، مرتع و زمین¬های کشاورزی، جهت، تعداد طبقات جنگلی و ارتفاع بررسی گردید. بر اساس آماره V کرامر متغیرهای جهت و فاصله از پهنه¬های آبی حذف شدند. با استفاده از نقشه پتانسیل تغییرات، لایه کاربری زمین برای سال 1410 پیش¬بینی شد. میزان اثرگذاری متغیرها در مدل با ثابت نگه¬داشتن مرحله¬ای یک متغیر، بررسی شد و فاصله از مراتع و مناطق مسکونی به¬عنوان مؤثرترین متغیر شناسایی شد. مقدار ضریب کاپا برای ارزیابی دقت مدل¬سازی با استفاده از مدل شبکه عصبی مصنوعی به¬میزان 0/82 برآورد شد. برای مقایسه نتایج مدل¬سازی از تحلیل فرایند تغییرات سیمای سرزمین استفاده شد. الگوی کلی تغییرات کاربری در منطقه نشان داد که فرایند تغییر کاربری¬های مرتبط با انسان (مناطق انسان¬ساخت و کشاورزی) به¬صورت ایجاد لکه¬های جدید و تجمیع آنها بوده و برای کاربری¬های طبیعی (مرتع و جنگل) به¬صورت حذف و ازهم¬گسیختگی است. معرفی رویکرد "فرایند تغییر سیمای سرزمین" در این مطالعه، با ساده¬تر نمودن این تحلیل، درک کلی و جامع¬تری از تغییرات ساختار سیمای سرزمین برای هر طبقه کاربری فراهم می¬کند.},
keywords_fa = {مدل‌سازی تغییر کاربری زمین, شبکه عصبی مصنوعی, فرایند تغییر سیمای سرزمین, حوزه قره‌سو},

doi = {10.47176/ijae.9.2.12471},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-990-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-990-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {AraghiShahri, M. and Soltani, S. and Tarkesh, M. and Pourmanafi, S.},  
title = {Investigating the Effects of Teleconnection Indices on Net Primary Production in the North of Iran’s Alborz Mountains}, 
abstract ={One of the main scientific topics on the effects of global climate change is to assess changes in the carbon cycle in rangelands. Net Primary Production (NPP) is an important component of this cycle, in terms of carbon storage, and a key indicator for assessing the ecosystem function. This research aimed to investigate the correlation between NPP and ocean-atmospheric oscillations, monthly and seasonally, from 2000 to 2016 in the north of Iran’s Alborz Mountains. Net Primary Production of terrestrial vegetation was extracted from MODIS data and used in a model along with ocean-atmospheric oscillations. Multivariate regression analysis was used to investigate the simultaneous and lagged status in different timescales. Mann-Kendal test was used for trend analysis in different seasons over the studied period. Results showed that the highest NPP values were 2.06 and 1.30 g C m-2 d-1 in spring and summer and the lowest were 0.68 and 0.55 g C m-2 d-1 in autumn and winter, respectively. The trend of NPP variations was significantly different in autumn and winter. Overall, it was showed that NPP was affected by climatic variables, especially precipitation, and variables  related to ENSO indicator are the main factors affecting precipitation, thereby affecting NPP in the north of Iran.},  
Keywords = {Ocean-Atmospheric Oscillations, Multivariate Regression, ENSO, Trend Analysis, Mann-Kendal, Remote Sensing},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {1-16}, 
publisher = {},
title_fa = {بررسی تأثیر شاخص‌های پیوند از دور بر تولید خالص اولیه (NPP) در دامنه شمالی البرز},
abstract_fa ={یکی از موضوعات اصلی تحقیقات علمی در زمینه اثر تغییر اقلیم جهانی، بررسی تغییرات چرخه کربن در مراتع است و تولید خالص اولیه (NPP) مؤلفه‌ای مهم در این چرخه از نظر ذخیره کربن و شاخصی کلیدی برای ارزیابی کارکرد اکوسیستم است. در این تحقیق رابطه تولید خالص اولیه با نوسانات اقیانوسی اتمسفری به¬صورت ماهانه و فصلی در فاصله سال‌های 2016-2000 در دامنه شمالی رشته کوه البرز مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور برای مدل¬سازی رابطه تولید ناخالص اولیه با شاخص‌های اقیانوسی اتمسفری، میزان NPP با استفاده از محصولات سنجنده مودیس استخراج شد. برای بررسی روابط هم¬زمان و غیرهم¬زمان در سری‌های مختلف زمانی از رگرسیون چندمتغیره و برای بررسی روند تغییرات تولید خالص اولیه در فصل‌های مختلف در طول دوره آماری مورد مطالعه از آزمون من کندال استفاده شد. نتایج نشان داد که میانگین بیشترین میزان تولید خالص اولیه در فصول بهار و تابستان به¬ترتیب به¬میزان 2/06 و 1/30 و کمترین مقدار در فصول پاییز و زمستان به¬ترتیب برابر با 0/68 و 0/55 گرم کربن در متر مربع در روز بود. روند معنی‌دار تغییرات NPP در فصول پاییز و زمستان مشاهده شد. به¬طور کلی نتایج نشان داد که NPP تحت تأثیر عوامل اقلیمی به¬ویژه بارش بوده و شاخص‌های مربوط به انسو (النینو نوسان جنوبی) از عوامل مؤثر بر بارش و در نتیجه تولید خالص اولیه در منطقه شمال کشور است.},
keywords_fa = {نوسانات اقیانوسی اتمسفری, رگرسیون چندمتغیره, انسو, آنالیز روند, من-کندال, سنجش از دور},

doi = {10.47176/ijae.9.3.12441},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-987-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-987-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Latifi, M. and Ranaie, M. and Fakheran, S. and Moshtaghie, M.},  
title = {Evaluation of Biophonies in Isfahan Parks, Using Acoustic Indices}, 
abstract ={Soundscape analysis, using acoustic indices, provides researchers with valuable ecological information to assess biodiversity, species behavior, and noise pollution. In this study,  to analyze biophonies and anthrophony in six urban parks in  Isfahan city in spring, six acoustic indices, including Acoustic complexity index (ACI), Acoustic Diversity Index (ADI), Acoustic Evenness Index (AEI), and Bioacoustic Index (BI), Normalized Difference Soundscape Index (NDSI) and Entropy Index (H) were used and quantified using  Seewave Package in R software. In the next step, using ANOVA test, we evaluated the significance of difference between values of the indices among the six parks. We also calculated the degree of correlation between pairs of the indices among and within the parks using Tukey test. According to the results of ANOVA and Tukey tests, the highest values of BI, NDSI, ACI, ADI, AEI and H indices were obtained for Sofeh Park with values of 51.63, 0.99, 2267, 1.46, 0.89 and 0.82, respectively and the lowest values of the these indices were also calculated for Mahmoud-Abad (16.56 and - 0.49), Isargaran (1787) and Bagh-Ghadir (0.05, 0.67 and 0.41) Parks. Among the indices, the most significant difference was calculated for the two indices of ADI and NDSI and between the Sofeh and Mahmoud-Abad Parks, indicating the effect of factors such as edge effect and birds diversity on these indices. Based on the results, it can be concluded that NDSI and BI indices are suitable tools for evaluating ecosystem quality and can be used in green space management and urban biodiversity assessment.},  
Keywords = {Soundscape, Bioacoustic Index, Seewave Package, Birds diversity, Sofeh Park},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {17-32}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی آواهای زیستی در پارک‌های‌ شهر اصفهان با استفاده از شاخص‌های اکوستیک},
abstract_fa ={تجزیه و تحلیل آوای منظر به¬ویژه آواهای زیستی با استفاده از شاخص‌های اکوستیک اطلاعات بوم¬شناختی ارزشمندی را به منظور ارزیابی تنوع زیستی، بررسی الگوهای رفتاری گونه‌ها و ارزیابی آلودگی‌های صوتی در اختیار پژوهشگران قرار می¬دهد. در این پژوهش، به منظور تجزیه و تحلیل آواهای زیستی و انسانی در شش پارک شهری اصفهان در فصل بهار از شش شاخص اکوستیک شامل: شاخص پیچیدگی اکوستیک، شاخص تنوع اکوستیک، شاخص یکنواختی اکوستیک، شاخص زیستی اکوستیک، شاخص اختلاف نرمال¬شده آوای منظر و شاخص بی‌نظمی استفاده شد که با استفاده از بسته آماری Seewave ارزش این شاخص¬ها در محیط نرم¬افزار R محاسبه شد. پس از اندازه‌گیری مقادیر این شش شاخص در پارک‌های شهر اصفهان، میزان همبستگی بین آنها مشخص شده و برای تعیین معنی‌دار بودن تفاوت بین شاخص¬های اکوستیک بین جفت پارک¬ها از آزمون توکی در نرم¬افزار R استفاده شد. با توجه به نتایج آزمون ANOVA و آزمون تکمیلی توکی بیشترین مقدار شاخص¬¬های زیستی اکوستیک، اختلاف نرمال¬شده آوای منظر، پیچیدگی اکوستیک، تنوع اکوستیک، یکنواختی اکوستیک و بی¬نظمی اکوستیک مربوط به پارک صفه با مقادیر 51/63 ، 0/99، 2267، 1/46، 0/89 و 0/82 و کمترین مقدار این شاخص¬ها به¬ترتیب متعلق به پارک¬های محمودآباد با مقادیر 16/56 و 0/49-، ایثارگران با مقدار 1787 و باغ غدیر با مقادیر 0/05، 0/67 و 0/41 است. همچنین بیشترین اختلاف معنی¬دار شاخص زیستی اکوستیک و شاخص اختلاف نرمال¬شده آوای منظر بین پارک‌های صفه و محمودآباد محاسبه شد که بیانگر تأثیرگذاری عواملی مانند میزان اثر حاشیه و تنوع زیستی پرندگان بر ارزش شاخص¬ها است. با توجه به نتایج پژوهش می‌توان گفت شاخص‌های اکوستیک زیستی و اختلاف نرمال¬شده آوای منظر معیارهای مناسبی برای ارزیابی فعالیت¬های انسانی و زیستی در فضاهای سبز شهری هستند.},
keywords_fa = {آوای منظر, شاخص‌ زیستی اکوستیک, بسته Seewave, تنوع زیستی پرندگان, پارک صفه},

doi = {10.47176/ijae.9.3.12371},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-981-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-981-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Almasieh, K. and Savari, M. and Mohammadi, A. R.},  
title = {Factors influencing the occurrence and conflict of the Indian grey mongoose (Herpestes edwardsii) in an urban area in Khuzestan Province, Iran}, 
abstract ={Human-wildlife conflict is on the rise due to human occupation of wildlife habitats and declining wild prey. In this study, we assessed factors influencing the presence of the Indian grey mongoose (IGM), as a species compatible with the human environment and in conflict with humans, and factors affecting poultry depredation by IGM in a residential area of 73 ha in Mollasani city, Khuzestan Province. Social network analysis and Naïve Bayes classification were used along with completion and analysis of 150 questionnaires. The results showed that 42.7% of the interviewees had experienced IGM predatory attacks on poultry during 2010-2019. Results of the social network analysis showed that the interviewees perceived depletion of wild prey in adjacent habitats and presence of anthropogenic food waste in the study area as main factors influencing the presence of the IGM, leading to conflict with the residents. Results of the Naïve Bayes classification revealed that protection of poultry in suitable enclosures and management of human waste will decrease poultry depredation by the IGM. Adopting approaches to reduce conflict with humans, while promoting the species’ role in controlling snake and rodent populations, can increase local acceptance of this carnivore.},  
Keywords = {Human-wildlife conflict, Social network analysis, Indian grey mongoose, Small carnivores},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {33-48}, 
publisher = {},
title_fa = {بررسی عوامل مؤثر بر حضور و تعارض خدنگ بزرگ (Herpestes edwardsii) در یک محیط شهری در استان خوزستان},
abstract_fa ={تعارض انسان و حیات وحش به دلیل اشغال زیستگاه‌های حیات‌وحش توسط انسان و کاهش طعمه وحشی رو به افزایش است. در این مطالعه، عوامل مؤثر بر حضور خدنگ بزرگ به عنوان یک گونه سازگار با محیط انسانی و دارای تعارض با انسان و عوامل مؤثر بر کاهش خسارت به ماکیان ساکنان یک محدوده مسکونی 73 هکتاری در شهر ملاثانی استان خوزستان بررسی شد. به این منظور از روش‌های تحلیل شبکه اجتماعی و دسته‌‎بندی بیز ساده همراه با تکمیل و تحلیل 150 پرسشنامه استفاده شد. نتایج نشان داد که 42/7 درصد از مصاحبه‌شوندگان، حمله خدنگ به ماکیان را در طول سال‌های 1389 تا 1398 تجربه کرده‌اند. نتایج تحلیل شبکه اجتماعی نشان داد که کاهش طعمه این گونه در زیستگاه‌های اطراف و وجود منابع غذایی انسانی در منطقه مورد مطالعه، به­ترتیب مهم­ترین عوامل حضور و تعارض خدنگ بزرگ با انسان از نظر مصاحبه‌شوندگان بودند. نتایج دسته‌بندی بیز ساده نیز نشان داد نگهداری ماکیان در محفظه‌های مناسب و کنترل و مدیریت زباله‌های خانگی، کاهش خسارت در برابر حملات خدنگ بزرگ را در پی دارد. اتخاذ رویکردهایی به‌منظور کاهش تعارض این گونه با انسان همراه با ترویج نقش آن در کنترل جمعیت مارها و جوندگان می‌تواند خدنگ بزرگ را به گوشت­خواری محبوب نزد جوامع محلی تبدیل کند.  },
keywords_fa = {تعارض انسان و حیات وحش, تحلیل شبکه اجتماعی, خدنگ بزرگ, گوشت‌خواران کوچک},

doi = {10.47176/ijae.9.3.12591},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-999-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-999-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Mirzaei, H.},  
title = {Soil Organic Carbon Stocks and Nitrogen Content Comparison in Different Slope Positions in Native Grasslands and Adjacent Cultivated Soils (Case Study: Kermanshah Mountain Rangelands, Iran)}, 
abstract ={Global warming has been largely driven by increasing atmospheric GHG (Green House Gasses), particularly carbon dioxide caused by fossil fuels burning. The current trend can not be stopped except by reducing fossil fuel consumption or storing organic carbon in soil or earth's biological systems such as forests, rangelands and agricultural systems. This study was conducted to determine the effect of slope position as well as land use effect on organic carbon storage and nitrogen content in a mountainous area in the middle of Zagros chain mountain ranges in Kermanshah. The results showed that slope position has significant effect on aboveground biomass, SOC (Soil Organic Carbon) and Soil Nitrogen Content (SNC). Comparison of different rangeland slopes showed that the lowest slope position (20-30%) had the highest amount of SOC, SNC and aboveground biomass. The presence of scattered trees in the shoulder position added significant amount of soil organic carbon and total nitrogen content to the soil beneath the trees, resulting from the input of tree litter and positive effect of trees canopy on herbaceous layer. Comparison of natural rangeland in all slope positions and adjacent cropland showed higher amount of SOC and SNC in grasslands. Comparison of croplands and adjacent rangelands with the same slope shows a significant increase in organic carbon content (P>0.05) and soil nitrogen percentage in the rangelands. This situation is also seen in other rangeland slope classes.},  
Keywords = {soil organic carbon, natural grasslands, croplands, climate change, slope position},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {49-61}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی و مقایسه ذخایر کربن ‌آلی و نیتروژن خاک مراتع و مزارع گندم مجاور در موقعیت‌های مختلف شیب دامنه (مطالعه موردی: مراتع کوهستانی کرمانشاه)},
abstract_fa ={افزایش گازهای گلخانه‌ای اتمسفر به‌ویژه دی‌اکسیدکربن در اثر مصرف سوخت‌های فسیلی موجب افزایش دمای کره زمین شده ‌است. توقف این روند فقط با کاهش مصرف این سوخت‌ها و یا ذخیره کربن ‌آلی در خاک امکان‌پذیر است. پوشش گیاهی کره زمین شامل جنگلها، مراتع و اراضی کشاورزی با جذب و ذخیره کربن نقش مؤثری در کاهش گازهای گلخانه‌ای دارد. این مطالعه به¬منظور بررسی تأثیر میزان شیب و موقعیت دامنه و نیز کاربری اراضی بر میزان ذخایر کربن‌ آلی در یک منطقه کوهستانی واقع در ارتفاعات زاگرس میانی در کرمانشاه انجام شد. نتایج بیانگر تأثیر معنی‌دار شیب و کاربری زمین بر مقدار زیست‌توده، میزان ذخایر کربن‌ آلی و نیتروژن خاک است. مقایسه شیب‌های مختلف مرتعی نشان داد که موقعیت پای¬‌دامنه با کمترین شیب (20 تا 30 درصد) بیشترین میزان ذخیره کربن ‌آلی، درصد نیتروژن خاک و زیست‌توده فوقانی را داشت. حضور درختان پراکنده در مرتع در موقعیت شانه¬دامنه موجب افزایش توانایی این موقعیت در ذخیره‌سازی کربن ‌آلی خاک در مقایسه با دامنه مشابه بدون درختان شده که احتمالاً در اثر افزوده‌شدن هوموس و یا مراقبت تاج آنها از گونه‌های علفی زیراشکوب درختان است. مقایسه گندمزار با مرتع مجاور با شیب یکسان بیانگر افزایش معنی‌دار (0/05>P) میزان کربن ‌آلی و درصد نیتروژن کل در خاک مرتع است.},
keywords_fa = {کربن آلی خاک, مراتع طبیعی, اراضی کشاورزی, تغییرات اقلیمی, موقعیت شیب دامنه},

doi = {10.47176/ijae.9.3.8891},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-983-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-983-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {HajiaghaeiGhaaziMahalleh, F. and ImanpourNamin, J. and Sattari, M.},  
title = {Identification, Distribution and Abundance of Macroinvertebrates and Biomonitoring of the Ghale Rudkhan River, Guilan Province}, 
abstract ={Benthic macroinvertebrate-based indices are suitable tools for assessment of stream health and human impacts on its biological integrity. Since Ghale Rudkhan River is an attractive tourist destination and its surrounding population is growing, its water quality was examined usning biological indicators. Macroinvertebrate samples were taken monthly by a Surber sampler (mesh = 300 µ and area = 900 cm2) at five stations from May to December 2017. Samples were preserved in ethanol 96% and transported to laboratory for analysis. Total abundance, EPT index, EPT richness and percentage,EPT/CHIR ratios were determined. In total 5134 macroinvertebrates that belong to 35 genera, 30 families, 10 orders, 4 classes and 3 phyla were identified. The highest EPT richness was observed at the station no. 4 in May (607 ind.m-1) and the lowest was at the station no. 5 in October (7 ind.m-1). The presence of pollution sensitive species such as Epeorus sp. Rithrogena sp., Rhyacophila sp., Isopela sp., Gomphus sp., Cordulegaster sp., Coenagrion sp., Oligoneuriella sp., Heptagenia sp., Philorus sp. in Ghale Rudkhan River indicated the optimal quality of the river water.},  
Keywords = {Biomonitoring, Macroinvertebrates, Surber sampler, EPT Index},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {63-76}, 
publisher = {},
title_fa = {شناسایی، فراوانی و پراکنش بزرگ‌بی‌مهرگان کف‌زی و ارزیابی زیستی رودخانه قلعه‌رودخان (استان گیلان)},
abstract_fa ={استفاده از جمعیت بی¬مهرگان کف¬زی از مناسب¬ترین ابزارها برای تعیین سلامت و یکپارچگی زیستی رودخانه¬ها و تأثیر فعالیت¬های انسانی بر کیفیت آنها است. با توجه به اهمیت رودخانه قلعه¬رودخان از نظر گردشگری و رشد جمعیت در حاشیه آن، از شاخص¬های زیستی برای ارزیابی وضعیت رودخانه استفاده شد. نمونه¬برداری با استفاده از سوربر سمپلر (چشمه 300 میکرون و مساحت 900 سانتی¬متر مربع) در 5 ایستگاه با 3 تکرار از اردیبهشت تا آذر 1396 انجام شد. نمونه¬ها در اتانول 96 درصد فیکس و به آزمایشگاه انتقال داده شده و شناسایی شدند. فراوانی کل، شاخص EPT، غنای EPT، درصد EPT و نسبت EPT/Chiro محاسبه شد. تعداد 5134 نمونه از 35 جنس، 30 خانواده، 10 راسته، 4 رده و 3 شاخه شناسایی شد. بالاترین غنای EPT در ایستگاه 4 در اردیبهشت¬ماه (607 عدد بر مترمربع) و پایین¬ترین آن در ایستگاه 5 در مهرماه (7 عدد بر مترمربع) مشاهده شد. حضور گونه¬های حساس به آلودگی از جمله Epeorus sp.، Rithrogena sp.، Rhyacophila sp.، Isopela sp.، Gomphus sp.، Cordulegaster sp.، Coenagrion sp.، Oligoneuriella sp.، Heptagenia sp و .Philorus sp نشانگر کیفیت مطلوب آب رودخانه است.},
keywords_fa = {ارزیابی زیستی, ماکروبنتوز, سوربر سمپلر, شاخص EPT},

doi = {10.47176/ijae.9.3.12291},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-972-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-972-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Jannatichenar, M. A. and Kolahi, M. and Mesdaghi, M.},  
title = {Social Conflicts and Rangeland Management: A Case Study at Rangelands of Kalatnader County, Iran}, 
abstract ={Conflicts over natural resources increase due to a lack or limitation of natural resources and an increasing demand for growing populations. The current research aimed to investigate the conflict management between people and natural resources organizations. A list of local beneficiaries was obtained from Office of Natural Resources and Watershed Management of Kalatnader County, Khorasan-Razavi Province, Iran. The beneficiaries were surveyed through the in-person interview as well as a researcher-made questionnaire. Data were analyzed and modeled by SPSS and Amos softwares. The results indicated that 52% of the respondents had a positive attitude towards natural resources, but 36% were in conflict with the Office, 41% with other institutions, and 43% with other ranchers. Sixty seven percent of participants believed that collaboration with other ranchers could be a solution for the conflict. The most important influencing variables were social trust and violence, which could explain the dependent variable up to 71%. As a result, a conflict resolution approach and advancing negotiation techniques are needed to resolve disputes. Furthermore, the preparation of comprehensive cadastral maps, detailed investigation of conflicting issues, and continuous updating of the investigation process lead to a reduction of land conflicts.},  
Keywords = {Social Issues, Range Beneficiaries, Conflict Management, Conflict Resolution, Negotiation.},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {77-97}, 
publisher = {},
title_fa = {تعارضات اجتماعی و مدیریت مراتع: مطالعه موردی مراتع شهرستان کلات نادر},
abstract_fa ={کمبود یا محدودیت منابع طبیعی از یک طرف و نیازهای معیشتی مردم از طرف دیگر، باعث افزایش بهره‏برداری‏ها و اختلافات و درگیری‏ها بر سر استفاده از منابع طبیعی می‌شود. با توجه به هدف اصلی پژوهش یعنی بررسی تعارضات اجتماعی- مدیریتی مراتع شهرستان کلات¬¬¬نادر، اسامی بهره‏برداران مراتع از اداره منابع ‌طبیعی و آبخیزداری شهرستان تهیه شد و ایشان از طریق مصاحبه و پرسش-نامه مورد پرسشگری قرار گرفتند. داده‏ها، پایش و کدگذاری شده و سپس به¬وسیله نرم‏افزارهای SPSS و Amos مورد تجزیه و تحلیل و مدل¬سازی قرار گرفتند. نتایج نشان داد 52 درصد پاسخگویان، نگرش مثبت به منابع ‌طبیعی دارند ولی 36 درصد با اداره منابع ‌طبیعی، 41 درصد با سایر نهادها و 43 درصد با سایر مرتع‌داران در تعارض هستند. 67 درصد، مشارکت با سایر مرتع‌داران را راهکار حل تعارض دانسته‌اند. مهم¬ترین متغیرهای تأثیرگذار، اعتماد اجتماعی و خشونت‌طلبی به¬دست آمد که قدرت تبیین مسئله را تا بیش از 71 درصد دارند. بررسی تعارضات اجتماعی در زمینه منابع طبیعی نشان داد که ظرفیت ایجاد تعارضات در منطقه بالاست. در نتیجه، رویکرد حل تعارضات و پیشبرد روش‏های مذاکره برای حل اختلافات ضروری است. همچنین تهیه نقشه‏های مستند جامع (کاداستر)، بررسی دقیق موضوعات مورد تعارض، و اطلاع‏رسانی مستمر فرایند بررسی‏ها، زمینه‏ساز کاهش تعارضات ارضی است.},
keywords_fa = {مسائل اجتماعی, مرتع‌داران, مدیریت تضادها, حل تعارضات, مذاکره},

doi = {10.47176/ijae.9.3.12731},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1004-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1004-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {HaghiVayghan, A.},  
title = {Distribution Modeling of Bigeye Tuna (Thunnus obesus Lowe, 1839), Using Satellite Derived Environmental Variables in Indian Ocean}, 
abstract ={Understanding effects of environment on the distribution of economic fish is a fundamental step in the ecosystem-based management and ultimately a standard approach in management policies. Bigeye tuna (Thunnus obesus) is one of the most important aquatic species harvested in the Indian Ocean. The present study investigated the association of different variables effecting the rate of catch and distribution of bigeye tune, using generalized additive model (GAM) and maximum entropy (MaxEnt) and satellite derived environmental variables in the Indian Ocean. Results highlighted the importance of temporal and spatial variables along with the eddy kinetic energy, sea level height, depth of 20°C isotherm and sea surface temperature on the distribution of the species. The most suitable habitat predicted by MaxEnt model was observed around the latitudes of 0 to 5 degrees of north and south, mainly in the western part of the Indian Ocean and longitude of 45 to 70 degrees east. Using satellite data, the present study determinied the important factors and suitable habitats for the species, which can be useful for Iranian fisheries managers to increase the fishing efficiency and implementing of ecosystem-based fisheries management in the shared exploited stocks of the Indian Ocean.},  
Keywords = {Bigeye tuna, distribution, habitat modeling, ecosystem management},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {1-14}, 
publisher = {},
title_fa = {مدل‌سازی پراکنش تون چشم‌درشت (Thunnus obesus Lowe, 1839) در اقیانوس هند با استفاده از متغیرهای محیطی حاصل از تصاویر ماهواره‌ای},
abstract_fa ={اطلاع از تأثیر محیط بر پراکنش آبزیان اقتصادی قدمی بنیادی در مدیریت اکوسیستم¬¬محور شیلات و در نهایت به¬عنوان یک رویکرد استاندارد در سیاست¬های مدیریتی به¬ حساب می¬آید. تون چشم¬¬درشت (Thunnus obesus) از مهم‌ترین آبزیان در حال برداشت در اقیانوس هند است. مطالعه حاضر به بررسی ارتباط متغیرهای تأثیرگذار بر روی میزان صید و پراکنش تون چشم¬درشت صید شده توسط پرساینرهای ایرانی در اقیانوس هند با به‌کارگیری مدل جمعی تعمیم‌یافته (GAM) و حداکثر آنتروپی (MaxEnt) و متغیرهای حاصل از تصاویر ماهواره‌ای پرداخته است. نتایج بیانگر تأثیر متغیرهای زمانی و مکانی همراه با متغیرهای انرژی جنبشی ادی، ارتفاع سطح دریا، عمق لایه هم¬دمایی 20 درجه سانتی¬گراد و دمای سطحی آب است. بیشترین مطلوبیت زیستگاهی حاصل از مدل حداکثر آنتروپی در عرض‌های 0 تا 5 درجه شمالی و جنوبی و به‌ویژه در ناحیه غربی اقیانوس هند و طول 45 تا 70 درجه شرقی مشاهده شد. تحقیق حاضر با به¬کارگیری تصاویر ماهواره¬ای و تعیین مهم¬ترین فاکتورهای محیطی تأثیرگذار بر مناطق با مطلوبیت زیستگاهی بالا می‌تواند با افزایش کارایی صید به ناوگان پرساینرهای ایرانی در یافتن محل تجمع این گونه و در نهایت به مدیران شیلاتی کشور برای اجرای مدیریت اکوسیستم¬محور شیلاتی در آب‌های مورد بهره‌برداری از ذخایر مشترک اقیانوس هند کمک کند.},
keywords_fa = {تون چشم‌درشت, پراکنش, مدل‌سازی زیستگاه, مدیریت اکوسیستم},

doi = {10.47176/ijae.9.4.12831},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1016-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1016-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {SadeghiRavesh, M. H.},  
title = {Introducing a New Approach for Prioritizing Combating Desertification Strategies Based on Multi- Attribute Decision Making}, 
abstract ={Addressing desertification, due to its multi-criteria nature, increasing development, extensive and long-term impacts on natural resources and human populations, is necessary to achieve sustainable development. Therefore, for optimal utilization of facilities and limited funds allocated to this issue, evaluation of current strategies, based on different criteria is essential to avoid wasting national funds, while achieving better results. The current study used Decision Making Trial and Evaluation Laboratory (DEMATEL) to rank desertification strategies in the context of Multi-Attribute Decision-Making (MADM) models. First, important and high-priority criteria and strategies were identified within the framework of MADM, using the Delphi method. Then, the final priority of strategies was determined using the DEMATEL method. Based on the obtained results, vegetation cover development and reclamation (A23), change of irrigation patterns and implementation of low water demand methods (A33), and livestock grazing control (A20) were recognized as the most important combating desertification strategies in the region. Therefore, it is suggested to consider the obtained results and ranking in control plans to reduce the effects of desertification and reclamation of destructed lands.},  
Keywords = {Combating Desertification, DEMETAL Method, Multi-Attribute Decision Making (MADM) Methods, Pairwise Comparisons},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {15-33}, 
publisher = {},
title_fa = {ارائه روش نوین اولویت‌بندی راهبردهای مقابله با بیابان‌زایی بر اساس تصمیم‌گیری چند‌معیاره},
abstract_fa ={پرداختن به مسئله بیابان¬¬زایی به¬خاطر ماهیت چندمعیاری آن، توسعه روز افزون، گسترده و بلندمدت بودن و تأثیر هم¬زمان بر منابع سرزمینی و جمعیت¬های انسانی، به¬منظور دستیابی به توسعه پایدار ضروریست. از این¬رو لازم است به¬منظور بهره¬برداری بهینه از امکانات و سرمایه¬های محدود اختصاص¬یافته به این امر، راهبردهای مقابله با بیابان¬زایی با توجه به معیارهای مختلف مورد ارزیابی قرار گیرد تا ضمن دستیابی به نتایج بهتر، از هدررفت سرمایه¬¬های ملی جلوگیری شود. بنابراین به¬منظور رتبه¬بندی راهکارهای مقابله با بیابان¬زایی، در چارچوب مدل¬های تصمیم¬گیری چندشاخصه، از روش دیمتل استفاده شد. ابتدا در چارچوب روش تصمیم¬¬گیری چند شاخصه و با استفاده از مدل دلفی، معیارها و راهبردهای مهم و اولویت¬دار شناسایی شده و سپس اولویت نهایی راهبردها با استفاده از روش دیمتل مورد ارزیابی قرار گرفت. بر مبنای نتایج به¬دست آمده، راهبردهای توسعه و احیاء پوشش گیاهی (23A)، تغییر الگوی آبیاری و اجرای روش¬های کم¬آب¬خواه (33A) و کنترل چرای دام (20A) به¬ترتیب به¬عنوان مهم¬ترین راهبردهای مقابله با بیابان¬زایی در منطقه تشخیص داده شدند. بنابراین پیشنهاد شد در طرح¬های کنترل و کاهش اثرات بیابان¬زایی و احیاء اراضی تخریب¬¬یافته، نتایج و رتبه¬بندی به¬دست-آمده مورد توجه قرار گیرد.},
keywords_fa = {مقابله با بیابان‌زایی, روش‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره, مدل دیمتل, مقایسه زوجی},

doi = {10.47176/ijae.9.4.12571},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1001-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1001-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Sayadi, S. and Mehrabian, A. R. and Mostafavi, H.},  
title = {Predicting the Effect of Climate Change on the Distribution of Wild Relatives of the Potato Family (Solanaceae) in Iran with Emphasis on Food Security}, 
abstract ={The Solanaceae family with 49 species of 10 genera is one of the important nutritional, economical, medicinal and ornamental families in which six genera of them are classified in the group of wild relatives. Predicting the effect of climate change on the distribution of plant species is important for their management and conservation. In this study, the effects of climate change on this family was investigated with a conservation approach, using Species Distribution Modeling (SDM). Future spatial distribution of this family was predicted by MaxEnt model under optimistic (RCP2.6) and pessimistic (RCP8.5) scenarios for the year 2050 and 2080 in R software. In general, the performance of the model for different species was good or excellent based on the area under the curve index (AUC ≥ 0.8), showing high statistical reliability of the distribution modeling. Predicting the distribution of all species in the face of climate change and under various future scenarios showed both decrease in the current original habitats and increase in new habitats. However, the ratio of the increase and decrease was different in various species. In Atropa acuminate, Solanum surratense, Datura stramonium, Hyoscyamus niger, Hyoscyamus reticulatus, Physalis alkekengi and Solanum dulcamara the ratio of decrease was more than increase, implying the negative effects of climate change on these species and may cause species extinction. However, the ratio of increase was more than decrease in Datura innoxia,Physalis divaricate,Solanum alatum and Withania somnifera, showing a positive effect and climate change may  cause species expansion.},  
Keywords = {Climate change, Wild relative, Species distribution modeling, Conservation},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {35-55}, 
publisher = {},
title_fa = {پیش‌بینی اثر تغییر اقلیم بر پراکنش گونه‌های خویشاوندان وحشی خانواده سیب‌زمینی (Solanaceae) در ایران با تأکید بر امنیت غذایی},
abstract_fa ={خانواده سیب‌زمینی با 49 گونه از 10 جنس یکی از خانواده‌های مهم غذایی، اقتصادی، دارویی و زینتی به‌ حساب می‌آید که شش جنس آن در گروه خویشاوندان وحشی طبقه‌بندی شده‌اند. پیش‌بینی اثر تغییر اقلیم بر پراکنش گونه‌های گیاهی، امری مهم در راستای مدیریت و حفاظت آن‌ها محسوب می‌شود. در این مطالعه، بررسی تأثیرات تغییر اقلیم بر خانواده سیب‌زمینی با رویکرد حفاظتی مورد ارزیابی قرارگرفته و با استفاده از ابزار مدل‌سازی پراکنش گونه‌ها، پراکنش مکانی آینده آن¬ها توسط مدل بیشینه آنتروپی (MaxEnt) در سناریوهای مختلف خوش‌بینانه (2.6RCP) و بدبینانه (8.5RCP) برای سال‌های 2050 و 2080 در محیط نرم‌افزاری R پیش‌بینی شد. بر اساس نتایج، عملکرد مدل‌ بر اساس شاخص AUC در گونه‌های مختلف، خوب یا عالی (0/8≥) بوده و این نشان می‌دهد مدل¬سازی پراکنش گونه‌ها با اطمینان آماری بالایی انجام شد. به¬علاوه، پراکنش همه گونه‌ها در برابر تغییر اقلیم در سناریوهای مختلف آینده هم به-صورت کاهش در زیستگاه‌های اصلی فعلی و هم افزایش در زیستگاه‌های جدید پیش‌بینی شده است، اما نسبت این افزایش و کاهش در گونه‌های مختلف متفاوت است، به¬طوری¬که در گونه‌های Atropa acuminate،Solanum surratense ، Datura stramonium،Hyoscyamus niger، Hyoscyamus reticulatus، Physalis alkekengi و Solanum dulcamara نسبت کاهش بیشتر از افزایش است یعنی دامنه تغییرات آنها منفی بوده و تغییر اقلیم، بیشتر سبب حذف آنها خواهد شد. در مقابل، در گونه‌های Datura innoxia، Physalis divaricate،Solanum alatum و Withania somnifera نسبت افزایش بیشتر از کاهش است، یعنی دامنه تغییرات آنها مثبت بوده و تغییر اقلیم، بیشتر سبب گسترش آنها خواهد شد.},
keywords_fa = {تغییر اقلیم, خویشاوند وحشی, مدل‌سازی پراکنش گونه, حفاظت},

doi = {10.47176/ijae.9.4.12553},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1022-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1022-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Vahedi, A. A.},  
title = {Predicting Canopy Gap Size Before Applying Single- or Group Selection Methods in the Hyrcanian Natural Mixed-Beech Forests (Case Study: Control Plot of Series 3 of Glandroud Forests)}, 
abstract ={During the marking operations planning in forest ecosystems, designing the canopy gap size (CGS) is not clearly possible and a marker can only be capable of calculating the expanded gap size (EGS) that will be created by cutting and felling trees. Therefore, the main goal of the current study was to provide a solution to this problem on the basis of accurate prediction for CGS, before applying selection methods, through developing regression models for predicting the CGS in Glandroud forests. On the basis of full inventory for measuring the area of canopy and expanded gaps using radial technique, calculating the species diversity indices and observations of physiographic units, the regression models were developed for estimating the CGS as the response in the research. The results showed that the site fraction occupied by expanded gaps has one hectare more than the fraction occupied by the canopy gaps. Furthermore, the results of correlation tests showed that the CGS had significant relationship with the Shannon diversity and species dominance indices. The results of analyses indicated that multiple linear regression log-transformed from the power function including EGS, correlated species diversity indices of gaps surrounding trees predicted the responses with statistically acceptable certainty and accuracy.},  
Keywords = {Expanded gap, Predictive models, Natural disturbances, Trees marking},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {57-71}, 
publisher = {},
title_fa = {پیش‌بینی مساحت روشنه‌های تاجی قبل از اجرای شیوه تک‌گزینی یا گروه‌گزینی در جنگل‌های طبیعی آمیخته راش شمال کشور (پژوهش موردی: قطعه شاهد سری 3 طرح جنگل‌داری گلندرود نور)},
abstract_fa ={با توجه به اینکه در برنامه‌ریزی‌های مربوط به عملیات نشانه‌گذاری جنگل، طراحی فضای سطح روشنه تاجی امکان‌پذیر نبوده و نشانه-گذار فقط می‌تواند بر مبنای تخمین مساحت روشنه گسترش‌یافته‌ای که از قطع درخت حاصل می‌شود اقدام به اجرای عملیات نماید، از این‌رو با ارائه مدل‌های محاسباتی دقیق می‌توان در برآورد نزدیک¬به¬واقعیت مساحت روشنه‌های تاجی قبل از اجرای شیوه‌های گزینشی در جنگل‌های هیرکانی اقدام نمود. بر اساس آماربرداری صددرصد در قطعه شاهد جنگل‌های آمیخته گلندرود برای اندازه‌گیری مساحت روشنه‌های تاجی و گسترش‌یافته با استفاده از روش شعاعی و تفکیک رده‌های مساحتی، محاسبه شاخص‌های تنوع گونه‌ای درختان حاشیه روشنه‌ها و ثبت ویژگی‌های فیزیوگرافی با استفاده از تحلیل‌های خطی و غیرخطی رگرسیون، مدل‌سازی مساحت روشنه تاجی در قالب متغیر پاسخ اجرا شد. نتایج پژوهش حاضر، مجموع مساحت رویشگاه مورد پژوهش توسط روشنه‌های گسترش‌یافته با مساحت 2/7 هکتار را تقریباً یک هکتار بیشتر از مجموع مساحت روشنه‌های تاجی (با مساحت 1/6 هکتار) نشان داد. تحلیل‌های مدل‌سازی رگرسیون با استفاده از روش‌های تبدیل لگاریتمی و بازتبدیل نمایی نشان داد که مدل خطی چندگانه حاصل از تبدیل لگاریتمی تابع توانی مشتمل بر مساحت روشنه‌های گسترش‌یافته و شاخص‌های تنوع گونه‌ای هم¬بسته با درختان حاشیه روشنه‌ها شامل تنوع شانون‌وینر و غلبه گونه‌ای، دارای اعتبار محاسباتی و دقت برآوردی قابل قبول بوده است.},
keywords_fa = {آشفتگی‌های طبیعی, روشنه‌های گسترش‌یافته, مدل‌های پیش‌بینی, نشانه‌گذاری درختان},

doi = {10.47176/ijae.9.4.3485},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1018-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1018-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Dinarvand, M. and Fayaz:, M. and Behnamfar:, K. and Khaksarian, F. and Yasrebi, B. and Arami, S .A.},  
title = {Assessment of Species Diversity and Vegetation Richness Indices in Two Dust Centers of Khuzestan Province}, 
abstract ={Mansourieh and Sharifieh are two recently dried wetlands in Khuzestan province, that have become important dust sources. This study was carried out in Sharifieh and Mansourieh wetlands to assess the vegetation condition and trend, following the implementation of water spreading and artificial recharge in recent years. To evaluate changes in vegetation, five transects of 100 meters, 50 meters apart, were established in the water spreading site in a random systematic manner, and data was collected from 30 permanent plots for six times between 2017-2019. Species richness and diversity indices were measured using the coverage percentage factor. The results obtained in Mansourieh showed a significant difference between the water spreading site and the non-irrigated site. Simpson and Shannon indices showed a gradual increase in species diversity following the implementation of flood spreading by means of Shahid Poursharifi Channel. Likewise, in Sharifieh wetland, Shannon and Simpson diversity indices improved in response to the enhancement of species richness and decreasing dominance (from two dominant species to over 20 species). In Sharifieh, we obtained a significant difference between the years 2017 and 2018 in terms of diversity indices. In general, the flood spreading areas will experience an improvement in native vegetation, which will be translated into reduced dusts storm frequency and severity. },  
Keywords = {Species richness, water spriding, Shannon and Simpson, Shahid Poursharifi Channel},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {73-87}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی تنوع گونه‌ای و غنای پوشش گیاهی در دو کانون گرد و غبار استان خوزستان},
abstract_fa ={تالاب‌های منصوریه و شریفیه به دلایل متعدد طی سال‌های اخیر خشک شده و به کانون گرد و غبار در استان خوزستان تبدیل شده¬اند. این پژوهش در تالاب‌های شریفیه و منصوریه با هدف اصلی مطالعه پوشش گیاهی از جنبه تنوع و غنای گونه‌ای این مناطق تالابی در زمان پخش آب و آب¬گیری و ارزیابی روند تغییرات آن پس از پخش آب و نیز آب¬گیری در اثر باران‌های سال‌های اخیر انجام شده است. برای ارزیابی تغییرات پوشش گیاهی با پیمایش صحرایی، تعداد 5 ترانسکت دائمی 100 متری با فواصل 50 متری در محل پخش آب به¬صورت تصادفی سیستماتیک مستقر شد و در مجموع از تعداد 30 پلات ثابت، داده‌ها در 6 زمان مختلف در سال‌های 1396 تا 1398 برداشت شد. با استفاده از عامل درصد پوشش، شاخص‌های غنا، یکنواختی و تنوع گونه‌ای اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد تفاوت معنی‌داری در زمان پخش آب و زمان بدون آب¬رسانی در تالاب منصوریه وجود دارد. شاخص‌های تنوع سیمپسون و شانون نشان داد پس از پخش آب به¬وسیله کانال شهید پورشریفی و وقوع بارندگی‌ها، میزان تنوع به¬تدریج افزایش یافته است. همچنین در تالاب شریفیه نیز شاخص‌های تنوع شانون و سیمپسون در پی افزایش غنا و کاهش غالبیت از 2 گونه غالب به 20 گونه متنوع، افزایش یافتند به-نحوی¬که بین درصد پوشش و شاخص‌های تنوع و غنا در سال‌های متوالی 1396 و 1397 تفاوت معنی‌داری مشاهده شد. در مجموع در عرصه‌های پخش آب، افزایش پوشش گیاهی بومی مشاهده شد که سبب جلوگیری از ایجاد گرد و غبار می‌شود.},
keywords_fa = {غنای گونه‌ای, پخش آب, شانون و سیمپسون, کانال شهید پورشریفی},

doi = {10.47176/ijae.9.4.12781},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1006-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1006-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Abedi, R.},  
title = {Evaluating the Effect of Some Physiographic Factors on Growth Models of Hornbeam (Carpinus betulus L.) in Arasbaran Forest}, 
abstract ={The current study aimed to investigate changes in growth models of hornbeam (Carpinus betulus), as the most abundant species in Arasbaran forest, at different altitude ranges and aspects. Sampling was performed in one-hectare plots at the altitude range of 1200 to 1500 meters and hornbeam trees were measured on the diameter at the breast height (DBH), total height and the diameter of crown canopy. Data analysis was carried out by Nonlinear Regression Models and the best models were fitted based on maximum correlation coefficient, coefficient of determination, minimum standard error and Akaike coefficient for the relationship between diameter (independent variables), and height, basal area and the crown canopy (dependent variable). Results showed that there was a positive correlation between DBH, height, and basal area of trees (r = 0.994) but DBH and crown canopy had a negative correlation. In addition, there was a significant difference in height and crown canopy of the trees across altitudes and aspects. The results of nonlinear models revealed that Exponential Linear Model, Rational Model, Heat Capacity, Sinusoidal, Exponential Association 3, Gaussian, Natural Logarithm and Reciprocal Quadratic YD were the most important models. The hornbeam species follows different models at different altitudes and aspects (except in the northeast aspect which only showed a Rational Model at different altitudes). Nonlinear Regression Models performed reasonable in showing the relationship between tree characteristics including diameter-basal area and diameter-canopy cover. It is recommended to use such models for other species in the region with environmental factors to provide complementary results for more accurate management guidelines.},  
Keywords = {Altitude, Aspect, Crown coverage, Modeling},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {89-105}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی اثر برخی عوامل فیزیوگرافیک بر مدل‌های رویشی گونه ممرز (.Carpinus betulus L) در جنگل ارسباران},
abstract_fa ={هدف پژوهش حاضر بررسی تغییرات مدل‌های رگرسیونی رویشی گونه ممرز (.Carpinus betulus L) به‌عنوان فراوان‌ترین گونه در جنگل ارسباران در ارتفاع و جهت‌های مختلف دامنه بود. نمونه‌برداری انتخابی در دامنه ارتفاعی 1200 تا 1500 متر با آماربرداری در قطعه نمونه‌های یک¬هکتاری شامل قطر برابر سینه، ارتفاع کل و قطر تاج انجام شد. سپس با محاسبات رگرسیون غیرخطی، بهترین مدل‌ها برای بررسی ارتباط بین قطر (متغیر مستقل) و ارتفاع، سطح مقطع و مساحت تاج (متغیرهای وابسته) در هر ارتفاع و جهت دامنه بر اساس حداکثر ضریب همبستگی، ضریب تعیین، حداقل خطای استاندارد و ضریب آکائیک برازش شدند. همچنین آزمون همبستگی پیرسون به‌منظور بررسی رابطه بین متغیرهای وابسته و مستقل و آنالیز واریانس با استفاده از آزمون توکی برای بررسی معنی‌داری روابط بین متغیرهای مورد مطالعه و عوامل محیطی انجام شد. نتایج نشان داد همبستگی مثبت و معنی‌داری بین قطر برابر سینه با ارتفاع و سطح مقطع درختان و همبستگی منفی معنی‌داری بین قطر برابر سینه و مساحت تاج درختان وجود داشت که شدت این همبستگی بین قطر برابر سینه و سطح مقطع بسیار قوی بود (0/994=r). ارتفاع و مساحت تاج درختان در جهت‌های مختلف دامنه و ارتفاع‌های مختلف، اختلاف معنی‌داری نشان دادند، اما قطر برابر سینه و سطح مقطع درختان نسبت به تغییرات ارتفاع و جهت دامنه تفاوت معنی‌داری نداشتند. مدل‌های نمایی به‌علاوه خطی، منطقی، Heat capacity، سینوسی، نمایی 3، گاوسی، لگاریتم طبیعی و درجه دوم معکوس مهم‌ترین مدل‌ها بودند. گونه ممرز در جهت‌ها و ارتفاع‌های مختلف از مدل‌های رویشی متفاوتی پیروی می‌کرد و تنها در جهت شمال شرقی، مدل رویشی یکسانی بر حسب قطر-سطح مقطع (مدل گویا) در سه ارتفاع مورد بررسی نشان داده شد. مدل‌های رگرسیونی غیرخطی برای نشان¬دادن رابطه قطر با مشخصه‌های سطح مقطع و تاج نسبت به ارتفاع درخت، بهتر عمل کردند. پیشنهاد می‌شود مطالعات مدل‌سازی برای سایر گونه‌ها و عوامل محیطی تکرار شود تا با کسب نتایج تکمیلی، امکان ارائه دستورالعمل‌های مدیریتی دقیق فراهم شود.},
keywords_fa = {ارتفاع از سطح دریا, جهت دامنه, تاج‌پوشش, مدل‌سازی},

doi = {10.47176/ijae.9.4.11521},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1026-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1026-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2020}  
}