@article{ 
author = {Shafinejad, S. and poodat, F. and farrokhian, F.},  
title = {Assessment of Ecological Connectivity of Urban Green Patches Using Graph Theory: the Case study of Ahvaz Metropolitan Area}, 
abstract ={Connectivity of urban green patches is an important structural attribute of urban landscape that facilitates the species movement and transfer of their genes among their habitats. So far, several methods including Graph Theory have been applied to assess ecological connectivity. This research was aimed  to study the application of graph theory to measure the connectivity of green patches in the city ofAhvaz .The Graph is a mathematical concept including nodes and links. The research method is based on modeling the network of green patches in the GIS environment using Graph Theory. The ecological connectivity was analyzed using the software Conefor Sensinode 2.6, by applying IIC metric and node-removal algorithm; thus, the urban green patches were ranked in relation to 4 different groups of species. Generally, similar results were achieved by applying the attributes of four different species (r=0.95). The study results showed that Ahvaz fourth district in the eastern side of Karoon River comprised the largest and the most significant green patch. Also, the fourth and fifth distincts of the city were relatively the most connected. Determining the more significant green patches and improving the connectivity of urban landscape could  help the accurate identification of conservation priorities whichwould  ensure financial savings in urban planning and decision making.  },  
Keywords = {Ecological connectivity, Network analysis, IIC metric, Landscape ecology, Conefor 2.6, Ahvaz.},
volume = {7},
Number = {1}, 
pages = {1-11}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی پیوستگی اکولوژیک لکه‌های سبز شهری با استفاده از تئوری گراف،مطالعه موردی کلان‌شهر اهواز},
abstract_fa ={پیوستگی لکه‌های سبز شهری، یک ویژگی‏ مهم ساختاری سیمای سرزمین شهری است که حرکت جانوران و انتقال ژن‌ها را در بین زیستگاه‏هایشان میسر می‏سازد. تاکنون روش‌های متعددی جهت سنجش پیوستگی ارائه شده است که از جمله ‌آنها کاربرد تئوری گراف است. هدف از این پژوهش، کاربرد تئوری گراف در اندازه‌گیری پیوستگی لکه‌های سبز شهر اهواز ‌است. گراف مفهومی ریاضی متشکل از مجموعه‌ای از نقاط و اتصالات است. براساس تئوری گراف، در این پژوهش، شبکه فضای سبز شهر اهواز در محیط GIS مدل‌سازی شد. آنالیز پیوستگی اکولوژیک با استفاده از نرم‌افزار Conefor، به همراه کاربرد سنجه انتگرال پیوستگی (IIC) و الگوریتم برداشت نقطه صورت گرفت و لکه‌های سبز شهری با درنظر گرفتن چهار گروه جانوری ارزش‌گذاری و اولویت‌بندی شدند. به‌طور کلی نتایج مشابهی از چهار گروه جانوری به‌دست آمد . نتایج پژوهش نشان داد ناحیه چهار شهری اهواز واقع در شرق رودخانه کارون و جنوب شرقی محدوده شهر با داشتن بزرگ‌ترین لکه سبز، بیشترین اهمیت را در پیوستگی شبکه سبز شهر اهواز دارد. همچنین بیشترین میزان پیوستگی در سیمای‌ سرزمین در نواحی چهار و پنج شهر اهواز قابل مشاهده است. این مطالعه می‌تواند با شناسایی مناطق دارای اولویت حفاظت و بهبود پیوستگی درون منظر شهری به تشخیص صحیح اولویت‏های حفاظت و صرفه‌جویی در سرمایه و نیروی انسانی کمک کند.},
keywords_fa = {پیوستگی اکولوژیکی, آنالیز شبکه, سنجه IIC, اکولوژی سیمای سرزمین,Conefor 2.6 , اهواز},

doi = {10.29252/ijae.7.1.1},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-645-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-645-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Shayesteh, K. and Gharibi, SH.},  
title = {Principal Components Analysis of Main Factors Affecting Noise Pollution in Main Road of Golestan National Park}, 
abstract ={Traffic noise pollution is a serious threat to wildlife species, resulting in isolating and reducing the population. The Asian Highway of Tehran-Mashhad, from which a 26.51 km long part is located inside Golestan National Park, is the main source of noise disturbance inside the area. The purpose of this study was to determine the most important criteria for noise pollution of this road; in order to achieve this goal, the Principle Components Analysis method was used. To assess the sound emissions and to study the parameters affecting it, desk studies and field visits were used in a 250-meter buffer zone. A total of 16 variables in three different categories of traffic parameters, geometry parameters and environmental parameters were extracted, andthe circular plots were measured at a radius of 25 m  for 15 minutes. The results of PCA showed that six main factors including the speed of light vehicles, the humidity,  the altitude above sea level, the number of light vehicles, the distance from the road and the plot slope could justify a total of 72.396 % of the variance of the data. Based on the results, management measures could  be taken to reduce the noise pollution based on the extracted criteria, and the noise pollution could be managed more efficiently by spending less time and money.    },  
Keywords = { Principal Component Analysis, Noise pollution, Golestan National Park, Road.},
volume = {7},
Number = {1}, 
pages = {13-25}, 
publisher = {},
title_fa = {تجزیه و تحلیل مؤلفه‌های اصلی اثرگذار بر انتشار آلودگی صوتی در جاده پارک ملی گلستان},
abstract_fa ={آلودگی صوتی ترافیک تهدیدی جدی برای گونه‌های حیات وحش است، به‌طوری که یکی از عوامل منزوی کننده و کاهنده جمعیت‌ است. بزرگراه آسیایی تهران- مشهد که بخشی از آن به طول 51/26 کیلومتر در پارک ملی گلستان قرار دارد، به‌عنوان مهم‌ترین منبع آشفتگی صوتی در داخل منطقه است. هدف این مطالعه تعیین مهم‌ترین معیارهای مؤثر در انتشار آلودگی صوتی این جاده است که برای نیل به این هدف از روش تحلیل مؤلفه‌های اساسی استفاده شد. برای ارزیابی وضعیت انتشار صدا و پارامترهای تأثیرگذار از مطالعات کتابخانه‌ای و سنجش میدانی پارامترها در محدوده بافر 250 متری استفاده شد. 16 متغیر در سه گروه پارامترهای ترافیکی، هندسه سطح جاده و پارامترهای محیطی استخراج و درون پلات‏های دایره‏ای به شعاع 25 متر به‌مدت 15 دقیقه اندازه‏گیری شدند. براساس نتایج، شش عامل اصلی سرعت خودروهای سبک، رطوبت محیط، ارتفاع از سطح دریا، تعداد خودروهای سبک، فاصله از جاده و شیب پلات در مجموع 396/72 درصد واریانس داده‌ها را توجیه می‌کنند. با استفاده از نتایج می‌توان اقدامات مدیریتی مربوط به کاهش آلودگی صوتی را براساس معیارهای استخراج شده انجام داد و مسؤلین حفاظت محیط زیست می‌توانند با صرف هزینه و زمان کمتر به مدیریت منطقه از لحاظ آلودگی صوتی بپردازند.  },
keywords_fa = {تحلیل مؤلفه‌های اصلی, آلودگی صوتی, پارک ملی گلستان, جاده},

doi = {10.29252/ijae.7.1.13},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-822-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-822-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {saki, M. and soltanikoupaei, S. and tarkeshesfahani, M. and jafari, R.},  
title = {Spatial and Temporal Changes of Net Primary Production (NPP) and Their Relationship with Climatic Factors from 2000 to 2014 in Isfahan Province}, 
abstract ={The aim of the present study was to evaluate the spatial and temporal changes of NPP in different biomes of Isfahan province from 2000 to 2014 and their response to climatic factors. For this purpose, the NPP data of the MODIS satellite were collected and the map of climatic variables was produced using various interpolation methods. The investigation of the spatial and temporal variations of NPP was carried out by combining these data. The results indicated that the spatial distribution of annual NPP changed significantly, with higher NPP in the west and southwest and the lower NPP in the east of  the province. The mean annual NPP values for rangeland, forest, desert, Haloxylon forest and agricultural lands were 16.7, 58.77, 1.66, 5.76 and 51.43 grCm-2yr-1, respectively. The temporal changes of the NPP annual average during 2000-2014 had no significant trend. In 82.14% of the total area, the slope of changes was less than zero and in 17.86%, the value of this index was more than zero. The highest and lowest changes in the slope were observed in the biomes of forest and desert, respectively. The amounts of NPP of biomes in rangeland, desert and Haloxylon forest were influenced by precipitation, while the temperature was the main controlling factor in the forest and agriculture biomes    },  
Keywords = {MODIS satellite, Trend of NPP changes, Spatial distribution of annual NPP, Interpolation methods, Biomes of Isfahan province.},
volume = {7},
Number = {1}, 
pages = {27-40}, 
publisher = {},
title_fa = {تغییرات مکانی و زمانی تولید خالص اولیه (NPP) و ارتباط آن با فاکتورهای اقلیمی طی سال‌های 2014-2000 در استان اصفهان},
abstract_fa ={مطالعه حاضر با هدف بررسی تغییرات مکانی و زمانی تولید خالص اولیه بیوم‌های مختلف استان اصفهان در دوره 2014-2000 و پاسخ آن به فاکتورهای اقلیمی انجام گرفت. به این منظور داده‌های تولید خالص اولیه سنجنده MODIS جمع‌آوری و نقشه متغیرهای اقلیمی با استفاده از روش‌های مختلف میان‌یابی تولید شد و ترکیب این داده‌ها برای ارزیابی تغییرات زمانی- مکانی تولید خالص اولیه مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد پراکنش مکانی تولید خالص اولیه در منطقه روند معنی‌دار دارد. بیشترین میزان تولید خالص اولیه مربوط به قسمت‌های غربی استان است و به‌سمت شرق کاهش می‌یابد. میانگین سالانه تولید خالص اولیه برای بیوم‌های مرتع، جنگل، بیابان، تاغزارها و اراضی کشاورزی به‌ترتیب برابر با 7/16، 77/58، 66/1، 76/5 و 43/51 گرم کربن در مترمربع در سال است. تغییرات زمانی میانگین سالانه تولید خالص اولیه از 2014-2000 روند معنی‌داری نداشته است. در 14/82 درصد از سطح منطقه، شیب تغییرات کمتر از صفر (Slope<0‌θ) و در 86/17 درصد از منطقه مقدار این شاخص بیشتر از صفر (Slope>0‌θ) است. بیشترین و کمترین میزان شیب تغییرات به ترتیب در بیوم‌های جنگل و بیابان دیده می‌شود. مقدار تولید خالص اولیه بیوم‌های مرتع، بیابان و تاغزارها تحت تأثیر فاکتور بارش قرار دارد، در حالی‌که درجه حرارت فاکتور کنترل کننده اصلی در بیوم‌های جنگل و کشاورزی است.  },
keywords_fa = { سنجنده MODIS, شیب تغییرات تولید خالص اولیه, پراکنش مکانی تولید خالص اولیه, روش‌های میان‌یابی, بیوم‌های استان اصفهان},

doi = {10.29252/ijae.7.1.27},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-850-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-850-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Mostafazadeh, Raoof and Jafari, A. and Keivan-behjou, F.},  
title = {Comparing the Rangelands Structure and Degradation of Landscape Connectivity in Iril Sub-Watersheds, Ardabil Province}, 
abstract ={The aim of this research was to compare the rangelands structure and landscape degradation in Iril sub-watersheds, Ardabil province. Land use map and the Landscape Fragmentation Tool were used to determine 4 classes of patch, edge, perforated and core through 5, 10, 15 and 20m cell sizes. The landscape metrics of LPI, ED, cohesion, mesh, split, and AI were calculated using Fragstats software. Results showed that the low value cohesion and high values division metrics were in sub-watershed 5. Also, the LPI in 8 and 9 sub-watersheds were 89.30 and 84.12. The highest and lowest values of patch classes were attributed to 15×15m, and 5×5m cell size, respectively. The value of the edges, perforations and core does not change through different cell sizes. The inverse correlation between perforated index and cohesion (R2=-0.94) indicates a less-disturbed landscape in higher cohesion values. The positive correlation of split and perforated indices demonstrates a dis-connectivity and landscape fragmentation in high split index value. The landscape degradation are high in low patch and core area values and high edge amounts. High NP and more edge values indicate a reduction in landscape connectivity, while, the high values of core index specify the enhanced ecosystem connectivity.    },  
Keywords = {Fragmentation, Landscape metrics, Edge effect, Patch, Connectivity.},
volume = {7},
Number = {1}, 
pages = {41-53}, 
publisher = {},
title_fa = {مقایسه ساختار اراضی مرتعی و میزان تخریب پیوستگی سیمای سرزمین در زیرحوزه‌های آبخیز ایریل، استان اردبیل},
abstract_fa ={هدف تحقیق حاضر، مقایسه ساختار پوشش مرتعی و درجه تخریب سیمای سرزمین در زیرحوزه‌های آبخیز ایریل استان اردبیل بوده است. براساس نقشه کاربری اراضی و ابزار تفکیک سیمای سرزمین، چهار کلاس تفکیک (لکه، حاشیه، سوراخ‌شدگی و هسته) در اندازه سلولی 5، 10، 15 و 20 متر مشخص شدند. شاخص‌های LPI، ED، Cohesion، Mesh، Split و AI برای ارزیابی ساختار مرتع با استفاده از Fragstats محاسبه شدند. براساس نتایج، در زیرحوزه 5 مقدار سنجه پیوستگی Cohesion با مقدار 60/93 کمترین و سنجه Division بالاترین مقدار (92/0) را دارد. مقدار سنجه LPI در زیرحوزه‌های 8 و 9 با مقادیر 30/89 و 12/84 محاسبه شد. بیشترین و کمترین تعداد لکه‌ها در سلول‌های 15 و 5 متری است و مقادیر حاشیه، سوراخ‌شدگی و هسته کوچک در اندازه‌های سلولی تغییرات چندانی ندارد. همبستگی شاخص Perforated و سنجه Cohesion با ضریب همبستگی معکوس برابر 94/0 است. همبستگی Perforated و Split مستقیم (R2=0/95) نشان‌دهنده افزایش Split و تفکیک بیشتر سیمای مرتع است. مقادیر لکه‌ها و هسته‌های مرکزی درمنطقه کم بوده و میزان تخریب سیمای سرزمین در حاشیه‌ لکه‌ها بیشتر است. در تعداد بالا و حاشیه بیشتر لکه‌ها، پیوستگی کاهش یافته و نشان‌دهنده تخریب مرتع است، درحالی که مقدار بالای شاخص هسته در زیرحوزه‌ها بیانگر مطلوبیت لکه‌های مرتعی از نظر پیوستگی مرتع است.  },
keywords_fa = {تفکیک‌شدگی, سنجه‌های سیمای سرزمین, اثر حاشیه, لکه, پیوستگی},

doi = {10.29252/ijae.7.1.41},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-858-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-858-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Agazadeh, N. and HassanzadehGhorttapeh, A. and Sharafi, S.},  
title = {The Effect of Soil Amendments on the Grain Yield and Grain Nutrient Uptake of Salsola Plant in the Bed of Urmia Lake}, 
abstract ={To evaluate the effect of different soil amendments on the yield and nutrient uptake of Salsola plant in the dry bed of Urmia Lake, an experiment was set up as a randomized complete block design with eight treatments and three replications in the 2013-2014 time period. These treatments included mycorrhiza usage, sand in the seed bed, plastic in the  depth of 70 cm, plastic in the  depth of 70 cm + Mycorrhiza, application of animal manure to improve the soil pH, sand + Mycorrhiza, treatments, animal manure + mycorrhiza, and control without consuming any materials. The results of data variance analysis indicated the difference between treatments in terms of quantitative and qualitative studied traits. Comparison of means by Tukey method showed that the effects of all treatments on the grain yield, 1000 grain weight, harvest index, and absorption of micro nutrient and macro nutrient elements in the grain were significant. Mean comparison also showed that the highest grain yield belonged to animal manure and animal manure +Mycorrhiza fertilizer treatments, while the least one its belonged to plastic and sand treatments. Also, the nutrients absorbed in the animal manure and animal manure + mycorrhiza treatments were more than those in others. Overall, Salsula plant can be planted in a lake bed and livestock manure and mycorrhiza can be used to improve the yield.  },  
Keywords = {Salsola crassa, Mycorrhiza, Animal manure, Grain yield.},
volume = {7},
Number = {1}, 
pages = {55-67}, 
publisher = {},
title_fa = {بررسی اثر اصلاح کننده‌های خاک بر جذب عناصر غذایی و عملکرد دانه گیاه سالسولا در بستر دریاچه ارومیه},
abstract_fa ={این بررسی به‌منظور مطالعه تأثیر اصلاح کننده‌های خاک بر رشدونمو و عملکرد گیاه سالسولا در بستر خشک دریاچه ارومیه واقع در منطقه حفاظت شده تحت‌نظر سازمان محیط ‌زیست انجام شد. این طرح به‌صورت بلوک‌های کامل تصادفی در 8 تیمار و 3 تکرار انجام شد. تیمارها مصرف میکوریزا، ماسه در زیر بستر بذر، پلاستیک در زیرپلات در عمق 70 سانتی‌متر، پلاستیک + مایکوریزا، استفاده از کود دامی برای اصلاح pH خاک، ماسه + مایکوریزا، کود دامی+ مایکوریزا، شاهد بدون مصرف هر گونه مواد بودند. مقایسه میانگین‌ها به روش توکی نشان داد که اثر همه تیمارها بر عملکرد دانه، وزن هزار دانه، شاخص برداشت و جذب عناصر غذایی پرمصرف و کم‌مصرف در دانه معنی‌دار بود. در مقایسه میانگین‌ها بیشترین عملکرد دانه مربوط به تیمارهای کود دامی و کود دامی + مایکوریزا و کمترین عملکرد در تیمار پلاستیک و ماسه مشاهده شد. همچنین عناصر غذایی جذب شده در تیمارهای کود دامی و کود دامی + مایکوریزا بیش از سایر تیمارها بود. با توجه به نتایج به‌دست آمده می‌توان گیاه سالسولا را در بستر دریاچه کاشت و برای بهبود عملکرد می‌توان از کود دامی و مایکوریزا استفاده کرد.  },
keywords_fa = {خاک شور, میکوریزا, کود دامی, عملکرد دانه, Salsola crassa},

doi = {10.29252/ijae.7.1.55},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-825-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-825-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Attarroshan, S. and Heydari, M.},  
title = {Evaluation of understory plant species diversity in relation to n some environmental factors in Imamzadeh Abdollah Baghmalek forests}, 
abstract ={This study aimed to investigate plant species diversity in the ecological species group in relation to the environmental factors. A study area of 216 ha in the southeast of Baghmalek on which seventy 20×20 m plots were established according to the random-systematic method was selected. Soil properties and physiographic factors were recorded at each plot. Herbaceous species composition was recorded using four 1×1 m subplots around the center of the main plot. A cluster analysis and a CCA analysis were undertaken and three ecological groups were identified. The results showed that pH, Nitrogen, cation exchange capacity, organic carbon and clay percentage were the most important factors of the first group, and the indicator species were, Agropyrom trichophorum, Hordeum bulbosum, Aegilops triuncialis. The second group with  Bromus tectorum, Salvia macrosiphon, Bromus danthonia as indicator species could be correlated with clay, organic carbon, Potassium, Phosphorous, Nitrogen, values. Lastly, the third group, characterized by Artemisia aucheri, Astragalus gossypinus, Phlomis persica, Artemisia haussknechtii as the indicator species, could be correlated with the elevation percentage of sand, Bulk Density and EC. We also found that species diversity varied significantly among the groups, and it was the highest in the first group and the lowest in the third group. The results could, therefore, contribute to better evaluation of species diversity and management of the biodiversity.},  
Keywords = {plant species diversity, ordination, richness, Khuzestan},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {1-15}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی تنوع گونه‌های گیاهی زیراشکوب بین گروه‌های اکولوژیک در ارتباط با برخی از عوامل محیطی در جنگل‌های شهرستان باغملک},
abstract_fa ={این مطالعه با هدف بررسی تنوع گونه­ای گیاهی بین گروه ­های اکولوژیک در رابطه با عوامل محیطی انجام شد. منطقه ­ای به مساحت 216 هکتار در جنوب شرقی شهرستان باغملک انتخاب و در آن 70 قطعه نمونه 20×20 متر به‌روش تصادفی- سیستماتیک پیاده شد. در هر قطعه نمونه، مشخصه­ های خاک و عوامل فیزیوگرافی ثبت شد. ترکیب پوشش ­علفی در چهار قطعه نمونه 1×1 متر در اطراف مرکز هر قطعه نمونه اصلی برداشت شد. براساس تجزیه و تحلیل خوش ه­ای و تحلیل تطبیقی متعارف سه گروه بوم­ شناختی تشخیص داده شد.نتایج نشان داد که اسیدیته، نیتروژن، ظرفیت تبادل کاتیونی، درصد ماده آلی و درصد رس مهم‌ترین خصوصیات در تشکیل گروه اول با گونه­ های شاخص Agropyrom trichophorum، Hordeum bulbosum و Aegilops triuncialis بودند. گروه دوم با گونه­ های شاخصBromus tectorum، Salvia macrosiphon و Bromus danthonia با رس، کربن آلی، پتاسیم، فسفر و نیتروژن همبستگی داشت. گروه سوم با گونه ­های شاخص haussknechtii Artemisia، Astragalus gossypinus، persica  Phlomisو Artemisia aucheri با مشخصه ­های ارتفاع از سطح دریا، درصد شن، وزن مخصوص ظاهری و شوری همبستگی نشان داد. نتایج نشان داد که تنوع گونه‌ای به‌طور معنی‌داری بین گروه‌ها تفاوت داشت و در گروه اول بیشترین و در گروه سوم کمترین مقدار را داشت. یافته­ های این تحقیق می­ تواند برای ارزیابی بهتر تنوع گونه‌ای و مدیریت تنوع زیستی استفاده شود.},
keywords_fa = {گونه‌های گیاهی, رسته‌بندی, غنا, خوزستان},

doi = {10.29252/ijae.7.2.1},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-823-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-823-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {daneshmandparsa, R. and Mirzaee, R. and Bihamta, N.},  
title = {Land cover change detection of Chahar Mahal Bakhtiari province using landscape metrics (1994-2015)}, 
abstract ={Due to the importance of accessibility to updated and timely information regarding land cover changes, it is necessary for researchers and managers to assess such provincial level changes to help the planning process and prevent the damages caused in various regions. To this end, the Chaharmahal and Bakhtiari Province land cover changes from 2015-1994 were developed in six main classes using the hybrid method. Then land cover changes were determined by applying “after-classification comparison” and “landscape metric”. Therefore, MPS, LPI, NP and PLAND metrics were calculated at the class level, and SHDI, LPI, CONTAG SPILIT INDEX metrics were calculated to quantify the landscape patterns at the landscape level. Finally, for each land use type, the destruction rates and the human destruction index were calculated separately. The results indicated a sharp decline of %36.67 in pastures and 6.42% in the forests areas, as well as an increase 39.32% in the barren lands. In such a manner, the landscape is more fragmented, disordered (or unsystematic) and discontinuous plus it has become more diverse for the studied time period coverage. So, if the current trend continues, the a sharp decrease in the ecosystem services and functions is likely to occur.},  
Keywords = {Chahar Mahal and Bakhtiari province, landscape patterns, remote sensing, metrics, hybrid},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {17-28}, 
publisher = {},
title_fa = {بررسی تغییرات پوشش اراضی استان چهارمحال ‌و‌ بختیاری با استفاده از متریک‌های سیمای سرزمین (2015-1994)},
abstract_fa ={با توجه به اینکه مهم‌ترین نیاز محققان و مدیران، اطلاعات به‌هنگام در رابطه با تغییرات پوشش اراضی است؛ لذا بررسی این تغییرات در سطح استانی کمک شایانی به برنامه‌ریزی و جلوگیری از تخریب‌های به‌وجود آمده در مناطق مختلف می‌کند. بدین‌منظور با استفاده از پردازش تصاویر لندست در سال‌های ۱۹۹۴ و ۲۰۱۵ نقشه‌های پوشش اراضی استان چهارمحال ‌و‌ بختیاری به‌روش هیبرید در شش طبقه اصلی تهیه شد؛ سپس تغییرات پوشش اراضی با به‌کارگیری روش مقایسه پس از طبقه‌بندی و متریک‌های سیمای سرزمین مشخص شد. جهت کمی کردن الگوهای سیمای سرزمین در سطح کلاس متریک‌هایNP PLAND، LPI، MPS و متریک‌های SHDI، LPI، CONTAG و SPILIT INDEX در سطح سیمای سرزمین محاسبه شد. در انتها نرخ تخریب هر کاربری و شاخص نرخ تخریب انسانی در سطح کلاس برای هر کاربری جداگانه محاسبه شد. نتایج مطالعه در سطح کلاس حاکی از کاهش شدید مساحت مراتع (36/67 درصد) و جنگل‌ها (6/42 درصد) و در پی آن افزایش سطح زمین‌های بایر به میزان 39/32 درصد است. به‌طور کلی سیمای سرزمین در بازه زمانی مورد مطالعه تکه‌تکه‌تر، نامنظم‌تر، ناپیوسته‌تر و از نظر نوع پوشش متنوع‌تر شده است و درصورت ادامه روند کنونی نتایج حاصله از این مطالعه نشان‌دهنده فروافت شدید کارکردها و خدمات اکوسیستم‌ها‌ است.},
keywords_fa = {چهارمحال‌و‌بختیاری, سیمای سرزمین, سنجش از دور, متریک, هیبرید},

doi = {10.29252/ijae.7.2.17},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-782-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-782-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {karimi, S. and Hemami, M.R. and TarkeshEsfahani, M. and Baltzinger, Ch.},  
title = {The Role of Brown Bear (Ursus arctos) in the Plant Seed Dispersal of Golestan National Park}, 
abstract ={The brown bear (Ursus arctos) is the largest carnivore species in Iran which can be found in large parts of the Alborz and the Zagros mountain ranges but reaches remarkable densities in northern forest, ranging from Golestan National Park to western Gilan.  We investigated the potential of brown bear for endozoochory in Golestan National Park through greenhouse experiment. In order to detect temporal and spatial variability of emerged seedlings, abundance, species richness and composition of germinated seeds from faecal samples collected in different habitats and across seasons were analyzed. A total of 268 seedlings belonging to 33 plant taxa, 25 genera and 19 families germinated from 64 brown bear faecal samples. Based on the obtained results we show seasonal variability in the numbers (p=0.003) and composition (p=0.001) of the dispersed seeds, which can be attributed to plant species phenology. There were no significant differences for seed abundance and composition between the two types of habitats. Similarly, seed species richness did not significantly differ among seasons and habitats. Herbaceous growth form (24 taxa) represented the highest species richness in the germinated plants, while shrub plants were the most abundant germinated species (76% of the total germinated seeds). Fleshy fruits are the principal source of energy during the hyperphagia phase prior to hibernation. In contrast, seeds from dry fruits were observed in lower densities in the faeces, especially during spring and early summer. This result is in line with opportunistic feeding behavior of the brown bear. Considering that co-occurring ungulates in Golestan National Park rather disperse annual species, we highlight the role of brown bear in specifically dispersing shrub and tree species.},  
Keywords = {Endozoochory, Mammalian omnivores, Growth form, Seed abundance and species richness, temporal and spatial variability},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {29-42}, 
publisher = {},
title_fa = {نقش خرس قهوه‌ای (Ursus arctos) در انتشار بذر گیاهان پارک ملی گلستان},
abstract_fa ={خرس قهوه­ای (Ursus arctos)بزرگ‌ترین گوشتخوار ایران است که در بخش‌‌های وسیعی از نواحی کوهستانی البرز و زاگرس یافت می‌شود. اما بیشترین تراکم این گونه در جنگل­ های شمالی کشور از پارک ملی گلستان تا غرب استان گیلان است. ما در این مطالعه پتانسیل خرس قهوه ­ای را برای انتقال بذر به شکل اندزوکوری در جنگل گلستان از طریق آزمایش گلخانه­ ای مورد بررسی قرار دادیم. به‌منظور شناسایی تغییرات زمانی و مکانی جوانه­ ها، فراوانی، غنا و ترکیب گونه‌ای بذور سبز شده از نمونه‌های سرگین خرس قهوه‌ای، جمع‌آوری شده از تیپ‌های زیستگاهی و فصول مختلف مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در مجموع 268 بذر متعلق به 33 آرایه از 19 تیره و 25 جنس گیاهی در آزمایش­ های جوانه ­زنی نمونه­ های سرگین ثبت شد. براساس نتایج به ­دست آمده فراوانی (0/003=P) و ترکیب بذور (0/001=P) انتقال داده شده بین فصول متفاوت بود که منعکس کننده تفاوت­ های فنولوژیک گیاهان منطقه است. فراوانی و ترکیب بذری سرگین ­ها بین دو تیپ زیستگاهی تفاوت معنی­داری نداشت. همچنین، غنای گونه ای بذور انتقال داده شده بین فصول و زیستگاه های مختلف تفاوت معنی داری را نشان نداد. بیشترین غنای گونه ­ای مربوط به فرم رویشی علفی بود (24 آرایه) در حالی که گیاهان درختچه ­ای فراوان‌ترین گونه­ های سبز شده از نمونه ­های سرگین را شامل می ­شدند (76 درصد کل بذور جوانه­ زده). میوه­ های گوشتی درختچه‌ها به‌عنوان یک منبع انرژی مهم در دوره پرخوری پیش از خواب زمستانی خرس­ ها مطرح هستند. بذور مربوط به میوه ­های خشک در تراکم­ های پایین و مخصوصاً در نمونه ­های سرگین مربوط به فصل بهار و اوایل تابستان مشاهده شد. این نتایج با رفتار تغذیه فرصت­ طلبانه خرس قهوه‌ای سازگار است. با توجه به اینکه گونه­ های زوج سم در پارک ملی گلستان اغلب گونه­ های یک‌ساله را انتقال می ­دهند نقش خرس قهوه‌ای در انتقال گونه ­های درختچه ­ای و درختی در جنگل گلستان می ­تواند مورد توجه قرار گیرد.},
keywords_fa = { اندزوکوری, پستاندار همه چیزخوار, فرم رویشی, فراوانی و غنای گونه ای بذور, تغییرات زمانی و مکانی },

doi = {10.29252/ijae.7.2.29},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-870-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-870-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Panahandeh, M. and Yavari, A.R. and Salehi, E.},  
title = {Application of Habitat Suitability and Resistance Surfaces in the Assessment of Habitat Change}, 
abstract ={Habitats have dramatically destructed worldwide.However a growing trend is emerging for restoring habitatats. One of the most effective approach to revitalize them is to restore the conditions that have lost. Studies indicate high probability of local extinction of Maral (Cervus elaphus maral) in the current habitats of Gilan due to severe habitat destruction. The current study aimed to introduce application of habitat suitability and resistances surfaces, connectivity paths and corridors for analyzing and monitoring changes in habitats as the starting point of their reconstruction. Based on the results, 35% reduction of suitable habitats, 34% increase in the number of patches, 89% in edge density, and 53% reduction in the average size of patches indicate that  occurrence of habitat loss and fragmentation, severely disrupted the integrity of Maral habitats. Increasing cost-weight distance to the Euclidean distance and land cover change of paths and corridors indicate increasing of habitat resistance and reduction of landscape permeability. Results have given a clear picture of the changes in habitat suitability and connectivity of Maral that can play an effective role in restoration process.},  
Keywords = {Functional Connectivity, Corridor, Monitoring, Restoring, Habitat,Maral,Lisar Protected Area},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {43-54}, 
publisher = {},
title_fa = {کاربرد سطوح تناسب و مقاومت زیستگاهی در ارزیابی تغییرات زیستگاهی},
abstract_fa ={زیستگاه‌ها در سراسر جهان به‌شدت تخریب شده‌اند. یکی از مؤثرترین رویکرد‌ها برای احیای این مناطق، بازگردانی شرایطی است که از دست داده‌اند. بررسی‌ها بیانگر احتمال زیاد وقوع انقراض محلی مرال (Cervus elaphus maral)، در زیستگاه‌های فعلی استان گیلان به‌علت تخریب شدید زیستگاهی است. هدف این تحقیق معرفی کاربرد دیگری از سطوح تناسب، مقاومت زیستگاهی، مسیر‌ها و کریدور‌های ارتباطی در پایش و تحلیل تغییرات زیستگاه‌ها به‌عنوان نقطه شروع بازسازی آنهاست. در این تحقیق قابلیت استفاده از لایه‌های تناسب، مقاومت و مسیر‌های ارتباطی، در مدیریت زیستگاه‌ها توسعه داده شده است.به این ‌منظور سطح تناسب زیستگاهی در محیط نرم‌افزار 10ArcGis و با استفاده از جعبه ابزار Corridor Designer به روش وزن‌دهی به فاکتورهای زیستگاهی با استفاده از نظر خبرگان تهیه شد. براساس نتایج تحقیق، کاهش 35 درصدی سطح زیستگاه‌های مطلوب، افزایش 34 درصدی تعداد لکه‌ها، افزایش ‌89 درصدی تراکم لبه و کاهش 53 درصدی متوسط اندازه لکه‌ها بیانگرآن است که وقوع هم‌زمان تباهی و از هم‌گسیختگی زیستگاهی به‌شدت انسجام زیستگاهی مرال را تخریب کرده است. افزایش نسبت فاصله هزینه- وزن به فاصله اقلیدوسی مسیرهای ارتباطی و تغییرات پوشش زمینی مسیرها و کریدورها، بیانگر افزایش مقاومت زیستگاهی و کاهش ارتباط عملکردی و کاهش نفوذپذیری سیمای سرزمین است. نتایج تحقیق تصویر روشنی از میزان تغییرات در سطوح تناسب و مقاومت زیستگاهی و مسیر‌های ارتباطی مرال ارائه داده است که می‌تواند نقش مؤثری در فرایند بازسازی محدوده مورد بررسی داشته باشد.},
keywords_fa = {ارتباط عملکردی, کریدور, پایش, بازسازی, زیستگاه,مرال,منطقه حفاظت شده لیسار},

doi = {10.29252/ijae.7.2.43},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-737-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-737-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Motamedi, J. and SheidaiKarkaj, E.},  
title = {Species Diversity of Ecological Sites of Mountain Rangelands of Cher in Urmia with Emphasis on Numerical and Parametric Indices}, 
abstract ={Numerical indices of diversity, in their entirety, do not provide a complete description of distribution and richness of species. Therefore, parametric indices should be also considered in studying of plant communities. In this regard, the indices of species richness, evenness and diversity related to the ecological sites of Cher mountainous rangelands of Urmia were calculated. The diversity profiles and rank-abundance species curves related to each of the sites were plotted and finally species diversity distribution models were fitted to each of data set using the Goodness-of-fit test and then best model was selected. There was no significant difference in terms of numerical indices among sites, but each of the indicators showed one of the sites be more diverse and made it difficult to distinguish the ecological site with high diversity. The difficulty of interpreting results considering the curves of diversity profile and rank abundance-species was also observable and the pattern of species distribution could not be understood. Therefore, surveying diversity using speciesabundance distribution models and fitting the data with current species distribution models was carried out. The results indicated that Log-normal model can be fitted to all the types with moderate grazing intensity (sites far from resting points). based on the results considering to the proper grazing intensity could conserve the plant diversity.},  
Keywords = {Species diversity, livestock grazing, abundance distribution models, rangelands of Cher},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {55-65}, 
publisher = {},
title_fa = {تنوع گونه‌ای مکان‌های اکولوژیکی مراتع کوهستانی چِر ارومیه با تأکید بر شاخص‌های عددی و پارامتری},
abstract_fa ={شاخص‌های عددی تنوع، به‌تنهایی توصیف کاملی از چگونگی توزیع فراوانی و غنای گونه‌ها را ارائه نمی‌دهند؛ لذا شاخص‌های پارامتری نیز باید در مطالعه جوامع گیاهی، مورد توجه قرار گیرند. در این رابطه، شاخص‌های غنا، یکنواختی و تنوع گونه‌‏ای مربوط به مکان‌های اکولوژیکی مراتع کوهستانی چر شهرستان ارومیه محاسبه شد. سپس منحنی­‌های درجه‌­بندی تنوع و فراوانی- رتبه گونه­‌ای مرتبط با مکان‌ها، ترسیم و مدل‏‌های توزیع فراوانی برای آنها با آزمون نکویی برازش، آزمون و بهترین مدل انتخاب شد. اختلاف معنی‌‏دار از نظر شاخص‌های عددی بین مکان‌ها وجود نداشت ولی هر کدام از شاخص‌ها، یکی از مکان‌ها را متنوع‌تر نشان داد و تشخیص مکان اکولوژیکی با تنوع بالا را با سختی مواجه می‌سازد. مشکل تفسیر، درخصوص نتایج منحنی‌های رسم شده درجه‌بندی تنوع و فراوانی- رتبه گونه‌ای نیز مشهود بود و آنها نیز قادر به شناسایی توزیع گونه‌ها و غنای آن نبودند. بنابراین، بررسی تنوع با استفاده از مدل‌های توزیع فراوانی و تطبیق انتشار گونه‌ای موجود با انتشار گونه‌های مورد انتظار، انجام شد. نتایج نشان داد؛ مدل لوگ نرمال که نشان‌دهنده جوامع با ثبات است، برای مکان‌های اکولوژیکی دورتر از کانون آشفتگی (محل اطراق شبانه دام)، قابل برازش است. بر اساس نتایج، توجه به شدت چرای دام (شدت متوسط) در مراتع، سبب حفظ تنوع زیستی می‌شود.},
keywords_fa = {تنوع گونه‌ای, چرای دام, مدل‌های توزیع فراوانی, مراتع چر },

doi = {10.29252/ijae.7.2.55},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-897-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-897-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Ahmadzadeh‎, M. and Meighani, H. and Amirinejad, M. and Jowkar, M. and Bibak, Hossei},  
title = {Weed Population Indices of Onion (Allium Cepa L.) Monoculture Systems in the Jiroft Area}, 
abstract ={To study the weed population indexes of onion (Allium cepa L.) monoculture systems in the Jiroft area, four onion continuous monocultures, including less 3 (S1), 3-5 (S2), 5-8 (S3), more than 8 (S4) years and long-term fallow (F) were sampled by systematic randomized method in three stages: before sowing, 60 days after planting and 30 days after harvest, during 2015-2016. Of the 28 weed species, 16 species were observed in all systems. The analysis of variance showed that the monoculture system had a significant effect on the density of the weed species including Cyperus rotundus, Malva neglecta, Heliotropium europium and Chenopodium murale and the density of these species were was 14.64, 14.16, 13.90 and 11.97 weeds per square meter, respectively. Increasing the in monoculture duration from three to more than eight years led to enhancing increased the density of the weed species. The assessment of the onion monoculture duration had a significant effect on the weed diversity indexes. The maximum indexes of Simpson, Shannon, Menhinick and evenness in the S4 system were 0.92, 2.76, 0.90 and 0.99, respectively, and they were the lowest in the F system (0.78, 0.89, 0.78, and 0.95, respectively). In general, the onion continuation cropping increased the weed density of each weed and significantly enhanced the species diversity indexes.},  
Keywords = {Density, Seed bank, Species diversity, Species richness},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {1-11}, 
publisher = {},
title_fa = {شاخص‌های جمعیتی علف‌های ‌هرز نظام‌های زراعی تک‌کشتی پیاز (.Allium cepa L) در منطقه جیرفت},
abstract_fa ={به‌منظور مطالعه شاخص‌های جمعیتی علف‌های ‌هرز نظام‌های زراعی تک‌کشتی پیاز، نمونه‌برداری از پنج نظام شامل چهار نظام‌ تک‌کشتی پیاز (کمتر از سه‌ سال (1S)، سه تا پنج‌ سال (2S)، پنج تا هشت ‌سال (3S)، بیش از هشت ‌سال (4S)) و نظام‌ آیش (F) به‌روش سیستماتیک تصادفی در سه مرحله قبل از کاشت، 60 روز پس از کاشت و 30 روز پس از برداشت در سال زراعی 95-1394 در منطقه جیرفت انجام شد. از 28 گونه علف ‌هرز مشاهده‌ شده، 16 گونه در هر پنج نظام مشترک بود. نتایج تجزیه واریانس نشان داد، نظام تک‌کشتی بر تراکم گونه‌های علف ‌هرز اویارسلام، پنیرک، آفتاب‌پرست و سلمک اثر معنی‌دار داشت و تراکم این گونه‌ها به‌ترتیب 14/64، 14/16، 13/90 و 11/97 علف ‌هرز در مترمربع بود. افزایش مدت تک‌کشتی از سه سال به بیش از هشت ‌سال باعث افزایش تراکم گونه‌های علف‌های ‌هرز شد. ارزیابی تداوم تک‌کشتی پیاز بر شاخص‌های تنوع علف‌های ‌هرز تأثیر معنی‌داری داشت. بیشترین شاخص‌های سیمپسون، شانون، منهینک و یکنواختی در نظام‌ 4S به‌ترتیب با مقدار 0/92، 2/76، 0/90 و 0/99 و کمترین آنها در نظام F با مقدار 0/78، 0/89، 0/78 و 0/95 مشاهده شد. به‌طورکلی تداوم تک‌کشتی پیاز باعث افزایش تراکم هر یک از علف‌های ‌هرز و افزایش معنی‌دار شاخص‌های تنوع گونه‌ای شد.},
keywords_fa = {بانک بذر, تراکم, تنوع گونه‌ای, غنای گونه‌ای},

doi = {10.29252/ijae.7.3.1},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-876-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-876-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Nabizadeh, S. and NaghipourBorj, A.A. and Tahmasebi, P.},  
title = {Heat, Smoke and Ash Effects on Soil Seed Bank Germination in the Semi-Steppe Rangelands of Central Zagros, Iran}, 
abstract ={This study aimed to investigate the effects of the fire products treatments (heat, smoke and ash) on the density, species diversity, growth form and the life form of  the soil seed bank in the semi-steppe rangelands of the Karsanak region in Chaharmahal and Bakhtiari Province. For this purpose, soil samples were collected from the studied region and fire products treatments were applied to them. Five treatments, including two treatments of heat shock (60 and 80 °C), one treatment of ash (30 minutes) and control (without any treatment), were tested. Totally, seeds of 21 species from 15 plant families of the soil seed bank samples cultured in greenhouse, were germinated. The results showed that the heat treatment at 80 °C with an average seedling number of 706 per m2 had the highest density in comparison with the control. Also, ash significantly increased the diversity and richness of the cultured samples. Most of the fire products treatments increased the share of the annual vegetative form (annual forb and annual grass). According to the results, it can be concluded that fire products effects on plant species are very important in recognizing and analyzing the responses of species in the irritability of the germinating seeds. Also, based on this information, we can predict the changes in the vegetation after the fire, which can be used in the management of natural ecosystems.},  
Keywords = {Fire products, Density, Diversity, Life forms, Growth forms},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {13-25}, 
publisher = {},
title_fa = {اثر حرارت، دود و خاکستر بر جوانه‌زنی بانک بذر خاک در مراتع نیمه‌استپی زاگرس مرکزی، ایران},
abstract_fa ={مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر تیمارهای مربوط با محصولات آتش شامل حرارت، دود و خاکستر بر تراکم، تنوع گونه‌ای، شکل رویشی و شکل زیستی بذور موجود در بانک بذر خاک در مراتع کرسنگ در استان چهارمحال‌و‌بختیاری انجام شد. برای این منظور، نمونه‌های خاک از منطقه جمع‌آوری و تیمارهای مربوط به محصولات آتش بر آنها اعمال شدند. پنج تیمار شامل دو تیمار تنش حرارت 60 و 80 درجه سانتی‌گراد به‌مدت 5 دقیقه، یک تیمار دود‌دهی 30 دقیقه‌ای، یک تیمار خاکستر و تیمار شاهد که بدون اعمال هیچ تیماری بود، مورد آزمون قرار گرفتند. در مجموع، بذرهای 21 گونه از 15 تیره گیاهی در نمونه‌های بانک بذر خاک کشت‌شده در گلخانه جوانه ‌زدند. نتایج نشان داد که تیمار درجه حرارت 80 درجه سانتی‌گراد با میانگین بذرهای جوانه‌زده 706 عدد بذر در متر‌مربع، باعث افزیش معنی‌دار تراکم در مقایسه با تیمار شاهد شد. همچنین خاکستر باعث افزایش معنی‌دار غنا و تنوع گونه‌ای در نمونه‌های کشت شده شد. اغلب تیمارهای محصولات آتش در مجموع باعث افزایش سهم شکل‌های رویشی پهن‌برگ و گراس یک‌ساله شدند. بر‌اساس نتایج مطالعه حاضر می‌توان نتیجه‌گیری کرد که مطالعه اثرات محصولات آتش روی گونه‌های گیاهی اهمیت زیادی در شناخت و تحلیل پاسخ گونه‌ها در تحریک‌پذیری جوانه‌زنی بذرها دارد. همچنین با آگاهی از این اطلاعات می‌توانیم تغییرات در پوشش گیاهی بعد از آتش‌سوزی را پیش‌بینی کرده و برای مدیریت صحیح مراتع استفاده کرد.},
keywords_fa = {محصولات آتش, تراکم, تنوع گونه‌ای, شکل زیستی, شکل رویشی},

doi = {10.29252/ijae.7.3.13},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-906-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-906-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Mirdavoudi, H.R.},  
title = {Effectiveness of Prescribed Fire, Mechanical and Chemical Control in the Management of Rosa Persica in Degraded Rangelands}, 
abstract ={Invasive plant control is a significant challenge for natural resources management. Rosa persica (Michx ex. Juss.) is one of the invasive species in Iran. It has  been rapidly expanded to the areas where it has introduced. In the present study, we evaluated the effects of five treatments: 1) control, 2) fire, 3) cutting, 3) tilling, 4) chemical techniques (glyphsate application) in controlling the expansion of Rosa persica in a degraded rangeland plant community (Rosa persica dominant type) in Markazi province. An experiment was arranged in split plots based on a completely randomized block design with four replications for three consecutive years. We found that the combined methods have played a more effective roles in controlling the Rosa persica and among these methods; fire combined with chemical techniques appeared to be a better option for reducing the abundance of Rosa persica. Also, fire combined with the mechanical removal of the above-ground and fire combined with the mechanical removal of the root reduced population size of Rosa persica, as comapred with the control, however, no significant difference (P<0.05) was found between the two methods. Thus, because of the disturbance in the soil, as a result of the mechanical removal of root, we recommend the use of fire combined with cutting instead of tilling to reduced Rosa persica.},  
Keywords = {Herbicide, Cutting, Tilling, Invasive species control.},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {27-37}, 
publisher = {},
title_fa = {اثر‌بخشی آتش‌سوزی تجویز‌شده، کنترل مکانیکی و شیمیایی بر مدیریت ورک (Rosa persica) در مراتع تخریب‌شده},
abstract_fa ={امروزه کنترل گیاهان مهاجم در مراتع تبدیل به یک چالش مهم برای مدیریت منابع طبیعی شده است. گیاه ورک (.Rosa persica Michx. ex Juss) یکی از گونه‌های مهاجم در ایران است. این گونه در مراتعی که ورود پیدا کرده، به‌سرعت گسترش یافته و بر ساختار و عملکرد پوشش‌گیاهی بومی منطقه تأثیر منفی گذاشته است. در این تحقیق به بررسی روش‌های کنترل مکانیکی، شیمیایی و آتش‌سوزی تجویز‌شده در کاهش تراکم ورک در مراتع تخریب‌شده در قالب طرح آزمایشی کرت‌های خرد شده بر پایه بلوک‌های کامل تصادفی در سه سال متوالی پرداخته شد. نتایج نشان داد که اعمال روش‌های تلفیقی نقش مؤثرتری در کنترل ورک داشته و در بین روش‌های مورد مطالعه آتش‌سوزی تجویز‌شده به‌همراه کنترل شیمیایی نقش مؤثرتری در کاهش جمعیت ورک داشت. تیمار تلفیقی آتش‌سوزی و کنترل فیزیکی از طریق قطع اندام‌های هوایی از سطح زمین و آتش‌سوزی به‌همراه قطع اندام‌های زیر‌زمینی، نیز نشان داد که هر دو روش در کاهش جمعیت ورک مؤثر بوده ولی تفاوت معنی‌داری بین این دو روش در سطح پنج درصد دیده نشد. به‌دلیل ایجاد آشفتگی در خاک در روش قطع اندام‌های زیر‌زمینی پیشنهاد می‌شود در کنترل ورک از روش آتش‌سوزی به‌همراه قطع اندام‌های هوایی به‌جای قطع ریشه استفاده شود.},
keywords_fa = {علف‌کش, قطع اندام‌های هوایی, قطع ریشه, کنترل گونه مهاجم},

doi = {10.29252/ijae.7.3.27},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-918-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-918-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Ashrafzadeh, M. R. and Habibzadeh, N. and Ashrafi, S.},  
title = {Effects of Climatic Change on the Geographical Distribution of Caspian Snowcock (Tetraogallus caspius Gmelin, 1784) in Chaharmahal and Bakhtiari Province, Iran}, 
abstract ={Currently, there is little information on the high mountain species' response to the climate change in Iran, and it seems that these species are significantly affected by the climate change. In the current research, the spatial vulnerability of Caspian snowcock (Tetraogallus caspius) to the  climate change in Chaharmahal and Bakhtiari province was predicted using the ensemble modelling approach, based on seven species distribution models. According to the findings, about 19.43% of the province was estimated to be the suitable habitat of Caspian snowcock. The variables of annual precipitation (23.23%), annual temperature range (21.82%), human footprints (15.77%) and slope (14.46%) had the highest contributions to the model. Findings also showed that about 12.9- 32.28% of the suitable habitats might be lost by 2050 due to the climate change, based on the two scenarios of increased greenhouse gases (RCP4.5 and RCP8.5) and the HadGEM2-CC model. At the same period, it is expected that the suitable habitats of the Caspian snowcock in the low altitude areas  would be lost. Additionally, due to the climate change, some populations, especially in the far southern regions of the province, will undergo local extinction or  may be completely isolated. Findings of this research can be, therefore, useful for adopting more appropriate approaches in order to manage and protect the Caspian snowcock populations in the country.},  
Keywords = {Tetraogallus caspius, Specialist species, Mountainous regions, Climate change, Local extinction.},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {39-50}, 
publisher = {},
title_fa = {پیامدهای تغییر اقلیم بر پراکنش کبک دری (Tetraogallus caspius Gmelin, 1784) در استان چهارمحال‌و‌بختیاری},
abstract_fa ={در حال حاضر، اطلاعات چندانی در مورد اثرات تغییر اقلیم بر گونه‌های ساکن مناطق مرتفع کوهستانی در ایران وجود ندارد و به‌نظر می‌رسد برخی از این گونه‌ها به‌طور جدی تحت تأثیر پدیده تغییر اقلیم قرار گیرند. در این پژوهش، آسیب‌پذیری مکانی کبک دری به تغییر اقلیم در استان چهارمحال‌و‌بختیاری با استفاده از مدل‌سازی اجماعی بر اساس هفت مدل پراکنش گونه‌ای پیش‌بینی شد. در حدود 19/43 درصد از استان به‌عنوان زیستگاه مطلوب کبک دری براورد شد. بارش سالیانه (23/24%)، گستره دمای سالیانه (21/82%)، ردپای انسان (15/37%) و شیب (14/46%) بیشترین مشارکت را در مدل‌سازی داشتند. حدود 12/29 تا 32/28 درصد از زیستگاه‌های مطلوب تا سال 2050 به‌دلیل تغییر اقلیم بر اساس دو سناریوی (4/5 و 8/5) افزایش گازهای گلخانه‌ای (Representative Concentration Pathways) و مدل HadGEM2-CC از دست خواهد رفت. در همین دوره زمانی، انتظار می‌‌رود زیستگاه‌های کبک دری در مناطق کم‌ارتفاع‌تر (<2124 متر) مطلوبیت خود را از دست دهند. علاوه‌ بر ‌این، به‌دلیل تغییر اقلیم، برخی جمعیت‌ها به‌ویژه در مناطق جنوبی‌تر استان به‌طور محلی منقرض خواهند شد و یا در انزوای کامل قرار می‌گیرند. یافته‌های این پژوهش می‌تواند برای اتخاذ رویکردهای مناسب‌تر به‌منظور مدیریت و حفاظت جمعیت‌های کبک دری در کشور سودمند باشد.},
keywords_fa = {کبک دری, گونه تخصصی, مناطق کوهستانی, تغییر اقلیم, انقراض محلی},

doi = {10.29252/ijae.7.3.39},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-916-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-916-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Shafiezadeh, M. and Moradi, H. and Fakheran, S. and Pourmanafi, S.},  
title = {Modeling Focal-Species Habitat Suitability for Biodiversity Conservation Planning in the Southeastern Iran}, 
abstract ={Habitat suitability models for the focal species are used to address the concerns related to the limited availability of data for remote habitats by scrutinizing the relationship between the biodiversity distribution patterns and the natural-anthropogenic characteristics. The current study aimed at modeling habitat suitability for seven focal species including Asian black bear, Persian leopard, Persian ibex, Wild sheep, Chinkara, Asian houbara and Mugger in the  southeastern Iran, by relying on Generalized Linear Model (GLM), Generalized Boosted Model (GBM), Random Forest (RF), and Maximum Entropy (MaxEnt) models and using 10 physical, anthropogenical and land cover variables. Next, habitat suitability maps were overlaid with sensitive coastal habitats to delineate a final habitat suitability map. Based on our results, more than 34% of the region were identified as sensitive habitats which were mostly located along the coastline. These habitats demonstrated less than 15 percent spatial overlap with the current protected area network of the region. Moreover, a suitable connecting corridor extended in the east-west was identified, but it was neglected due to having lower suitability values in comparison to the central habitats and the focus of conservation objectives on the core habitat.},  
Keywords = {Species distribution modeling, biodiversity hotspot, Habitat suitability, Focal species.},
volume = {7},
Number = {3}, 
pages = {51-66}, 
publisher = {},
title_fa = {مدل‌سازی مطلوبیت زیستگاه گونه‌های کانونی به‌منظور طرح‌ریزی حفاظت از تنوع زیستی در منطقه جنوب شرق ایران},
abstract_fa ={مدل‌سازی مطلوبیت زیستگاه برای گونه‌های کانونی از طریق مدل‌سازی ارتباط بین الگوی پراکنش تنوع زیستی و ویژگی‌های طبیعی و انسانی منطقه، مشکلات پیش ‌رو در دستیابی به اطلاعات زیستگاهی مناطق دور از دسترس را، به حداقل رسانده است. پژوهش حاضر با هدف مدل‌سازی مطلوبیت زیستگاه برای گونه‌های کانونی و دستیابی به نقشه مدل‌سازی چندگونه‌ای مطلوبیت زیستگاه در منطقه جنوب شرق ایران صورت گرفته است. بدین ترتیب که ابتدا 7 گونه آسیب‌پذیر منطقه شامل خرس سیاه، پلنگ، کل و بز، قوچ و میش، جبیر، هوبره و گاندو انتخاب و مطلوبیت زیستگاه برای هرکدام با چهار مدل خطی تعمیم‌یافته، افزایشی تعمیم‌یافته، درخت تصادفی و حداکثر بی‌نظمی با استفاده از 10 متغیر مرتبط با پوشش اراضی، حضور انسان و توپوگرافی مدل‌سازی شد. در ادامه با تلفیق نقشه‌های مطلوبیت گونه‌های مختلف با نقشه سایت‌های لانه‌گزینی لاک‌پشت و زیستگاه‌های پرندگان به‌عنوان زیستگاه‌های حساس ساحلی نقشه نهایی مطلوبیت زیستگاه در منطقه به‌دست آمد. نتایج نشان داد که در مجموع بیش از 34 درصد از کل منطقه مورد‌مطالعه به‌عنوان زیستگاه حساس طبقه‌بندی شد که به‌طور عمده این نواحی به موازات خط ساحلی در منطقه پراکنش دارند. به‌طور ‌کلی تنها کمتر از 15 درصد از زیستگاه‌های حساس منطقه توسط شبکه مناطق حفاظتی پوشش داده شده است. همچنین بین محدوده شرق به غرب منطقه یک کریدور مطلوب ارتباطی وجود دارد که به‌دلیل مطلوبیت کمتر نسبت به زیستگاه‌های مرکزی و تمرکز اهداف حفاظتی بر هسته‌های زیستگاهی مغفول مانده است.},
keywords_fa = {مدل‌سازی پراکنش گونه‌ای, نقاط داغ تنوع زیستی, مطلوبیت زیستگاه, گونه کانونی},

doi = {10.29252/ijae.7.3.51},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-917-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-917-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Safaei, M. and Jafari, R. and Bashari, H.},  
title = {Spatial Analysis of Central Zagros Forest Fragmentations for Conservation and Restoration Purposes
(A Case Study: Posht kuh Forests, Fereydoonshahr, Isfahan Province)}, 
abstract ={In the current study, conservation strategies were employed for the spatial analysis of forest fragmentation and field assessment approaches in a forest landscape of Central Zagros, in the western part of Isfahan province, Iran. Vegetation and soil properties were accordingly studied in 15 forest sites with various densities including dense, semi-sparse and sparse-forests with 839.2 km2. In the Landscape Function Analysis (LFA) method, 11soil surface indicators were assessed from each patch and inter-patch zones along the established transects to obtain three functional indices including soil-stability, infiltration and nutrient-cycling. In the health method, assessors rated 17 indicators to evaluate three functional attributes of  ecosystems including soil and site-stability, biotic-integrity and hydrologic-function. Land use map of the study area was produced using Landsat OLI (2016) to measure the spatial distribution of fragmentation. The results of LFA showed that the stability and nutrient-cycling indices of the dense-forest sites were 72.4 and 57.9%, respectively, which were significantly higher than those in other lands (p < 0.05). According to the health results, soil surface loss, invasive plants and soil surface resistance to erosion were the most important factors influencing the health of the sites. The values of normalized fragmentation in dense-forest and sparse-forest areas were 54% and 96.3%, respectively. According to the obtained results, the combined field-based and remotely-sensed approaches applied in this research could be used to assess the functionality of Zagros forests.},  
Keywords = {Ecosystem health, Landscape function analysis, Structural and functional indices},
volume = {7},
Number = {4}, 
pages = {1-15}, 
publisher = {},
title_fa = {تجزیه و تحلیل مکانی تکه‌تکه‌شدگی جنگل‌های زاگرس مرکزی برای مقاصد حفاظت و احیای اراضی (مطالعه موردی: جنگل‌های پشتکوه فریدون‌شهر، استان اصفهان)},
abstract_fa ={در پژوهش حاضر از خط‌مشی‌های حفاظتی بر پایه روش‌های تجزیه و تحلیل مکانی تکه‌تکه‌شدگی جنگل‌ها و ارزیابی‌های میدانی در منطقه جنگلی زاگرس مرکزی در غرب استان اصفهان استفاده شد. ویژگی‌های خاک و پوشش گیاهی در 15 زیرحوضه جنگلی با درجه انبوهی پوشش تاجی زیاد، متوسط و کم به مساحت 2/839 کیلومترمربع مطالعه شد. در روش تجزیه و تحلیل عملکرد سیمای سرزمین (Landscape Function Analysis (LFA یازده شاخص سطح‌ خاک در بین لکه‌های گیاهی و خاک ‌لخت در طول ترانسکت مستقرشده برای دستیابی سه‌ ویژگی عملکردی شامل پایداری، نفوذپذیری و چرخه مواد غذایی بررسی شد. در روش سلامت 17 شاخص برای ارزیابی سه ویژگی عملکردی شامل سلامت موجودات زنده، عملکرد آب‌شناختی و پایداری سایت امتیازدهی شد. نقشه کاربری اراضی با استفاده از تصویر Landsat OLI در سال 1394 برای اندازه‌گیری درجه‌ تکه‌تکه‌شدگی تولید شد. نتایج LFA نشان داد پایداری سایت و چرخه مواد در جنگل‌های با انبوهی پوشش زیاد با مقدار 72 و 57 درصد به‌طور معنی‌داری از سایر پوشش‌‌ها بالاتربود (P < 0/05). نتایج سلامت نشان‌ داد شاخص‌های هدررفت خاک سطحی، گونه‌های مهاجم و مقاومت خاک‌ سطحی به فرسایش عوامل تأثیرگذار بر سلامت سایت هستند. مقادیر تکه‌تکه‌شدگی در سایت‌های جنگلی با انبوهی پوشش تاجی زیاد و در سایت‌های با انبوهی پوشش اندک به‌ترتیب برابر 54 و 96 درصد بود. نتایج به‌دست‌آمده نشان‌دهنده‌ کارایی ترکیب روش زمینی و سنجش از دوری در ارزیابی میزان عملکرد جنگل‌های زاگرس است.},
keywords_fa = {سلامت اکوسیستم, تحلیل عملکرد سیمای سرزمین, شاخص‌های ساختاری و عملکردی},

doi = {10.29252/ijae.7.4.1},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-925-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-925-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Naghibeyranvand, M. and Pilehvar, B. and Mirazadi, Z.},  
title = {Autecology of Sorbus Lorestanica L. as an Endemic and Rare Species (A Case Study: GaharRood Lorestan)}, 
abstract ={One of the effective steps for the sustainable forest development is the recognition of habitat condition and silvicultural characteristics of the rare species. Accordingly, this study investigated the aut ecology of Sorbus lorestanica as a rare species of Zagros. For this purpose, the exclusive natural habitat of Sorbus lorestanica in Lorestan province (Gahar rood protected area) was selected the and data of all trees were recorded by the full inventory method. Habitat characteristics such as slop, aspect and altitude were recorded and the surface soil samples were taken and the selected physicochemical characteristics were measured. Fruits and seeds of the Sorbus lorestanica were sampled and the morphological traits were assessed. The results showed that Sorbus lorestanica trees were expanded at 2100-2400 m above sea level, in the north-western dirction  in a shallow soil with sandy loam texture and alkaline reaction. The mean of diameter at  the breast height (dbh), total height,canopy diameter, trunk height, crown canopy and basel area was 7.58cm, 4.04m, 3.23m. 1.25m. 9.27m2 and 152.77cm2, respectively. Also 1000 seeds weight and specific leaf area were 34.78 gr and 97.09 cm2/gr respectively. Juniperus excelsa, Amygdalus haussknechtii, Amygdalus lycioides, Amygdalus scoparia, Lonicera nummularifolia, Cerasus mahaleb and Salix spp were the main species present with Sorbus lorestanica trees.},  
Keywords = {Ecological requerment, Morphological atributies, Rare species, Protected area},
volume = {7},
Number = {4}, 
pages = {17-29}, 
publisher = {},
title_fa = {آت‌اکولوژی بارانک لرستانی (.Sorbus lorestanica L) به‌عنوان یکی از گونه‌های کمیاب و بومی (مطالعه موردی: منطقه گهر‌رود لرستان)},
abstract_fa ={شناخت وضعیت رویشگاهی و خصوصیات جنگل‌شناسی گونه‌های کمیاب گامی مؤثر در جهت توسعه پایدار جنگل محسوب می‌شود. بر این اساس مطالعه پیش ‌رو به بررسی آت‌اکولوژی و شناسایی ویژگی‌های رویشگاه گونه بارانک لرستانی به‌عنوان یکی از گونه‌های کمیاب زاگرس می‌پردازد. بدین‌منظور منطقه حفاظت‌شده گهررود که تنها رویشگاه طبیعی بارانک در استان لرستان است انتخاب و پس از مراجعه به منطقه تمامی پایه‌های بارانک، به‌طور 100 درصد آماربرداری شدند. همچنین مشخصه‌های فیزیوگرافیکی منطقه ثبت و نمونه‌های خاک منطقه نیز برداشت شد. از بذر و میوه درختان بارانک نیز نمونه‌برداری شد و مشخصه‌های مورفولوژیکی آنها اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد گونه بارانک در ارتفاع 2100 تا 2400 متری از سطح دریا در جهت شمال غربی و شیب‌های کمتر از 30 درصد و خاک کم‌عمق با بافت شنی- لومی و قلیایی گسترش دارد. میانگین قطر برابر سینه، ارتفاع، قطر تاج، ارتفاع تنه، مساحت تاج پوشش و سطح مقطع برابر سینه درختان به‌ترتیب 58/7 سانتی‌متر، 04/4 متر، 23/3 متر، 25/1 متر، 27/9 مترمربع، 77/152 سانتی‌متر مربع است. همچنین وزن هزار دانه بارانک لرستانی 78/34 گرم و سطح برگ ویژه 09/97  سانتی‌متر مربع بر گرم به‌دست آمد. گونه‌هایی از جنس بادام، ارس، شن، محلب، ارژن، کیکم و بید اصلی‌ترین گونه‌های همراه بارانک لرستانی بودند.},
keywords_fa = {نیاز‌های اکولوژیک, ویژگی‌های مورفولوژیکی, گونه کمیاب, منطقه حفاظت‌شده},

doi = {10.29252/ijae.7.4.17},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-919-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-919-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Abdollahi, S. and Ildoromi, A. and Salmanmahini, A. and Fakheran, S.},  
title = {Determination and Quantification of the Landscape Aesthetic Value in Central Part of Isfahan Province}, 
abstract ={With the acceleration of urbanization, human needs to connect with the nature and experience the aesthetic qualities such as landscape aesthetic, fresh air, topographic diversity and green infrastructures. Hence, landscape aesthetic quality is regarded as a valuable source of conservation. The purpose of landscape visual quality assessment is to identify the criteria for preserving and rehabilitating the aesthetic value based on them. In order to quantify the aesthetic value, after bringing the literature review and considering the characteristics of the study area, the effective criteria on the aesthetic value were determined, mapped and then standardized. In the next step, areas with aesthetic value were determined using the weighted linear combination method. Finally, areas with varying degrees of suitability of aesthetic were identified. According to the results, the regions with the highest aesthetics value and the area of 40.64 Km2 had the minimum area, while those with the low aesthetic value and the area of 477.65 Km2 had the maximum area. The results of this study can be useful for decision makers to improve the landscape management and quality.},  
Keywords = {Visual quality, Quantification, Multi criteria evaluation, Weighted linear combination method, Land planning},
volume = {7},
Number = {4}, 
pages = {31-42}, 
publisher = {},
title_fa = {تعیین و کمی‌سازی ارزش زیبایی‌شناسی سیمای سرزمین در بخش مرکزی استان اصفهان},
abstract_fa ={با افزایش سرعت شهرنشینی، نیاز انسان به ارتباط با طبیعت و تجربه کیفیت‌های زیباشناختی مانند زیبایی مناظر، هوای تازه، تنوع توپوگرافی و زیرساخت‌های سبز در حال افزایش است. از این‌رو کیفیت زیباشناختی سیمای سرزمین به‌عنوان یک منبع با ارزش درخور حفاظت در‌نظر گرفته می‌شود. هدف از ارزیابی کیفیت دیداری سیمای سرزمین، مشخص کردن معیارهایی است که بر اساس آنها سیماهای دارای ارزش زیبایی‌شناسی را حفظ و بازسازی کرد. در این مطالعه به‌منظور کمی‌سازی ارزش زیبایی‌شناسی پس از مرور منابع و بررسی ویژگی‌های منطقه مطالعاتی، معیارهای مؤثر در ارزش زیبایی‌شناسی مشخص، نقشه‌سازی و سپس استاندارد شد و در گام بعد با به‌کارگیری روش ترکیب خطی وزن‌دار، مناطق دارای ارزش زیبایی‌شناسی تعیین شد. در‌نهایت مناطق دارای ارزش زیبایی‌شناسی با درجات متفاوتی از مطلوبیت مشخص شد. بر اساس نتایج به‌دست آمده، مناطق دارای بیشترین ارزش زیبایی‌شناسی با مساحت 64/40 کیلومتر مربع کمترین مساحت و مناطق دارای ارزش زیبایی‌شناسی کم با مساحت 65/477 کیلومتر مربع بیشترین مساحت منطقه را به‌خود اختصاص داده‌اند. نتایج این مطالعه می‌تواند به‌منظور بهبود مدیریت و کیفیت سیمای سرزمین برای تصمیم‌گیران سومند واقع شود.},
keywords_fa = {کیفیت دیداری, کمی‌سازی, ارزیابی چند معیاره, روش ترکیب خطی وزن‌دار, برنامه‌ریزی سرزمین},

doi = {10.29252/ijae.7.4.31},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-910-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-910-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Ghanbari, S. and Nasri, M. and Keivanbehju, F. and Sefidi, K.},  
title = {Comparison of Species Diversity of Natural and Man-made Gaps at Different Physiographic Conditions in Siahkal Forests of Gilan Province}, 
abstract ={<p</pThis study was conducted to compare regeneration density and biodiversity indices in the natural and man-made gaps in the Tutaki forests of Siahkal in Gilan province. Data were collected from 60 gaps (including 30 natural and 30 man-made gaps). The results of species composition indicated that three tree species including Diospyros lotus L., Carpinus betulus L. and Alnus glutinosa L. in both gaps. In the shrub floor, for both gaps and all kinds of species, the  average number in hectares of man-made gaps (with the exception of  Ilex) was  higher than that of natural gaps. Ilex & Crataegus pentagyna indicated the significant difference at 95% level between 2 gaps. Also, the regeneration density for all species at the natural gaps was more than man-made gaps and the average number in hectares for Diospyros lotus, Alnus glutinosa and Acer sp indicated the significant difference at the 95% level between the 2 gaps. So the regeneration of Fagus orientalis Lipsky was observed only in the natural gaps. The results of biodiversity indices  also revealed that in natural gaps, the average of diversity, evenness and richness had the highest value, whereas in shrub, the average of these indices had the highest value.},  
Keywords = {Biodiversity indices, Diospyrus lotus, Evenness, Gap, Regeneration},
volume = {7},
Number = {4}, 
pages = {43-57}, 
publisher = {},
title_fa = {مقایسه تنوع گونه‌ای روشنه‌های طبیعی و انسان‌ساخت در شرایط مختلف فیزیوگرافی
 در جنگل‌های سیاهکل استان گیلان},
abstract_fa ={پژوهش حاضر با هدف مقایسه شاخص‌های تنوع زیستی و تراکم زادآوری در روشنه‌های طبیعی و انسان‌ساخت در جنگل‌های سیاهکل استان گیلان انجام شد. داده‌ها از 60 روشنه شامل 30 روشنه طبیعی و 30 روشنه انسان‌ساخت جمع‌آوری شد. نتایج بررسی ترکیب گونه‌ای نشان داد که گونه‌های خرمندی (.Diospyros lotus L)، توسکای قشلاقی (.Alnus glutinosa L)، ممرز (.Carpinus betulus L) در هر دو نوع روشنه حضور داشتند. در اشکوب درختچه‌ای بین تمام گونه‌های شناسایی شده در هر دو نوع روشنه، میانگین تراکم در هکتار تمام گونه‌ها به‌استثناء گونه خاس (.Ilex aquifolium L) در روشنه‌های انسان‌ساخت بیشتر از روشنه‌های طبیعی بوده و گونه‌های خاس و سیاه‌ولیک (Crataegus ambigua A.K.Becker) اختلاف معنی‌داری نشان دادند. همچنین تراکم زادآوری برای تمامی گونه‌ها، در روشنه‌های طبیعی بیشتر از روشنه‌های انسان‌ساخت بود و میانگین تراکم در هکتار برای گونه‌های خرمندی، توسکای قشلاقی و افرا، اختلاف معنی‌داری بین دو نوع روشنه نشان دادند. از طرفی زادآوری گونه راش نیز فقط در روشنه‌های طبیعی مشاهده شد. نتایج بررسی شاخص‌های تنوع زیستی نشان داد که در زادآوری و اشکوب‌های درختی و علفی، میانگین شاخص‌های تنوع، یکنواختی و غنای گونه‌ای در روشنه‌های طبیعی بیشتر بود. در‌حالی ‌که در اشکوب درختچه‌ای، میانگین شاخص‌های گفته‌شده در روشنه‌های انسان‌ساخت بیشتر بود.},
keywords_fa = {خرمندی, روشنه, تنوع زیستی, زادآوری, یکنواختی},

doi = {10.29252/ijae.7.4.43},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-889-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-889-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Amiri, F. and Tabatabaie, T.},  
title = {Application of Geographic Information System and Analytic Hierarchy Process for Municipal Solid Waste Landfill Site Selection: A Case Study of Bushehr City, Iran}, 
abstract ={Landfill location is one of the most important aspects of municipal solid waste management. Selecting a suitable solid waste landfill site can prevent adverse ecological and socioeconomic effects. Therefore, the aim of this paper was to determine the solid waste landfill site selection problem in Bushehr city, according to some criteria including the considered land use, distance from surface and underground water, soil texture, precipitation, wind direction, geology, slope and distance from the fault, distance from the residential areas and distance from roads, and distance from the industrial parts and facilities . For this purpose, calculated criteria were weighted using the analytical hierarchy process (AHP). A geographic information system (GIS) was then used to manipulate and present the spatial data. The candidate sites by aggregation based on the criteria weighted by the weighted linear combination (WLC) method were determined and the candidate sites were divided to unsuitable and good landfill areas. In the good landfill area, with the least time and investment, there was the possibility of developing a solid waste. By considering the minimum required landfill area for 10, 20, 50 and 100 years, the candidate sites were prioritized. The results of the site suitability assessment showed that the site E in Bushehr city was the suitable area for locating the disposal of solid wastes, covering an area of 3738 ha, 3.7% of the total area.},  
Keywords = {Site selection, Suitability index, Landfill, Analytical hierarchy process (AHP), Weighted linear combination (WLC)},
volume = {7},
Number = {4}, 
pages = {59-76}, 
publisher = {},
title_fa = {کاربرد سامانه اطلاعات جغرافیایی و فرایند تحلیل سلسله مراتبی در 
مکان‌یابی دفن پسماندهای شهری: مطالعه موردی شهر بوشهر},
abstract_fa ={مکان‌یابی دفن پسماند یکی از مهم‌ترین جنبه‌های مدیریتی مواد زاید جامد شهری است. انتخاب محل مناسب برای دفن پسماند می‌تواند از آثار نامطلوب اکولوژیکی و اجتماعی- اقتصادی جلوگیری کند. از این‌رو، هدف از این مطالعه انتخاب مکان‌های مناسب دفن پسماند شهر بوشهر با در‌نظر گرفتن لایه کاربری اراضی، فاصله از منابع آب‌های سطحی و زیرزمینی، بافت خاک، بارش، جهت باد، زمین‌شناسی، شیب و فاصله از گسل، فاصله از مناطق مسکونی و فاصله از راه‌ها، فاصله از مراکز صنعتی و تأسیسات است. برای این منظور، وزن لایه‌ها با استفاده از فرایند تحلیل سلسله مراتبی محاسبه شد. از سیستم اطلاعات جغرافیایی برای مدل‌سازی و تحلیل فضایی و تلفیق لایه‌ها استفاده شد. بر اساس رویهم‌گذاری معیارهای وزن داده‌شده با روش ترکیب خطی وزن‌دار مکان‌های مناسب دفن پسماند انتخاب‌شده به نامناسب و مناسب طبقه‌بندی شد. در مکان‌های مناسب، با کمترین زمان و سرمایه‌گذاری امکان توسعه محل دفن پسماندهای جامد شهری وجود دارد. با در‌نظر گرفتن حداقل مساحت موردنیاز محل دفن برای دوره 10، ۲۰، 50 و 100 سال، مکان‌های مناسب دفن اولویت‌بندی شد. نتایج نشان داد 3/7 درصد از کل منطقه (3738 هکتار) مناسب دفن پسماند است که این محدوده در شرق شهر بوشهر واقع‌ شده است.},
keywords_fa = {مکان‌یابی, شاخص تناسب, محل دفن پسماند, فرایند تحلیل سلسله مراتبی, ترکیب خطی وزن‌دار},

doi = {10.29252/ijae.7.4.59},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-799-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-799-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2018}  
}