@article{ 
author = {Fallah, S. and Mirazadi, Z. and Pilehvar, B. and JafariSarabi, H.},  
title = {Investigation of Decline Severity, Floristic Status, and Plant Diversity in Three Amygdalus Lyciodes Spach Habitats in Lorstan Province}, 
abstract ={The present study investigates the intensity of deterioration, floristic status, and plant diversity in three degraded habitats of Amygdalus lyciodes Spach shrublands in Dadaabad, Rimaleh, and Gaikan, Lorestan Province. In each habitat, five one-hectare plots were sampled for tree and shrub species, ten 1-m² microplots for herbaceous plants, and five composite soil samples were collected. Results showed deterioration rates of 56.20% in Gaikan, 26.25% in Rimaleh, and 21.21% in Dadaabad. A total of 146 plant species were identified, with Asteraceae and Gramineae being the most represented families. Therophytes and hemicryptophytes were the dominant life forms, and the Irano-Turanian phytogeographic region was the most prevalent chorotype. Plant diversity indices were highest in Dadaabad. The Gaikan site exhibited lower stand purity, diversity indices, and higher soil bulk density, pH, exotic species frequency, and deterioration rate compared to the other sites. Overall, Gaikan is in a more critical condition regarding deterioration, floristic quality, soil health, and ecosystem sustainability. Urgent restoration and conservation measures are needed to prevent further degradation in this region.},  
Keywords = {Vegetation, Middle Zagros, Drying, Diversity indices, Floristic quality},
volume = {14},
Number = {1}, 
pages = {1-24}, 
publisher = {},
title_fa = {بررسی شدت زوال، وضعیت فلورستیک و تنوع گیاهی سه رویشگاه درختچه ارژن Amygdalus lyciodes Spach  دراستان لرستان},
abstract_fa ={پژوهش حاضر با هدف بررسی شدت زوال، وضعیت فلورستیک و تنوع گیاهی در سه رویشگاه زوال یافته درختچه ارژن در مناطق دادآباد، ریمله و گایکان در استان لرستان انجام شد. در هر رویشگاه 5 قطعه نمونه یک هکتاری برای آماربرداری گونه های درختی و درختچه ای، 10 میکروپلات یک مترمربعی برای ثبت نمونه های علفی و 5 نمونه ترکیبی خاک برداشت شد. براساس نتایج، درصد خشکیدگی در گایکان، ریمله و دادآباد به ترتیب 56/20 ، 26/25 و 21/21 بود. در سه منطقه، در مجموع 146گونه گیاهی شناسایی شد که خانواده های Asteraceae و Gramineae، شکل های زیستی تروفیت و همی کریتوفیت  و ناحیه رویشی ایران و تورانی بیشترین فراوانی را داشتند. شاخص های تنوع گیاهی نیز در منطقه دادآباد از مقادیر بالاتری برخوردار بودند. با توجه به نتایج، به نظر می رسد خالص بودن رویشگاه، پایین بودن تنوع گیاهی، وفور گونه های مهاجم، افزایش وزن مخصوص ظاهری و اسیدیته خاک و شدت بیشتر زوال در رویشگاه گایکان اصلی ترین تفاوت های این رویشگاه با دو رویشگاه دیگر ارژن در این مطالعه می باشند. همچنین در هر سه رویشگاه خاک از نظر عناصر غذایی فقیر و ضعیف بود. به طور کلی می توان بیان کرد که رویشگاه گایکان از نظر زوال، کیفیت فلورستیک، خاک و پایداری اکوسیستم در شرایط بحرانی تری قرار داشته و انجام عملیات احیایی و مراقبتی در این منطقه ضرورت بیشتری دارد. },
keywords_fa = {پوشش گیاهی, خشکیدگی, زاگرس مرکزی, شاخص های تنوع, وضعیت فلورستیک},

doi = {10.47176/ijae.14.1.13062},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1245-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1245-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Hosseini, M. and Mostafavi, H. and Piri, Kh. and Delavar, M. and Davari, K.},  
title = {Integrated Assessment and Spatial Mapping of Anthropogenic Pressures Affecting the Ecological Status of the Kashafrud River Basin}, 
abstract ={Rivers and their basins are vital components of the hydrological cycle and natural ecosystems. However, rapid urban expansion, land-use change, overexploitation of water resources, dam construction, and the influx of industrial and agricultural pollutants have imposed significant pressures on these systems. This study adopts an integrated approach to assess anthropogenic pressures affecting the Kashafrud River Basin in northeastern Iran. Water quality was evaluated at 10 monitoring stations using the Iranian Water Quality Index for Surface Waters (IRWQIsc), while agricultural expansion, urban development, industrial activities, sand and gravel extraction, and dam construction were analyzed through spatial data and satellite imagery. Results indicate that agricultural land cover increased from 13.44% to 18.23% over the past five decades, while rangeland decreased from 58.20% to 36.98%. Simultaneously, residential areas expanded from 1.27% to 2.24%. Water quality assessments further revealed that most monitoring stations fell into the “very poor” category. Cumulative pressure analysis highlighted that the central and northeastern parts of the basin, particularly around the metropolitan area of Mashhad, are subject to the highest levels of anthropogenic stress. These findings underscore the urgent need for integrated water resources management, reconsideration of land-use development patterns, and stricter control of agricultural and industrial pollution sources to restore and ensure the long-term sustainability of the Kashafrud River.  },  
Keywords = {Kashafrud River, Water Quality, Anthropogenic Pressures, Land Use, IRWQIsc, Water Resources Management},
volume = {14},
Number = {1}, 
pages = {25-43}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی یکپارچه و ترسیم مکانی فشارهای انسانی مؤثر بر وضعیت بوم‌شناختی حوضه آبریز کشف‌رود},
abstract_fa ={رودخانه‌ها و حوضه‌های آبریز، عناصر حیاتی چرخه هیدرولوژیک و بوم‌سازگان‌های طبیعی محسوب می‌شوند؛ بااین‌حال، گسترش شهرنشینی، تغییر کاربری اراضی، بهره‌برداری بی‌رویه از منابع آب، سدسازی و ورود آلاینده‌های صنعتی و کشاورزی، فشارهای متعددی را بر این سامانه‌ها وارد کرده است. پژوهش حاضر با رویکردی یکپارچه به ارزیابی فشارهای انسانی مؤثر  بر حوضه آبریز کشف‌رود در شمال شرق ایران پرداخته است. در این مطالعه، کیفیت آب در محل 10 ایستگاه، با استفاده از شاخص IRWQIsc بررسی شد و فشارهای ناشی از کشاورزی، توسعه شهری، فعالیت‌های صنعتی، برداشت شن و ماسه و سدسازی با بهره‌گیری از داده‌های مکانی و تصاویر ماهواره‌ای تحلیل شد. نتایج نشان داد که درصد پوشش اراضی کشاورزی طی پنج دهه از 44/13% به 23/18% افزایش و سطح پوشش مراتع از 20/58%  به 98/36% کاهش‌یافته است؛ هم‌زمان اراضی مسکونی از 27/1% به 24/2% گسترش یافته‌اند. نتایج محاسبه شاخص کیفیت آب بیانگر آن است که اکثر ایستگاه‌های پایش در طبقه‌ «خیلی بد» جای‌دارند. همچنین تحلیل فشارهای تجمعی نشان داد که نواحی مرکزی و شمال شرقی حوضه، به‌ویژه اطراف کلان‌شهر مشهد، بیشترین شدت فشار انسانی را تجربه می‌کنند. این نتایج، ضرورت مدیریت یکپارچه منابع آب، بازنگری در الگوهای توسعه کاربری اراضی و کنترل منابع آلاینده کشاورزی و صنعتی را برای احیا و پایداری بلندمدت رودخانه کشف‌رود برجسته می‌سازد.  },
keywords_fa = {کشف‌رود, کیفیت آب, فشارهای انسانی, کاربری اراضی, شاخص IRWQIsc, مدیریت منابع آب},

doi = {10.47176/ijae.14.1.15601},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1266-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1266-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Bazrmanesh, A. and Tarkesh, M. and Bashari, H. and Amiri, M.},  
title = {Determining the Geographical Distribution and Tolerance Range of Festuca ovina L. under Climate Change Using Maximum Entropy (MaxEnt) Model}, 
abstract ={Predicting the distribution of plant species plays a critical role in understanding rangeland ecosystem sustainability, management planning, and the implementation of restoration and rehabilitation programs. This study modeled the geographic distribution of sheep fescue (Festuca ovina L.) and investigated the potential impacts of climate change on its habitat in Isfahan Province using the MaxEnt model. Relationships between species presence and topographic variables (elevation, slope, aspect), as well as bioclimatic variables (precipitation, temperature), were analyzed. The effects of climate change were examined under optimistic (RCP 2.6) and pessimistic (RCP 8.5) scenarios using the CCSM4 model for 2050 and 2070. Results indicated that MaxEnt performed efficiently, with an area under the curve (AUC) of 0.98, outperforming random predictions. Jackknife analysis identified precipitation during the warmest season and elevation as the most influential variables affecting species presence. Response curves indicated the highest presence probability at elevations of 2,200–3,800 m, with 4–6 mm precipitation during the warmest season, 250–300 mm of annual precipitation, and a mean annual temperature of 6–8 °C. Projections showed a slight increase in unsuitable habitats and an upward shift toward higher elevations under the pessimistic scenario. The findings provide a valuable basis for identifying suitable habitats for species establishment and for developing evidence-based rangeland management and restoration strategies.},  
Keywords = {Potential ecological niche, Species presence, Climate change scenarios, Bioclimatic variables},
volume = {14},
Number = {1}, 
pages = {44-64}, 
publisher = {},
title_fa = {تعیین پراکنش جغرافیایی و دامنه بردباری گونه .Festuca ovina L تحت تغییر اقلیم با مدل حداکثر آنتروپی (MaxEnt)},
abstract_fa ={پیش بینی پراکنش مکانی گیاهان نقش مهمی در تبیین پایداری اکوسیستم‌های مرتعی، طراحی برنامه های مدیریتی و اجرای اقدامات اصلاح و احیاء دارد. در این مطالعه، پراکنش جغرافیایی گونه علف بره (Festuca ovina L.) و تأثیر تغییر اقلیم بر آن در استان اصفهان با مدل حداکثر آنتروپی بررسی شد. ارتباط حضور گونه با متغیرهای توپوگرافی (ارتفاع، شیب، جهت) و زیست‌اقلیمی (بارندگی و درجه حرارت) تحلیل شدند. تأثیر تغییر اقلیم بر پراکنش گونه نیز تحت سناریوهای خوش بینانه (RCP2.6) و بدبینانه (RCP8.5) مدل گردش عمومی CCSM4 برای سال‌های 2050 و 2070 ارزیابی شد. طبق نتایج، مدل با سطح زیر منحنی 0/98، کارایی بالایی در تعیین رویشگاه گونه داشت و به طور معنی-داری قوی تر از مدل تصادفی عمل کرد. آزمون جک نایف نشان داد، بارندگی گرم‌ترین فصل و ارتفاع، مهم‌ترین عوامل مؤثر بر حضور گونه می باشند. بر اساس منحنی های پاسخ، گونه در ارتفاع 3800-2200 متر، بارندگی 6-4 میلی متر در گرم‌ترین فصل، بارش سالانه 300-250 میلی متر و دمای سالانه 8-6 درجه سانتی گراد احتمال حضور بالاتری دارد. پیش‌بینی‌ها حاکی از افزایش اندک رویشگاه‌های نامطلوب و جابجایی گونه به سمت ارتفاعات بالاتر تحت سناریوی اقلیمی بدبینانه است. نتایج، مبنایی ارزشمندی برای شناسایی رویشگاه‌های مناسب جهت کشت گونه در چارچوب طرح‌های مدیریت مرتع فراهم می‎آورند.},
keywords_fa = {آشیان بوم‌شناختی بالقوه, حضور گونه, سناریوهای تغییر اقلیم, متغیرهای زیست اقلیمی},

doi = {10.47176/ijae.14.1.11501},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1083-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1083-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {RazaghiPahnehKolaei, F. and Amirnejad, H. and Asadpourkordi, M. and Ataeisolout, K.},  
title = {Identifying and Prioritizing the Stakeholders of Miankaleh Wetland as a Strategy for Sustainable Conservation and Effective Management}, 
abstract ={Wetlands are among the most vital ecosystems, crucial for biodiversity, ecological balance, and local livelihoods. Human interactions threaten their sustainability, making stakeholder identification and understanding essential for conservation. This study aims to identify and prioritize key stakeholders influencing the Miankaleh Wetland. Data were collected via Delphi questionnaires and expert opinions. The Entropy method was used to assign weights to indicators, while TOPSIS and ARAS multi-criteria decision-making models ranked stakeholders. Results showed that future generations were prioritized highest, with weights of 0.7948 (TOPSIS) and 8.15 (ARAS). Non-governmental organizations and the Department of Environment followed, with weights of 0.7257 and 6.150, respectively. The findings underscore the importance of forward-thinking management that emphasizes education and public participation. Ultimately, this research provides a scientific foundation for the effective, sustainable, and intelligent conservation of the Miankaleh Wetland.},  
Keywords = {ARAS, TOPSIS, Coastal Wetland, Entropy Technique, Stakeholders, Delphi Method},
volume = {14},
Number = {1}, 
pages = {65-80}, 
publisher = {},
title_fa = {شناسایی و اولویت بندی ذی نفعان تالاب میانکاله راهکاری جهت حفاظت پایدار و مدیریت بهینه},
abstract_fa ={تالاب ها به عنوان یکی از ارزشمندترین زیست‌بوم‌های طبیعی، نقش حیاتی در حفظ تنوع زیستی، تعادل اکولوژیکی و پشتیبانی از معیشت جوامع محلی ایفا می‌کنند. تعامل انسان با این اکوسیستم حساس، تأثیر مستقیمی بر پایداری و مدیریت محیط‌زیست آن ها دارد. ازاین‌رو، شناسایی دقیق ذی نفعان و درک نقش آن‌ها گامی کلیدی در مسیر حفاظت پایدار تالاب‌ها به‌شمار می‌رود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت‌بندی ذی¬نفعان مؤثر تالاب میانکاله صورت گرفته است. در این مطالعه پس از شناسایی ذی نفعان تالاب میانکاله، داده‌های مورد نیاز از طریق پرسشنامه دلفی و نظرات متخصصان گردآوری شده است. جهت تعیین وزن شاخص‌ها از روشEntropy و به‌منظور رتبه‌بندی ذی نفعان از مدل‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره TOPSIS  و ARAS  استفاده شده است. نتایج نشان دادند که نسل‌های آینده به ترتیب در مدل  TOPSISو ARAS، با وزن 0/7948 و 8/15 در اولویت نخست قرار دارند و پس از آن سازمان‌های مردم‌نهاد و اداره کل حفاظت محیط‌زیست به ترتیب در مدل TOPSIS و ARAS، با وزن 0/7257 و 6/15 رتبه های بعد را به خود اختصاص داده اند. یافته‌های این پژوهش بر ضرورت تصمیم‌گیری‌های آینده‌نگر و برنامه‌ریزی مدیریتی با محوریت آموزش و مشارکت مردمی تأکید دارد و میتواند مبنای علمی جهت حفاظت موثر، مدیریت پایدار و هوشمندانه تر تالاب میانکاله را فراهم سازد. },
keywords_fa = {آراس, تاپسیس, تالاب ساحلی, تکنیک انتروپی, ذی نفعان, روش دلفی},

doi = {10.47176/ijae.14.1.15451},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1255-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1255-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Rajaei, F.},  
title = {Study of Pollution Release from Imvasco Desalination Plant into the Oman Sea, Using the CORMIX Model}, 
abstract ={One of the environmental issues associated with desalination plants, particularly reverse osmosis plants in coastal areas, is the discharge of highly saline effluent into the marine environment. The primary objective of this study is to investigate the salinity distribution of effluent from the Imvasco desalination plant using the Cormix numerical model. The goal is to optimize the design of effluent dilution and assess the suitability of water intake and discharge locations. Various scenarios were examined, including single-port and multi-port wastewater discharges, different port angles, the effects of varying flow velocities, and the influence of depth on plume behavior and concentration. The modeling results indicate that, at a depth of 5 meters with a single-port discharge, the configuration is not recommended. The results further suggest that using alternating ports increases plume dispersion toward the shore, while ports aligned in the same direction yield better outcomes. Ambient flow velocities showed minimal impact on the spread of the effluent salinity plume. In the optimal scenario, the water intake should be located approximately 505 meters from the shore at a depth of 16 meters, and the effluent discharge should be positioned about 325 meters from the shore at a depth of 8 meters.},  
Keywords = {Brine discharge, Desalination plant, Cormix model},
volume = {14},
Number = {1}, 
pages = {81-100}, 
publisher = {},
title_fa = {بررسی انتشار آلودگی پساب آب‌شیرین‌کن ایمواسکو به دریای عمان با استفاده از مدل CORMIX},
abstract_fa ={یکی از مسائل محیط‌زیستی مربوط به آب‌شیرین‌کن‌ها و به‌ویژه آب‌شیرین‌کن‌های اسمز معکوس در مناطق ساحلی، تخلیه پساب فوق شور به محیط دریا است. هدف اصلی مطالعه حاضر بررسی پخش شوری پساب آب‌شیرین‌کن‌ ایمواسکو با استفاده از مدل عددی CORMIX است تا بتوان طرحی بهینه برای ترقیق تخلیه پساب و نیز مکان‌های آب‌گیری و تخلیه پساب ارائه نمود. در این راستا، سناریوهای متنوعی بر اساس تخلیه پساب به صورت تک دریچه‌ای و چند دریچه‌ای، جهت و زاویه دریچه‌ها، تأثیر سرعت‌های مختلف جریان، بررسی اثر عمق بر رفتار هاله آلودگی و میزان غلظت بررسی گردید. بر اساس نتایج مدل‌سازی، تخلیه پساب در عمق 5 متری و نیز به صورت تک دریچه‌ای پیشنهاد نمی‌شود. هم‌چنین، نتایج نشان داد استفاده از دریچه‌های تناوبی باعث افزایش انتشار هاله آلودگی و برگشت پساب شور به سمت ساحل خواهد شد و دریچه‌های هم‌جهت نتایج بهتری ارائه می‌دهند. نتایج مدل‌سازی با سرعت‌های مختلف جریان محیط اختلاف زیادی در انتشار هاله آلودگی شوری پساب نشان نداد. با توجه به میزان رقیق‌شدگی، ضخامت عمودی هاله آلودگی و میزان افزایش شوری محیط در شعاع‌های مختلف، بهترین سناریو فاصله آبگیری در 505 متری از ساحل (عمق 16 متر) و فاصله تخلیه پساب از خط ساحلی 325 متر (عمق 8 متر) است. },
keywords_fa = {ایمواسکو, آب‌شیرین‌کن, پساب شور, مدل CORMIX},

doi = {10.47176/ijae.14.1.15142},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1267-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1267-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Eftekhari, A.R. and Khodagholi, M. and Saboohi, R. and Khalifehzadeh, R. and Ashouri, P. and Goudarzi, M.},  
title = {Modeling the Distribution of Some Plant Species Under Climate Change Scenarios in Khorasan Razavi Province}, 
abstract ={Climate change exerts a substantial influence on the geographical distribution of species. The present study aimed to develop predictive habitat suitability maps for selected plant species in Khorasan Razavi Province using climate projection models. Climatic trends were first assessed through the Mann–Kendall test, after which potential species distribution maps were produced using logistic regression based on 19 bioclimatic variables and three physiographic factors. The findings indicate a pronounced warming trend across Khorasan Razavi Province, with statistically significant temperature increases observed at 83% of meteorological stations. Rising temperatures, particularly in high-altitude regions, contribute to earlier snowmelt and a consequent decline in water storage. Logistic regression results suggest that Stipa arabica, Bromus tomentellus, Ferula ovina, and Artemisia aucheri potentially occupy 34.4%, 24.8%, 10.23%, and 5.6% of the provincial area, respectively, with a probability of occurrence ranging from 75% to 100%. Overall, the results demonstrate that climate change—especially under pessimistic scenarios—has considerable effects on plant species distributions, potentially leading to contraction of ecological niches and a decline in biodiversity. Accordingly, addressing climate change impacts through appropriate adaptation measures and biodiversity conservation strategies is of critical importance.},  
Keywords = {Climate change, Trend, logistic regression, Climate scenario, Species distribution modeling},
volume = {14},
Number = {1}, 
pages = {101-119}, 
publisher = {},
title_fa = {مدل‌سازی پراکنش  برخی گونه‌های گیاهی تحت سناریوهای تغییر اقلیم در استان خراسان رضوی},
abstract_fa ={تغییر اقلیم به طور قابل توجهی بر دامنه پراکنش گونه‌ها تأثیر می‌گذارد. این پژوهش با هدف تهیه نقشه پیش‌بینی رویشگاه گونه‌های گیاهی منتخب در استان خراسان رضوی بر پایه مدل‌های پیش‌بینی اقلیمی انجام شده است. در این مطالعه، پس از بررسی روند تغییرات اقلیمی با استفاده از آزمون من-کندال، نقشه پراکنش بالقوه گونه‌ها با استفاده از روش رگرسیون لجستیک و بر اساس 19 لایه بایواقلیمی و سه متغیر فیزیوگرافی تهیه شد. نتایج نشان داد که استان خراسان رضوی با افزایش دما مواجه است و روند صعودی دما در 83 درصد از ایستگاه‌ها معنی‌دار است. افزایش دما به ویژه در ارتفاعات، ذوب زودهنگام برف و کاهش ذخیره آب را به دنبال دارد. مدل رگرسیون لجستیک نشان داد که گونه‌های  Stipa arabica، Bromus tomentellus، Ferula ovina  و Artemisia aucheri  به ترتیب 4/34، 8/24، 23/10 و 6/5 درصد از مساحت استان را با احتمال رخداد 75 تا 100 درصد پوشش می‌دهند. نتایج نشان داد که تغییرات اقلیمی به ویژه در سناریوی بد بینانه اثرات قابل توجهی بر پراکنش گونه‌های گیاهی دارد و می‌تواند منجر به کاهش آشیان اکولوژیک گونه‌ها، کاهش تنوع زیستی شود. بنابراین، توجه به این موضوع و اتخاذ تدابیر مناسب برای سازگاری با تغییرات اقلیمی و حفظ تنوع زیستی ضروری است.},
keywords_fa = {تغییر اقلیم, روند, رگرسیون لجستیک, سناریوی اقلیمی, مدل پراکنش گونه‌ای},

doi = {10.47176/ijae.14.1.15461},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1257-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1257-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Rafiei, Saeedeh},  
title = {Comprehensive Life Cycle Analysis of Handwoven Carpets and Its Environmental Impact: A Case Study of Fars Province Carpets}, 
abstract ={The current study evaluates the environmental sustainability of the hand-woven carpet industry in Fars province using Life Cycle Assessment (LCA) with a cradle-to-grave approach, modeled in SimaPro software. Results show that the production phase accounts for 60% of total environmental impacts, making it the primary hotspot. Although the product emits only 888 kg CO2-eq per square meter—showing a significant carbon advantage over machine-made alternatives—reliance on traditional dyeing methods and lack of wastewater management have increased human toxicity to 2.2 kg 1,4-DCB eq. Additionally, water consumption reaches 100 liters per square meter, and with 60% of waste landfilled, resource efficiency is low, reflecting a linear economic model. To achieve sustainability, a shift from traditional, nature-dependent production toward eco-friendly, engineered management is essential. This can be accomplished by replacing conventional dyes with eco-friendly alternatives, establishing wastewater treatment systems, and implementing Extended Producer Responsibility (EPR) policies for better waste management. These measures can help reduce environmental impacts, promote resource efficiency, and support a more sustainable industry in Fars province.},  
Keywords = {Comprehensive Life Cycle Analysis, Circular Economy, Water Consumption, Energy Consumption, Carpets, Fars Province},
volume = {14},
Number = {2}, 
pages = {1-24}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی جامع چرخه حیات فرش دستباف و آثار محیط‌ زیستی آن: مطالعه موردی استان فارس},
abstract_fa ={پژوهش حاضر با هدف ارزیابی پایداری محیط‌زیستی صنعت فرش دستباف استان فارس، با استفاده از روش‌شناسی ارزیابی چرخه حیات  با رویکرد از گهواره تا گور و مدل‌سازی در نرم‌افزار SimaPro انجام شده است. نتایج نشان می‌دهد که فاز تولید با سهم 60 درصدی از کل پیامدها، نقطه داغ اصلی این چرخه محسوب می‌شود. اگرچه این محصول با انتشار تنها 8 کیلوگرم CO2-eq به ازای هر مترمربع، از مزیت کربنی بالایی نسبت به نمونه‌های ماشینی برخوردار است، اما اتکا به روش‌های سنتی رنگرزی و فقدان مدیریت پساب، شاخص سمیت انسانی را به سطح نگران‌کننده 2/2 کیلوگرم معادل ۱و۴-دی‌کلروبنزن (kg 1,4-DCB eq) می‌رساند. افزون بر این، مصرف آب معادل 100 لیتر بر مترمربع و نرخ دفن 60 درصدی ضایعات، حاکی از بهره‌وری پایین منابع و غلبه اقتصاد خطی بر این صنعت است. در نتیجه، دستیابی به پایداری جامع مستلزم گذار از تولید سنتی متکی بر طبیعت به مدیریت مهندسی‌شده و سبز است؛ هدفی که از طریق جایگزینی رنگزاهای سازگار با محیط‌زیست، استقرار سیستم‌های تصفیه پساب و پیاده‌سازی سیاست مسئولیت توسعه‌یافته تولیدکننده (EPR) برای مدیریت بهینه ضایعات محقق خواهد شد.},
keywords_fa = {تحلیل جامع چرخه حیات, اقتصاد چرخشی, مصرف آب, مصرف انرژی, فرش, استان فارس},

doi = {10.47176/ijae.14.2.15761},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1275-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1275-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Hosseini, Vahid and MohammadiSamani, Kyomars and Moradi, Faezeh},  
title = {Nutrient Dynamics of Lebanon Oak (Quercus libani Oliv.) Leaf Litter Affected by Pollarding at Two Different Times in Forests of Baneh}, 
abstract ={Pollarding in forest can affect quantity and dynamics of leaf litter nutrients over time. The aim of this study was to compare the effect of pollarding on the chemical properties of the oak leaf litter after fall and nine months later. A  sacred grove (less disturbed forest) stand  and a nearby pollarded forest stand (Gallajar) located in the Madjese in Baneh County, were selected. In each stand, ten plots 4×4 meters, were established and leaf litters were collected after leaf fall and nine months later in November of 2022 and July 2023 respectively. Totally, 40 leaf litter samples were collected. The measured chemical properties included carbon, nitrogen, phosphorus, potassium, pH, EC, C/N and C/P ratios. The results indicated that the leaf litter of sacred grove had higher quality than the Gallajar stand at the beginning of autumn, as indicated by the higher concentration of carbon, nitrogen, and potassium, as well as a lower C/N ratio. Additionally, the rate of litter decomposition in the sacred grove was faster than the Gallajar stand. In general, pollarding affected understory microclimate conditions through the reduction of leaves and litter input. Consequently, litter quality declined, and rate of nutrient return to the soil decreased. },  
Keywords = {C/N Ratio, Lebanon oak, Litter quality, Pollarding, Northern Zagros.},
volume = {14},
Number = {2}, 
pages = {25-38}, 
publisher = {},
title_fa = {پویایی عناصر غذایی لاشبرگ بلوط وی ول  (.Quercus libani Oliv)تحت تاثیر گلازنی طی دو زمان مختلف در جنگل های بانه},
abstract_fa ={گلازنی در جنگل می تواند بر کمیت و پویایی عناصر غذایی لاشبرگ در طی زمان اثر به جای بگذارد. هدف این پژوهش، مقایسه اثر گلازنی بر ویژگی های شیمیایی لاشبرگ بلوط پس از خزان و نه ماه  بعد بود. به این منظور، یک توده جنگلی کمتر دست خورده (آرامگاه جنگلی) و در مجاورت آن یک گلاجار واقع در روستای مجسه شهرستان بانه انتخاب گردید. در هر توده، 10 قطعه نمونه‌ 4 در4 متر انتخاب و نمونه های لاشبرگ، در آبان ماه و در همان قطعات نمونه در تیر ماه سال بعد برداشت شدند. در مجموع 40 نمونه لاشبرگ تهیه وخصوصیات شیمیایی شامل کربن، نیتروژن، فسفر، پتاسیم pH، EC، نسبت C/N و C/P اندازه گیری شد. نتایج نشان داد لاشبرگ های آرامگاه در ابتدای خزان در مقایسه با گلاجار از کیفیت بالاتری برخودار بود که مقدار بالاتر کربن، نیتروژن، پتاسیم و مقدار کمتر نسبت C/N بیانگر آن بود. همچنین در طی زمان، سرعت تجزیه در لاشبرگ های آرامگاه سریع تر از گلاجار بود. به طور کلی می توان گفت با گلازنی و کاهش حجم برگ در فصل رویش و همچنین کاهش لاشبرگ در فصل خزان، شرایط خرد اقیلم در زیر درختان تحت تاثیر قرار گرفته و باعث کاهش کیفیت لاشبرگ ها و پایین آمدن سرعت بازگشت عناصر غذایی به خاک می شود.},
keywords_fa = {بلوط وی ول, زاگرس شمالی, کیفیت لاشبرگ, گلازنی, نسبت کربن به نیتروژن},

doi = {10.47176/ijae.14.2.9012},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1270-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1270-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Havasi, Afrooz and Hosseinzadeh, Jaafar and Heydari, Mehdi and Mirzaei, Jav},  
title = {Morphological and Structural Root Responses of Cercis siliquastrum L. Seedlings to Performance of Glomus mosseae and Multi-Walled Carbon Nanotubes Under Drought Stress}, 
abstract ={Drought stress is the primary limiting factor for establishing woody seedlings in semi-arid Zagros ecosystems, reducing root efficiency and threatening restoration success. This study examined the combined effects of Glomus mosseae and Multi-Walled Carbon Nanotubes (MWCNTs) on the root morphological and structural traits of Cercis siliquastrum seedlings under drought conditions. Treatments were arranged in a completely randomized design (CRD) with a 3×2×3 factorial structure and three replications per treatment combination, including three drought levels (100%, 60%, 20% FC), two fungus levels (inoculated/uninoculated), and three MWCNT levels (0, 50, 100 mg L⁻¹). Significant interactions (p<0.01) were observed for stress × fungus on root tissue diameter and density, and for stress × fungus × MWCNTs on root tissue density. Under severe stress (20%), root volume, fresh weight, dry weight, and length decreased by 71%, 68%, 65%, and 26%, respectively. Fungal inoculation increased these parameters: volume (49%), fresh weight (48%), dry weight (39%), and length (16%). MWCNTs at 100 mg L⁻¹ improved dry weight (52%), fresh weight (38%), volume (27%), and length (21%). The combined application of fungus and MWCNTs enhanced seedling growth by improving root uptake efficiency, offering a promising strategy for Zagros forest restoration under drought conditions.},  
Keywords = {Root tissue density, Root volume, Specific root volume, Multi-walled carbon nanotubes (MWCNTs).},
volume = {14},
Number = {2}, 
pages = {39-55}, 
publisher = {},
title_fa = {پاسخ مورفولوژیکی و ساختاری ریشه نهال ارغوان (.Cercis siliquastrum L) به عملکرد قارچ Glomus mosseae و نانولوله‌های کربنی‌چنددیواره در شرایط تنش خشکی},
abstract_fa ={تنش خشکی، عامل اصلی محدودکننده استقرار نهال‌های چوبی در اکوسیستم‌های نیمه‌خشک زاگرس است که با کاهش کارایی ریشه، موفقیت برنامه‌های احیایی را تهدید می‌کند. این پژوهش برای نخستین بار، اثرات ترکیبی قارچ میکوریزیGlomus mosseae نانولوله‌های‌کربنی چنددیواره (MWCNTs) بر صفات مورفولوژیکی و ساختاری ریشه نهال‌های ارغوان (Cercis siliquastrum L.) را تحت تنش خشکی بررسی کرد. تیمارها در قالب طرح کاملاً تصادفی با ساختار فاکتوریل ۳×۲×۳ و سه تکرار برای هر سلول آزمایشی شامل سه سطح تنش خشکی (۱۰۰، ۶۰ و ۲۰ درصد ظرفیت زراعی)، دو سطح قارچ (تلقیح و عدم تلقیح) و سه سطح MWCNTs (۰، ۵۰ و ۱۰۰ mg L⁻¹) اجرا شدند.  برهم‌کنش‌های تنش× قارچ بر قطر و تراکم بافت ریشه و تنش‌× قارچ×  MWCNTsبر تراکم بافت ریشه (0/01P<) معنی‌دار بود. در تنش‌ شدید (۲۰ %) حجم ۷۱%، وزن‌تر ۶۸%، وزن خشک ۶۵% و طول ریشه ۲۶٪ کاهش یافت. تلقیح قارچ، افزایش 49‌% حجم، ۴۸‌% وزن تر، ۳۹‌% وزن خشک و ۱۶‌% طول ریشه ایجاد کرد. MWCNTs  در غلظت mg L⁻¹100 نیز ۵۲ % وزن خشک، ۳۸ % وزن تر، ۲۷‌% حجم و ۲۱‌% طول ریشه را بهبود بخشید. به طور کلی، کاربرد همزمان قارچ میکوریزی و MWCNTs با افزایش کارایی جذب ریشه، رشد نهال‌های ارغوان را تحت تنش خشکی ارتقا داد و به عنوان راهبرد نوین هم‌افزا، پتانسیل بالایی برای احیای جنگل‌های زاگرس دارد.  },
keywords_fa = {تراکم بافت ریشه, حجم ریشه, نانوفناوری زیستی, معماری سیستم ریشه‌, تحمل به کم‌آبی.},

doi = {10.47176/ijae.14.2.11943},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1282-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1282-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Ashrafzadeh, Mohammad Reza and Jazayeri, Seyed Shayan and Mohammadi, Ali Reza and Naghipour, Ali Asghar},  
title = {Assessing the Level of Conflicts Between Local Communities and The Invasive Species Nutria (Myocastor coypus) in Northwest Iran}, 
abstract ={This study aimed to assess the attitudes and perceptions of local communities towards the invasive nutria (Myocastor coypus) across its distribution range in northwestern Iran. For this purpose, 310 local residents from west Azerbaijan, east Azerbaijan, Ardabil, and Gilan provinces were randomly selected for face-to-face interviews. The findings revealed that although only 8.1% of respondents reported direct damage to their agricultural crops, a considerable proportion of participants considered the nutria a major threat to the region and accepted culling as an effective population control strategy. Logistic regression analysis indicated that individuals with higher education levels and greater economic dependence on agriculture were more likely to perceive nutria as a serious threat. Moreover, those with prior experience of damage strongly viewed the species as a risk to both food security and the environment. Approximately 7700 km² of the study area was identified as a conflict hotspot, of which nearly 9% overlaps with protected areas. It is recommended that in managing nutria-related conflicts, beyond technical interventions, efforts should focus on education, community participation, and integrating the socio-economic context of local communities into the design of management strategies. This integrated approach is essential to ensure both ecological effectiveness and social acceptance},  
Keywords = {Nutria, Biological invasion, Conflict, Local communities, Invasive species management.},
volume = {14},
Number = {2}, 
pages = {57-71}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی سطح تعارضات بین جوامع محلی و گونه بیگانه مهاجم نوتریا (Myocastor coypus) در شمال غرب ‌ایران},
abstract_fa ={هدف این پژوهش، شناخت نگرش جوامع محلی نسبت به گونه مهاجم نوتریا (Myocastor coypus) در گستره حضور آن در شمال غرب ایران بود. به این منظور، با ۳۱۰ نفر از ساکنان استان‌های آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی، اردبیل و گیلان به‌طور تصادفی مصاحبه حضوری انجام شد. یافته‌ها نشان می‌دهند اگر چه فقط 8/1 درصد مصاحبه‌شوندگان خسارت مستقیم نوتریا به محصولات خود را گزارش کردند، اما بخش قابل‌توجهی از شرکت‌کنندگان، این گونه را تهدیدی مهم برای منطقه دانسته و حذف آن را راهکاری مؤثر برای کنترل جمعیت پذیرفتند. تحلیل رگرسیون لجستیک نشان داد افراد با تحصیلات بالاتر و وابستگی اقتصادی بیشتر به فعالیت‌های کشاورزی، نوتریا را تهدید جدی‌تری می‌دانند. علاوه بر این، افرادی که تجربه خسارت داشتند، به شدت آن را تهدیدی برای امنیت غذایی و محیط زیست ارزیابی کردند. مساحتی حدود ۷۷۰۰ کیلومترمربع از منطقه مورد مطالعه به عنوان کانون تعارض نوتریا با سرمایه‌های انسانی برآورد شد، که نزدیک به نه درصد آن با مناطق حفاظت شده هم‌پوشی دارد. توصیه می‌شود در مدیریت تعارض با نوتریا، علاوه بر مداخلات فنی، بر آموزش، مشارکت اجتماعی و لحاظ کردن زمینه‌های اقتصادی-اجتماعی جوامع محلی در طراحی راهکارها تمرکز شود تا هم اثربخشی زیستی و هم پذیرش اجتماعی تضمین گردد.},
keywords_fa = {نوتریا, تهاجم زیستی, تعارض, جوامع محلی, مدیریت گونه‌های مهاجم.},

doi = {10.47176/ijae.14.2.10026},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1283-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1283-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Khangholi, Elaheh and Shayesteh, Kamran and Gili, MohammadReza and Ataeian, Behnaz},  
title = {Spatial Analysis of the Supply, Demand, and Flow of Cultural Ecosystem Services Related to Environmental Education in Malayer County}, 
abstract ={Environmental education, as a cultural ecosystem service, reflects the capacity of natural environments to support learning, awareness, and knowledge transfer. This study aims to spatially model informal environmental education services in Malayer County using five criteria: land use, vegetation diversity, elevation diversity, protected areas, and accessibility. Multi-criteria decision-making methods, based on expert judgment and scientific literature, were applied. A population distribution map was created using 2016 census data to assess demand. The spatial flow of environmental education services was modeled with an omnidirectional flow method within a GIS environment. Results indicate that vegetation diversity is the most influential criterion (0.41), while protected areas significantly contribute due to greater altitudinal heterogeneity and richer vegetation. Comparing service supply and demand reveals a spatial mismatch in central areas, where high population density and limited vegetation lead to negative service flow values, reaching −0.86 in urban zones. Conversely, the eastern and southeastern regions exhibit higher service flow. These findings underscore the importance of diverse vegetation and protected areas in enhancing environmental education services and highlight the need to promote environmental awareness to prevent natural resource degradation.},  
Keywords = {Mismatch, Vegetation Cover, Diversity, Geographic Information System, Cultural Services.},
volume = {14},
Number = {2}, 
pages = {73-89}, 
publisher = {},
title_fa = {تحلیل فضایی عرضه، تقاضا و جریان خدمات فرهنگی مرتبط با آموزش محیط‌زیست در شهرستان ملایر},
abstract_fa ={آموزش محیط زیست به‌عنوان یک خدمت اکوسیستمی فرهنگی، سهم طبیعت در تولید و تبادل دانش محیط‌زیستی تعریف می‌شود. در این مطالعه، خدمت آموزش غیررسمی محیط‌زیست در شهرستان ملایر با استفاده از پنج معیار بصری و اکولوژیکی (کاربری زمین، تنوع پوشش‌گیاهی، تنوع ارتفاعی، وجود مناطق حفاظت‌شده و دسترسی) با روش‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره، بر اساس نظرات کارشناسان و منابع علمی مدل‌سازی شده است. برای ارزیابی تقاضا، نقشه توزیع جمعیت بر اساس داده‌های سرشماری 1395 تولید و نقشه جریان خدمات آموزش محیط‌زیست با استفاده از روش همه‌جهته و در محیط GIS تهیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که تنوع پوشش‌گیاهی بیشترین اهمیت را در میان معیارها دارد (0/41) و مناطق حفاظت‌شده به‌دلیل تنوع ارتفاعی و پوشش گیاهی بهتر، بیشترین سهم را در ارائه این خدمت دارند. همچنین مقایسه عرضه و تقاضای آموزش محیط‌زیست نشان می‌دهد در مناطق مرکزی، که پوشش‌گیاهی نسبتاً کمتر و تراکم جمعیتی نیز بالاتر است، تطابق منفی دیده می‌شود که این عدد در مناطق شهری به 0/86- می‌رسد.  همچنین نواحی شرقی و جنوب‌شرقی شهرستان بیشترین میزان جریان این خدمت را دارا هستند. تنوع پوشش گیاهی و وجود مناطق حفاظت‌شده، اهمیت آموزش محیط‌زیست در این مناطق را دوچندان می‌کند، زیرا کمبود دانش محیط زیستی می‌تواند به منابع طبیعی آسیب جدی وارد کند.},
keywords_fa = {عدم تطابق, پوشش‌گیاهی, تنوع, سیستم اطلاعات جغرافیایی, خدمات فرهنگی},

doi = {10.47176/ijae.14.2.9953},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1272-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1272-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {AkhavanArmaki, Mojtaba and Hashemi, Melik},  
title = {Ecological Analysis and Habitat Suitability Modeling of the Medicinal Plant Thymus kotschyanus in the Taleghan Watershed Using the Maximum Entropy (Maxent) Model}, 
abstract ={The aim of this study was to conduct an ecological analysis and habitat suitability modeling of the medicinal plant Thymus kotschyanus in the Taleghan watershed using the Maxent model. A total of 48 occurrence points were spatially thinned to reduce sampling bias. Environmental variables, including topography (elevation, slope, aspect), soil properties, climate, and geology, were prepared and resampled to a common resolution of 30 × 30 m. Climatic data were based on 30-year averages, with interpolation accuracy evaluated using RMSE and R². The model was run using LQH feature classes, a regularization multiplier of 1, with 10 replicates and cross-validation. It performed well (AUC = 0.844, Kappa = 0.87). The optimal threshold was 0.43, with sensitivity of 0.81 and specificity of 0.78. Aspect, elevation, clay content, and soil organic matter were the most influential variables. Results highlight the significant roles of topographic and soil factors in shaping the habitat suitability for T. kotschyanus.},  
Keywords = {Maxent, Species distribution modeling, Thymus kotschyanus, Maximum entropy, Habitat suitabi.},
volume = {14},
Number = {2}, 
pages = {91-102}, 
publisher = {},
title_fa = {تحلیل بوم‌شناختی و مدل‌سازی مطلوبیت رویشگاه گونه دارویی آویشن کوهی (Thymus kotschyanus) در حوزه آبخیز طالقان با استفاده از 
مدل آنتروپی بیشینه (Maxent)},
abstract_fa ={هدف این پژوهش تحلیل بوم‌شناختی و مدل‌سازی مطلوبیت رویشگاه گونه دارویی Thymus kotschyanus در حوزه آبخیز طالقان با استفاده از مدل آنتروپی بیشینه (Maxent) بود. تعداد 48 نقطه حضور گونه پس از اعمال فرایند پالایش مکانی به‌منظور کاهش سوگیری نمونه‌برداری در مدل استفاده شد. متغیرهای محیطی شامل عوامل توپوگرافی (ارتفاع، شیب و جهت)، ویژگی‌های خاک، اقلیم و زمین‌شناسی تهیه و کلیه لایه‌ها به قدرت تفکیک مکانی 30×30 متر هم‌مقیاس‌سازی شدند. داده‌های اقلیمی بر اساس میانگین بلندمدت 30 ساله استخراج و دقت درون‌یابی با شاخص‌های ریشه میانگین مربعات خطا و ضریب تعیین ارزیابی شد. مدل با ترکیب ویژگی‌های خطی، درجه دوم و لولا، ضریب منظم‌سازی برابر 1، تعداد 10 تکرار و روش اعتبارسنجی متقابل اجرا گردید. عملکرد مدل خوب ارزیابی شد (سطح زیر منحنی = 0/844) و ضریب کاپا برابر 0/87 به‌دست آمد. آستانه بهینه 43/.0 تعیین شد (حساسیت = 0/81، ویژگی = 0/78). بر اساس شاخص‌های درصد مشارکت و اهمیت جایگشتی، جهت، ارتفاع، رس و ماده آلی بیشترین تأثیر را در پراکنش گونه داشتند. نتایج بیانگر اهمیت عوامل توپوگرافی و ادافیکی در تعیین مطلوبیت رویشگاه گونه در مقیاس حوزه آبخیز است.},
keywords_fa = {Maxent, مدل‌سازی توزیع گونه, آویشن کوهی, آنتروپی بیشینه, مطلوبیت رویشگاه.},

doi = {10.47176/ijae.14.2.15501},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1259-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1259-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Sobhani‎, Parvaneh ‎ and Sepahvand, Ami},  
title = {Assessing the Nature Tourism Carrying Capacity ‎and Tourism Comfort Climate in Protected Areas (Case Study: Oshtorankuh Protected Area)}, 
abstract ={Unplanned tourism development threatens natural ecosystems and increases instability within protected areas. This study aimed to inform management decisions by estimating the tourism carrying capacity of Oshtorankuh Protected Area, following the framework of the International Union for Conservation of Nature (IUCN) at three levels: physical, real, and effective. The annual physical capacity was estimated at 6,742,163 tourists. Considering climatic constraints and the unavailability of tourism activities during four months (May–August), the real carrying capacity was estimated at 1,334,075 visitors, representing those who can visit during favorable months. The effective capacity, accounting for area size and ranger staffing for management and control, is approximately 359,525 visitors per year. These estimates help promote balanced human use of the land and enable managers to implement measures that protect the area. By controlling tourist numbers, it is possible to maximize tourism potential while minimizing environmental degradation, ensuring the preservation of these invaluable natural resources for future generations.},  
Keywords = {Carrying capacity, Tourism comfort climate, Protected areas, Sustainable nature tourism development, Oshtorankuh protected area},
volume = {14},
Number = {3}, 
pages = {1-19}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی ظرفیت برد گردشگری طبیعت و اقلیم آسایش گردشگری در مناطق حفاظت شده (مطالعه موردی: منطقه حفاظت شده اشترانکوه)},
abstract_fa ={توسعه بدون برنامه‌ریزی گردشگری منجر به تهدید اکوسیستم‌های طبیعی و افزایش ناپایداری‌ در مناطق ‏تحت حفاظت شده است. در مطالعه حاضر، با هدف اتخاذ تصمیمات مدیریتی برای کنترل تعداد گردشگران به برآورد ظرفیت برد گردشگری طبیعت در منطقه حفاظت شده اشترانکوه مطابق با چارچوب دستورالعمل ‏اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی ‏در سه سطح فیزیکی، واقعی و مؤثر اقدام شد. مطابق نتایج، ظرفیت برد فیزیکی سالانه معادل با ‏‏6,742,163‏‎ ‎نفر گردشگر است. ظرفیت برد واقعی با توجه به محدودیت‌های ‏اقلیمی و عدم امکان فعالیت‌های گردشگری در 4 ماه از سال (اردیبهشت، خرداد، تیر و مرداد)، ‏معادل با ‏1,334,075‏‎ ‎نفر برآورد شد که گردشگران در ‏ماه‌هایی با شرایط اقلیمی مطلوب می‌توانند به بازدید از منطقه بپردازند. ظرفیت برد مؤثر در منطقه با توجه به وسعت و تعداد محیط‌بانان برای مدیریت و کنترل، برابر با ‏359,525‏ نفر در سال است. ازاین رو، برآورد ظرفیت برد در مناطق حفاظت شده، موجب استفاده متناسب و متوازن انسان از سرزمین و کنترل تعداد گردشگران در این مناطق می‌شود. همچنین، مدیران و تصمیم‌گیران می‌‌توانند با کنترل تعداد گردشگران برای حفاظت در این منطقه اقدام کنند، به‌طوری که ضمن بهره‌برداری از قابلیت‌های گردشگری آن، حداقل تخریب و آسیب به این ذخایر ارزشمند طبیعی وارد شود..},
keywords_fa = {ظرفیت برد, اقلیم آسایش گردشگری, مناطق حفاظت شده, توسعه طبیعت‌گردی پایدار, منطقه حفاظت شده اشترانکوه},

doi = {10.47176/ijae.14.3.15591},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1265-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1265-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Khosravi, Rasoul and Rahimi-Nezhad, Hossein and Nikaeen, Ghaside and FallahShamsi, Seyed Rashi},  
title = {Comparison of Spatial Bias Correction Methods for Presence Data in Improving Species Distribution Model Predictions}, 
abstract ={Spatial bias in mammal occurrence data due to uneven sampling represents a major challenge for species distribution models. Therefore, assessing bias in presence data is a prerequisite for improving the accuracy of models. At the present study, a range of commonly used and novel methods for correcting spatial bias was applied to the presence data of two herbivores, the wild goat (Capra aegagrus) and the wild sheep (Ovis gmelini / O. vignei) and by implementing different bias-correction approaches, the effect of heterogeneous sampling effort on model performance was evaluated. The effectiveness of each method was further assessed using simulated presence records generated for a set of virtual species. While all methods showed high performance in prediction the spatial range of the species (AUC > 0.75), similarity indices indicated that combination of target-group approach, used as a basis for selecting backgrounds, and filtering presence data within a geographic space performed better than the other methods. The findings demonstrated that correcting spatial bias in presence data plays a fundamental role in improving the accuracy of distribution models and effectively reduced the impact of uneven sampling effort. The proposed approaches provide a useful framework for improving distribution modelling of other species.},  
Keywords = {Spatial bias, Sampling effort, Accessibility index, Virtual species, MaxEnt model},
volume = {14},
Number = {3}, 
pages = {21-36}, 
publisher = {},
title_fa = {مقایسه عملکرد روش‌های اصلاح اریب مکانی داده‌های حضور در بهبود پیش‌بینی مدل‌های پراکنش},
abstract_fa ={اریب مکانی در داده های وقوع پستانداران به دلیل نمونه‌برداری غیریکنواخت، یکی از مهم‌ترین چالش‌های مدل های پراکنش است. از این رو، ارزیابی اریب نقاط حضور، پیش‌نیاز بهبود دقت مدل‌های پراکنش است. در پژوهش حاضر، مجموعه‌ای از روش‌های متداول و نوین اصلاح اریب مکانی بر روی نقاط حضور دو علفخوار شاخص کشور شامل کل و بز (Capra aegagrus) و گوسفند وحشی(Ovis gmelini/O.vignei) به‌کار گرفته شد و با اعمال رویکردهای مختلف اصلاح اریب، تأثیر ناهمگونی تلاش نمونه‌برداری بر عملکرد مدل‌ها ارزیابی گردید. کارایی هر یک از این روش‌های پیشنهادی با استفاده از شبیه سازی نقاط حضور برای مجموعه ای از گونه های فرضی نیز ارزیابی و مقایسه شد. اگرچه تمامی روش‌های استفاده شده عملکرد مناسبی در پیش‌بینی پراکنش گونه‌ها داشتند (AUC > 0.75)، اما بر اساس شاخص‌‌های تشابه، رویکرد تلفیقی گونه های هدف به‌عنوان مبنایی برای انتخاب نقاط پس زمینه و فیلتر نقاط حضور در یک فضای جغرافیایی در مقایسه با سایر روش‌ها عملکرد بهتری نشان داد. نتایج نشان داد که اصلاح اریب مکانی در داده‌های حضور علفخواران، نقش اساسی در بهبود دقت مدل‌های پراکنش دارد و به‌طور مؤثری اثر ناهمگونی تلاش نمونه‌برداری را کاهش داد. رویکردهای پیشنهادی می تواند الگویی جهت بهبود دقت مدل های پراکنش سایر گونه های جانوری باشد. },
keywords_fa = {اریب مکانی, تلاش نمونه برداری, شاخص دسترسی, گونه های فرضی, مدل مکسنت},

doi = {10.47176/ijae.14.3.837},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1292-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1292-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Boroughani, Malihe and VarastehMoradi, Hossein and Nadim, Ahm},  
title = {Responses of Birds and Insects Communities to Natural and Artificial Forest Gaps (Case Study: Shastkalateh Forest, Gorgan, Iran)}, 
abstract ={Forest gaps represent significant ecological disturbances that can affect vegetation structure, insect populations, and avian communities. This study aimed to evaluate the density and diversity of bird species across three treatment types: closed canopy (control), natural gaps, and artificial gaps, within the protected Shast-Kalateh forest. Bird and insect sampling was conducted at 70 points, each with a 25-meter radius, utilizing point count and distance sampling methodologies. Redundancy analysis indicated that the strongest positive correlations between bird populations and habitat variables, as well as insect abundance, were found in natural gaps and closed canopy areas. Natural gaps exhibited the highest avian abundance, likely attributed to increased light availability, enhanced structural complexity, and greater ecological dynamism. Conversely, artificial gaps, which displayed reduced structural complexity and unstable food resources, negatively impacted breeding bird populations. Distance sampling revealed that the European Robin (Erithacus rubecula) had the highest density across all treatments. ANOSIM analysis demonstrated significant differences in bird species composition among the treatments (p = 0.001). Overall, natural gaps fostered higher bird density, greater avian diversity, and increased insect diversity compared to both closed canopy areas and artificial gaps.},  
Keywords = {Forest gap ecology, Gap biodiversity, Bird density, Insect abundance estimation, Shast-Kalateh forest.},
volume = {14},
Number = {3}, 
pages = {37-53}, 
publisher = {},
title_fa = {پاسخ جوامع پرندگان و حشرات به روشنه‌های طبیعی و مصنوعی (مطالعه موردی: جنگل  شصت کلاته)},
abstract_fa ={روشنه‌های جنگلی به عنوان یکی از مهم‌ترین آشفتگی‌های اکولوژیک، بر پوشش گیاهی، حشرات و پرندگان اثر می‌گذارند. این پژوهش با هدف مقایسه تراکم و تنوع پرندگان در سه تیمار تاج‌بسته (شاهد)، روشنه طبیعی و روشنه مصنوعی در جنگل حفاظت‌شده شصت‌کلاته انجام شد. در ۷۰ نقطه به شعاع ۲۵ متر، نمونه‌برداری از پرندگان، حشرات (با استفاده از تله پنجره‌ای و گودالی) و متغیرهای زیستگاهی به روش نقطه‌ای و فاصله‌ای صورت گرفت. نتایج تحلیل افزونگی نشان داد که بیشترین همبستگی مثبت پرندگان با متغیرهای زیستگاهی و حشرات، مربوط به روشنه‌های طبیعی و تاج‌بسته است. روشنه‌های طبیعی بیشترین فراوانی پرندگان را داشتند که به دلیل ورود نور، پیچیدگی ساختاری و پویایی بالای آن‌هاست. در مقابل، روشنه‌های مصنوعی با کاهش پیچیدگی ساختاری و ناپایداری منابع غذایی، تأثیر منفی بر پرندگان زادآور گذاشتند. بر اساس نمونه‌گیری فاصله‌ای، گونه سینه‌سرخ اروپایی (Erithacus rubecula) در هر سه تیمار بیشترین تراکم را داشت. تحلیل آنوسیم (ANOSIM) اختلاف معنی‌داری در ترکیب گونه‌ای پرندگان میان تیمارها نشان داد (0/001=p ). به طور کلی، روشنه‌های طبیعی نسبت به شاهد و روشنه‌های مصنوعی از تراکم و تنوع پرندگان و تنوع حشرات بالاتری برخوردار بودند.},
keywords_fa = {بوم‌شناسی روشنه های جنگلی, تنوع زیستی روشنه ها, تراکم پرندگان, برآورد فراوانی حشرات, جنگل شصت کلاته},

doi = {10.47176/ijae.14.3.787},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1295-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1295-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Farzam, Ali and Adavoudi, Roya and Khosravi, Rasoul and Maghsoudloo, Shervin and Kaboli, Mohamm},  
title = {Genetic Diversity and Population Structure of the Goitered Gazelle (Gazella subgutturosa) in Fars Province Using Microsatellite Marker}, 
abstract ={Decline in population size may lead to decrease in genetic diversity, increase in inbreeding rate and also decrease in adaptation ability of populations against environmental changes. Therefore, monitoring genetic indices is one of the main tools for understanding the stable situation of species. In this study, the genetic diversity and population structure of the Goitered gazelle (Gazella subgutturosa) in Fars province (Bamou National Park and Basiran No-Hunting Area) were evaluated using 45 scat samples and 15 microsatellites. Indices of genetic variation, inbreeding, structuring, and bottleneck were estimated. Baesed on the results, the observed heterozygosity ranged from 0.34 to 0.95, indicating a relatively high level of genetic diversity in both populations. Additionally, the genetic differentiation index (FST) was estimated at 0.056, revealing a significant level of genetic differentiation between the two regions. This pattern may be resulted from gene flow limitation, geographic distance, and landscape resistance. There was no sign of bottleneck in the populations. Although moderate genetic variation was found, the presence of genetic structuring highlights the importance of improving habitat connectivity and considering the concept of management units in future efforts. These results can provide scientific bases for making conservation strategies and sustainable management of Iranian Goitered gazelles.},  
Keywords = {Goitered gazelles, Genetic diversity and structure, Microsatellites, Non-invasive sampling},
volume = {14},
Number = {3}, 
pages = {55-68}, 
publisher = {},
title_fa = {تنوع و ساختار ژنتیکی آهوی گواتردار (Gazella subgutturosa) در استان فارس با استفاده از نشانگر ریزماهواره},
abstract_fa ={کاهش جمعیت می‌تواند منجر به افت تنوع ژنتیکی، افزایش هم‌خونی و کاهش توان سازگاری، در برابر تغییرات محیطی شود. بنابراین، پایش شاخص‌های ژنتیکی برای ارزیابی پایداری جمعیت‌ها ضروری است. در مطالعه حاضر، تنوع و ساختار ژنتیکی آهوی گواتردار (Gazella subgutturosa) در استان فارس (پارک ملی بمو و منطقه شکار ممنوع بصیران) با استفاده از ۴۵ نمونه سرگین و 15 نشانگر ریزماهواره ارزیابی شد. شاخص‌های تنوع ژنتیکی، درون‌آمیزی، تمایز و ساختاربندی ژنتیکی و گردنه بطری برآورد گردید. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده مقدار هتروزیگوسیتی مشاهده شده بین 0/95 - 0/34 برآورد گردید که نشان‌دهنده سطح مناسبی از تنوع ژنتیکی در هر دو منطقه است. همچنین شاخص تمایز ژنتیکی 0/056 محاسبه شد که وجود تمایز بالا بین دو جمعیت را آشکار می‌سازد که می‌تواند ناشی از محدودیت جریان ژنی، جدایی جغرافیایی، و یا تأثیر مقاومت محیطی باشد. نشانه‌ای از وقوع پدیده گردنه بطری در گذشته نزدیک در هیچ یک از دو جمعیت مشاهده نشد. اگرچه وضعیت تنوع ژنتیکی مطلوب ارزیابی شد، اما تمایز ژنتیکی مشاهده‌شده ضرورت توجه به مدیریت جداگانه هر جمعیت و در صورت لزوم، تقویت ارتباط زیستگاهی میان جمعیت‌ها را برجسته می‌کند. این نتایج می‌توانند مبنایی علمی برای تدوین راهبردهای حفاظتی جمعیت‌های آهوی گواتردار را فراهم آورند.},
keywords_fa = {آهوی گواتردار, تنوع و ساختار ژنتیکی, نشانگرهای ریزماهواره, نمونه‌برداری غیرتهاجمی},

doi = {10.47176/ijae.14.3.839},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1299-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1299-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Valipour, Ahmad and PirBavaghar, Mahtab and Naderi, Abdollah},  
title = {Hazard zonation of the Green Oak Tortrix (Tortrix viridana L.) in the forests of Sarvabad, Kurdistan Province, Iran}, 
abstract ={The green oak tortrix (Tortrix viridana) is a significant pest affecting the Zagros forests, where larval feeding on leaves and buds severely weakens oak trees. Despite ongoing control efforts, comprehensive data on its distribution and critical risk areas remain scarce. This study aimed to model the probability of pest occurrence and delineate hazard zones in the Sarvabad forests using logistic regression. We randomly sampled 61 infested and 57 non-infested points. Spatial variables, including elevation, aspect, slope, and distances to agricultural lands, residential areas, main roads, and rivers, were extracted in a GIS environment and utilized as predictors. Our results indicated that elevation, slope, distance from residential areas, and distance from roads significantly negatively influenced the probability of pest presence. Model fit indices (Nagelkerke R² = 0.502, Hosmer–Lemeshow, AUC = 0.864, and an overall classification accuracy of 75.4%) demonstrated good predictive performance. The hazard zonation map revealed that 22% of the Sarvabad forests were classified as high risk, 11.2% as moderate risk, and the remainder as low risk. These findings highlight the influential factors that explain the spatial distribution of the pest and suggest that applying these results can improve management strategies and control measures.},  
Keywords = {green oak leaf-roller moth, logistic regression, Zagros forests, environmental and anthropogenic factors, GIS, distribution modeling},
volume = {14},
Number = {3}, 
pages = {69-84}, 
publisher = {},
title_fa = {پهنه‌بندی خطر پراکنش پروانه جوانه‌خوار بلوط (.Tortrix viridana L) در جنگل‌های سروآباد استان کردستان، ایران},
abstract_fa ={پروانه جوانه‌خوار بلوط از آفات مهم جنگل‌های زاگرس است که با تغذیه از برگ و جوانه، موجب ضعف شدید درختان می‌شود. با وجود تلاش برای مهار این آفت، اطلاعات دقیق درباره پراکنش آفت و مناطق بحرانی محدود است. این پژوهش با هدف مدل‌سازی احتمال حضور آفت و پهنه‌بندی خطر آن در جنگل‌های سروآباد با استفاده از رگرسیون لجستیک انجام شد. بدین منظور ۶۱ نقطه آلوده و ۵۷ نقطه غیرآلوده به‌صورت تصادفی نمونه‌برداری شد. ویژگی‌های مکانی شامل ارتفاع از سطح دریا، جهت، شیب و فاصله از اراضی کشاورزی، مناطق مسکونی، جاده‌ها و رودخانه‌ها در محیط GIS استخراج و به‌عنوان متغیرهای پیش‌بینی‌کننده وارد مدل شدند. نتایج نشان داد ارتفاع، شیب، فاصله از مناطق مسکونی و فاصله از جاده اثر منفی و معنی‌داری بر احتمال حضور آفت دارند. شاخص‌های برازش مدل  ضریب تعیین نک‌جرکی (۰٫۵۰۲)، آزمون هازمر-لمشاو (۰٫۷۰۷ = p-value)، سطح زیر منحنی راک (۰٫۸۶۴) و صحت کلی طبقه‌بندی (۷۵٫۴ درصد) بود. بر اساس نقشه پهنه‌بندی، ۲۲ درصد از جنگل‌های سروآباد در زون پرخطر، 11/2 درصد در زون متوسط و بقیه در زون کم‌خطر قرار گرفتند. بر پایه یافته‌ها، عوامل شناسایی‌شده نقش مهمی در تبیین الگوی حضور آفت در جنگل‌های سروآباد دارند و به‌کارگیری نتایج می‌تواند کارایی برنامه‌های مدیریتی و اقدامات کنترلی را افزایش دهد. },
keywords_fa = {پروانه جوانه‌خوار بلوط, رگرسیون لجستیک, جنگل‌های زاگرس, عوامل محیطی و انسانی, GIS, مدل‌سازی پراکنش},

doi = {10.47176/ijae.14.3.15991},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1294-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1294-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Shokri, Shirko and Hemami, Mahmoud-Reza and Ebrahimi, Iman and Ghasemi, Maysam and Kazemi, Fatemeh and Ghoudarzi, Fahimeh and Pourmanafi, Saeed and Ahmadi, Mohse},  
title = {The Effect of Landscape Metrics on the Abundance and Species Richness of shorebirds in Hormozgan Province}, 
abstract ={Coastal ecosystems are key habitats for migratory birds, particularly where intertidal zones overlap with mangrove forests, providing suitable conditions for shorebird roosting and foraging. However, the role of landscape metrics in explaining patterns of shorebird richness and abundance in these habitats remains poorly understood. In this study, shorebird census data and Sentinel-2 satellite imagery were used to investigate the effects of landscape metrics associated with mangrove forests and intertidal zones on shorebird richness and abundance across 23 sites in Hormozgan Province during 2022–2023. Following the extraction of mangrove and intertidal habitat maps, landscape metrics were calculated and their relationships with bird communities were analyzed using Bayesian generalized linear mixed models. Results showed that mean shorebird abundance was significantly higher in intertidal areas containing mangroves than in sites without mangroves (p < 0.05), and these areas also exhibited distinct bird community compositions. Intertidal zone length and mangrove edge density had significant positive effects on bird abundance and richness, whereas mangrove patch size showed no significant effect. These findings highlight the importance of habitat structure and spatial configuration for shorebird conservation in the Persian Gulf.},  
Keywords = {Mangrove ecosystems, patch size, tidal flats, Bayesian model.},
volume = {14},
Number = {3}, 
pages = {85-100}, 
publisher = {},
title_fa = {اثر سنجه های سیمای سرزمین بر فراوانی و غنای پرندگان ساحلی در استان هرمزگان},
abstract_fa ={اکوسیستم‌های ساحلی از زیستگاه‌های کلیدی پرندگان مهاجر، به‌ویژه در مناطقی هستند که نواحی جزرومدی با جنگل‌های مانگرو همپوشانی دارند. این زیستگاه‌ها شرایط مناسبی برای استقرار و تغذیه پرندگان ساحلی فراهم می‌کنند. با این حال، نقش سنجه‌های سیمای سرزمین در تبیین الگوهای غنا و فراوانی این پرندگان هنوز به‌طور کامل شناخته نشده است. در این پژوهش، با استفاده از داده‌های سرشماری پرندگان ساحلی و تصاویر ماهواره‌ای Sentinel-2، اثر سنجه‌های سیمای سرزمین مرتبط با جنگل‌های مانگرو و نواحی جزرومدی بر غنا و فراوانی پرندگان ساحلی در ۲۳ سایت استان هرمزگان طی سال‌های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ بررسی شد. پس از استخراج نقشه‌های مانگرو و پهنه‌های جزرومدی، سنجه‌های سیمای سرزمین محاسبه و روابط آن‌ها با جوامع پرندگان با استفاده از مدل‌های ترکیبی خطی تعمیم‌یافته بیزین تحلیل شد. نتایج نشان داد میانگین فراوانی پرندگان در نواحی جزرومدی دارای مانگرو به‌طور معنی‌داری بیشتر از سایت‌های فاقد مانگرو بود (۰۵/۰>p) و این مناطق از نظر ترکیب جوامع پرندگان نیز متمایز بودند. طول نواحی جزرومدی و تراکم حاشیه‌ای لکه‌های مانگرو اثر مثبت و معنی‌داری بر فراوانی و غنای پرندگان داشت، در حالی که اندازه لکه‌های مانگرو تأثیر معنی‌داری نشان نداد. این یافته‌ها اهمیت ساختار و آرایش فضایی زیستگاه‌ها را در حفاظت از پرندگان ساحلی خلیج فارس نشان می‌دهد.},
keywords_fa = {اکوسیتم های مانگرو, اندازه لکه, نواحی جزر و مدی, مدل بیزین},

doi = {10.47176/ijae.14.3.15741},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1298-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1298-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2025}  
}