@article{ 
author = {Karimzadeh, H. R. and Farhang, H. R. and Rahimmalek, M. and TarkeshEsfahani, M.},  
title = {The Role of Dominant Ecological Features on the Morphological Alterations of Reproductive Organs of Gundelia Tournefortii L. in Central Zagros, Iran}, 
abstract ={Recognition of the influential environmental factors in natural ecosystems plays a significant role in the success of the life cycle of existing plant species. This study was conducted to investigate some of the dominant ecological features affecting the morphological alterationsof the reproductive organs of Gundelia tournefortii L. in 11 major habitats of this species in the central Zagros region, Iran. Two influential features of vegetation (canopy cover percentage and density per unit area), 14 environmental factors in three groups of physiography, soil and climate along with nine morphological features related to reproductive organs of G. tournefortii L. (inflorescence and seed) were assessed in its major habitats, following the relevant assessment methods. Results were analyzed using Pearson's correlation test, Principal Component Analysis (PCA) and cluster analysis. The environmental factors, including absorbable potassium, soil shear strength, electrical conductivity, length of dry period, average annual temperature, average number of frost days and average altitude were the most important dominant ecological features in the morphological variations of plant reproductive organs.  Identifying the relationship between vegetation and the affecting ecological features plays  a very efficient role in achieving accurate information sources in the management of natural habitats.},  
Keywords = {Principal Componant Analysis (PCA), Cluster analysis, Life cycle, Habitat, Morphology},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {1-23}, 
publisher = {},
title_fa = {نقش ویژگی‌های بوم‌شناختی غالب بر تغییرات ریخت‌شناسی اندام‌های زایشی کنگر صحرایی (.Gundelia tournefortii L) در زاگرس مرکزی، ایران},
abstract_fa ={شناخت عوامل محیطی تأثیرگذار بر زیست‌بوم‌های طبیعی در موفقیت یا عدم موفقیت چرخه حیاتی گونه‌های گیاهی موجود نقش قابل توجهی دارد. این مطالعه با هدف بررسی برخی از ویژگی‌های بوم‌شناختی غالب بر تغییرات ریخت‌شناسی اندام‌های زایشی کنگر صحرایی (.Gundelia tournefortii L) در 11 رویشگاه عمده آن در منطقه زاگرس مرکزی ایران انجام شد. دو ویژگی تأثیرگذار پوشش‌گیاهی (درصد تاج پوشش و میزان تراکم در واحد سطح)، 14 عامل محیطی در سه گروه فیزیوگرافی، خاک و اقلیم همراه با نه خصیصه ریخت‌شناسی مرتبط با اندام‌های زایشی کنگر صحرایی (گل‌آذین و بذر) در رویشگاه‌های عمده آن مطابق با روش‌های ارزیابی مربوطه مطالعه شد. نتایج حاصل با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، تجزیه مولفه‌های اصلی و تحلیل خوشه‌بندی بررسی شد. عوامل محیطی شامل پتاسیم قابل جذب، مقاومت برشی خاک، هدایت الکتریکی، طول دوره خشکی، متوسط دمای سالانه، متوسط تعداد روزهای یخبندان سالانه و متوسط ارتفاع از سطح دریا مهم‌ترین ویژگی‌های غالب بوم‌شناختی بر تغییرات ریخت‌شناسی اندام‌های زایشی گیاه بودند. شناسایی روابط بین پوشش‌گیاهی و ویژگی‌های بوم‌شناختی مؤثر بر آن نقش بسیار کارآمدی در دستیابی به منابع اطلاعاتی دقیق در مدیریت عرصه‌های طبیعی دارد.},
keywords_fa = {تجزیه مولفه‌های اصلی, تحلیل خوشه‌بندی, چرخه حیاتی, رویشگاه, ریخت‌شناسی},

doi = {10.47176/ijae.12.1.14372},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1156-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1156-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Vahedi, A. A. and Sobhzahedi, Sh. and Alidoost, M. and Matinizadeh, M.},  
title = {Soil Carbon Storage Trend in Various Types of Tree Stands in Shafarood Forests, Guilan Province}, 
abstract ={The current research aimed to assess the fluctuations of Soil Organic Carbon (SOC) variations in different types of forest stands along the gradient of altitude, and identify the influential factors for the its variations. Based on the random design, four plots with the surface area of 400 m2 in different stand types were established. Soil sampling up to 15cm depth in center and the corners of the each plots were taken. The biophysical attributes of trees as well as physiographical units were measured and recorded within each plot. The results of one-way ANOSIM analysis indicated the lack of similarity of SOC between pure and mixed beech stands (R≅ 0.5) and no significant difference between other stands. The results of the two-way PERMANOVA test also showed that the amount of SOC is independent of the effects of slope and the elevation gradient. The SIMPER test illustrated that the trends of soil organic carbon and soil bulk density were inverse among the stands and the gradient of altitude. However, their trends were not symmetric based on the pairwise comparisons. As a general conclusion, the fluctuations of soil organic carbon in the different types of forest stands are independent of the altitude gradient, stand type and biophysical factors, and the relative abundance of various tree species did not have a significant contribution to the variability of the soil carbon storage of the studied stands.},  
Keywords = {Forest stand types, Dissimilarity contribution, Bray- Curtis index, Altitudinal gradient, Soil carbon stock},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {25-42}, 
publisher = {},
title_fa = {روند تغییرات ذخایر کربن خاک در تیپ‌های مختلف توده‌های درختان در جنگل‌های شفارود گیلان},
abstract_fa ={هدف پژوهش حاضر تبیین روند نوسانات ذخایر کربن آلی خاک معدنی در تیپ‌های مختلف توده‌های درختان بر حسب گرادیان ارتفاعی و عوامل تأثیرگذار است. آماربرداری تصادفی با پیاده‌سازی چهار قطعه‌نمونه با ابعاد 400 متر مربع در تیپ‌های مختلف طراحی شد. نمونه‌برداری خاک در مرکز و چهارگوشه هر قطعه‌نمونه به‌صورت ترکیبی تا عمق 15 سانتیمتر انجام شد. ویژگی‌های زیست‌فیزیکی درختان به‌همراه مشخصات فیزیوگرافی زمین در هر قطعه‌نمونه اندازه‌گیری و ثبت شد. نتایج تحلیل آنوزیم یک‌طرفه حاکی از عدم تشابه ذخایر کربن آلی خاک بین توده‌های خالص و آمیخته راش (0/5≅ R) و عدم اختلاف معنی‌دار بین سایر توده‌ها بود. نتایج آزمون پرمانوآ دوطرفه نیز نشان داد که میزان ذخایر کربن آلی خاک مستقل از اثرات جهات دامنه و گرادیان ارتفاعی است. براساس نتایج حاصل از آزمون سیمپر، روند تغییرات فاکتور کربن آلی و جرم مخصوص ظاهری خاک نسبت به یکدیگر در بین توده‌ها و گرادیان ارتفاعی وارونه بوده ولی در مقایسه جفتی بین توده‌ها تقارنی مشاهده نشد. در یک نتیجه‌گیری کلی می‌توان عنوان نمود که نوسانات کربن آلی خاک در تیپ‌های مزبور مستقل از گرادیان ارتفاعی بوده و نوع تیپ، عوامل زیست‌فیزیکی و فراوانی نسبی انواع گونه‌های درختان در تغییرپذیری موجودی کربن آلی خاک توده‌های مورد پژوهش سهم بارزی نداشت. },
keywords_fa = {تیپ‌های جنگلی, سهم عدم تشابه, شاخص بری – کورتیس, گرادیان ارتفاع, موجودی کربن آلی خاک},

doi = {10.47176/ijae.12.1.3486},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1163-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1163-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Abolmaali, M. R. and Tarkesh, M. and Mousavi, A. and Karimzadeh, H. R. and Pourmanafi, S. and Fakheran, S.},  
title = {Evaluation and Prediction of Land Use/Land Cover Changes Using the Land Change Modeler}, 
abstract ={In order to make decisions for regional planning and achieve sustainable development, it is necessary to quantify land use and land cover changes. In this study, the land use and land cover maps of the Zayandehrood Dam watershed were prepared for the period of 1991 to 2021, using Landsat satellite images, and the changes that occurred in this period were revealed. Using the land change modeler (LCM), land use and land cover and their future changes for 2051 were modeled and predicted. The results showed that in the period between 1991 and  2021, the coverage of poor rangelands with 51,871 hectares of change had the largest decreasing trend, and the agricultural class had the largest increasing trend with 71,478 hectares of change. The largest decline in the period from 2021 to 2051 is related in the coverage of the fair rangelands class with 66192 hectares, and the agricultural class potentially has the largest increasing trend with 70328 hectares of change. The findings of this research will be useful for policymakers and planners. They can use the findings of this study for spatial planning in the region, managing the process of land use and land cover changes for sustainable development. },  
Keywords = {Land use/land cover change, Artificial neural network, Remote sensing, Land change modeler, Zayandehrood Dam watershed},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {43-56}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی و پیش‌بینی روند تغییرات کاربری و پوشش اراضی با استفاده از ابزار مدلساز تغییر سرزمین},
abstract_fa ={به منظور تصمیم‌گیری برای برنامه‌ریزی منطقه‌ای و دست‌یابی به توسعه پایدار، کمّی‌سازی تغییرات کاربری و پوشش اراضی ضروری اسـت. در پژوهش حاضر، نقشه کاربری و پوشش اراضی حوضه آبخیز سد زاینده رود، برای سال‌های 1991 و 2021 با کمک تصاویر ماهوارهای لندست تهیه و تغییرات رخ داده در این بازه زمانی آشکارسازی شد. سپس با استفاده از ابزار مدلساز تغییر سرزمین، کاربری و پوشش اراضی و تغییرات آن در آینده برای سال 2051 مدلسازی و پیش‌بینی شد. نتایج نشان داد که در بازه زمانی سال های 1991 تا 2021، سطح مراتع فقیر با 51871 هکتار تغییر، بیشترین روند روبه کاهش را به خود اختصاص داده است و اراضی کشاورزی با 71478 هکتار تغییر، بیشترین روند افزایشی را داشته است. بیشترین کاهش احتمالی در بازه زمانی 2021 تا 2051 مربوط به مراتع متوسط با 66192 هکتار بوده و طبقه کشاورزی با 70328 هکتار تغییر در وسعت، بیشترین روند افزایشی احتمالی را خواهد داشت. یافته‌های پژوهش حاضر برای سیاست‌گذاران، تصمیم‌‌گیران و برنامه‌ریزان مفید خواهد بود؛ بطوریکه آنان می توانند  برای برنامه‌ریزی مکانی در منطقه به‌منظور روندیابی تغییرات کاربری و پوشش اراضی در راستای توسعه پایدار زیست محیطی استفاده کنند.},
keywords_fa = {تغییر کاربری و پوشش اراضی, شبکه عصبی مصنوعی, سنجش از دور, مدلساز تغییر سرزمین, حوضه آبخیز سد زاینده رود},

doi = {10.47176/ijae.12.1.1843},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1165-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1165-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Abdoli, A. and Valikhani, H. and Khosravi, M. and Nejat, F. and Moghadas, D. and Peymani, M. and Kiabi, B.},  
title = {Risk Assessment of Non-Native Nile Tilapia (Oreochromis niloticus L.)  in Iran}, 
abstract ={The present study was carried out to assess the risk of non-native Nile tilapia (Oreochromis niloticus L.) in Iran. The common invasive risk assessment protocols of non-native species were examined according to specific criteria, and the invasive risk assessment of this species was applied based on the selected method and auxiliary tools of species distribution models. The Aquatic Species Invasiveness Screening Kit (AS-ISK) received the highest score for assessing the invasive risk of non-native fishes in the freshwaters of Iran. The results showed that the risk of the species in Iran is high, and its impacts are significant. The mean scores of the Basic Risk Assessment (BRA) and the total risk assessment (BRA+Climate Change Assessment) were obtained as 41.5 and 53.5, respectively, which are much higher than the threshold values of the model for Iran (i.e., 21). Also, according to the results of other protocols used, the species has a high risk. Overall, the Nile tilapia possess a high potential invasive risk in the country, and unfortunately, its control is complicated, costly and mostly impossible in the recipient ecosystems. Therefore, as the best management measure, preventing the introduction of this species should be considered.},  
Keywords = {Exotic fish, Risk assessment protocols, Species distribution modeling, Tilapia fish},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {57-71}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی ریسک ماهی غیربومی تیلاپیای نیل (Oreochromis niloticus Linnaeus, 1758) در ایران},
abstract_fa ={مطالعۀ حاضر به منظور ارزیابی ریسک ماهی غیربومی تیلاپیای نیل (.Oreochromis niloticus L) در سطح ایران انجام شد. دستورالعمل‌‌های ارزیابی ریسک متداول گونه‌های غیربومی در سطح دنیا برطبق معیارهای مشخص مورد بررسی قرار گرفت و ارزیابی ریسک این گونه براساس روش انتخابی اجرا گردید. همچنین به منظور ارزیابی دقیق‌تر، از ابزارهای کمکی مدل‌سازی پراکنش گونه‌ای نیز استفاده گردید. از میان دستورالعمل‌های مختلف، ابزار غربالگری تهاجمی گونههای آبزی (AS-ISK) بیشترین امتیاز را به جهت ارزیابی ریسک ماهیان غیربومی آب‌های شیرین ایران دریافت کرد. نتایج نشان داد که ریسک این گونه در ایران بالا بوده و تأثیرات مخرب آن قابل توجه است. میانگین عدد ریسک پایه (Basic Risk Assessment, BRA) و مجموع (BRA + Climate Change Assessment) به ترتیب 41/5 و 53/5 بدست آمد که از حد آستانۀ مدل برای کشور ایران (یعنی 21)، بسیار بالاتر می‌باشد. همچنین برطبق نتایج سایر دستورالعمل‌ها (یعنیGABLIS ، CEC، NRRA و +Harmonia)، ماهی تیلاپیای نیل دارای ریسک بالا می‌باشد. در مجموع، ریسک تهاجمی تیلاپیای نیل در کشور بالا بوده و متأسفانه راهکار کنترل آن نیز پیچیده، پرهزینه و در موارد بسیار زیادی غیرممکن است؛ بنابراین، جلوگیری از معرفی این ماهی، باید به عنوان بهترین استراتژی مدیریت در نظر گرفته شود. },
keywords_fa = {ماهیان غیربومی, پروتکل‌های ارزیابی ریسک, مدل‌سازی پراکنش گونه‌ای, ماهیان تیلاپیا},

doi = {10.47176/ijae.12.1.502},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1175-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1175-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Abedi, R.},  
title = {Quantifying the Competition Concerning Trees Quantitative Characteristics of Natural Stands in Arasbaran Forest}, 
abstract ={Competition is an interaction between a species’ members or different species under the ecological needs to use the same resources. The present research aimed to quantify the competition in a mixed stand in the Arasbaran forest. Sampling was a distance method. The diameter at breast height, total tree height, two diameters of the tree's crown, and the distance of the trees were measured (one tree as the target and four neighboring as the competing trees). Data was analyzed using the distance-dependent and distance-independent competition indices. The results showed that the distance indices value were 0.29 to 31.71 and distance-independent indices were 0.94 to 4.43. There was a significant negative correlation between the stand quantitative characteristics and the distance between trees with the value of distance indices in most cases. The correlation between canopy diameter and area with distance indices was positive and significant, but with distance-independent indices was slight and not significant. Competition quantification in mixed stands will provide to know the relationship between the amount of competition and the quantitative characteristics. Consequently, and can provide knowledge for silvicultural treatments, and forest management strategies to balance the competition level in natural stands to reach the desired mixed structure.},  
Keywords = {Arasbaran forest, Competition, Distance-dependent index, Distance-independent index},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {73-85}, 
publisher = {},
title_fa = {کمّی‌سازی رقابت در ارتباط با مشخصه‌های کمّی توده‌های طبیعی در جنگل‌های ارسباران},
abstract_fa ={رقابت، رابطه تعاملی بین اعضای یک گونه یا گونه‌های مختلف تحت نیازهای بوم‌شناختی مشترک در استفاده از منابع مشترک است. هدف مقاله حاضر کمّی‌سازی رقابت در توده‌های آمیخته جنگلی در منطقه ارسباران بود. نمونه‌برداری به‌روش فاصله‌ای انجام شد. قطر برابر سینه، ارتفاع کل، دو قطر عمود بر هم تاج و فاصله درختان شامل یک درخت هدف و چهار درخت همسایه به‌عنوان درختان رقیب اندازه‌گیری شد. تحلیل داده‌ها با محاسبه شاخص‌های رقابت فاصله‌ای و غیرفاصله‌ای انجام شد. نتایج نشان داد مقادیر شاخص‌های فاصله‌ای بین 0/29 تا 31/71 و شاخص‌های غیرفاصله‌ای بین 0/94 تا 4/43 بودند. ویژگی‌های کمّی توده و فاصله بین درختان با شاخص‌های فاصله‌ای همبستگی بالا، معنی‌دار و در اغلب موارد منفی نشان داد و با شاخص‌های غیرفاصله‌ای نیز در اغلب موارد دارای همبستگی بالا و معنی‌دار بود. همبستگی قطر تاج و مساحت تاج با شاخص‌های فاصله‌ای مثبت و معنی‌دار و با شاخص‌های غیرفاصله‌ای، بدون اختلاف معنی‌دار بود. محاسبه رقابت در توده‌های آمیخته جنگلی امکان استفاده از آن برای شناخت ارتباط بین مقدار رقابت با مشخصه‌های کمّی توده را فراهم خواهد کرد، می‌تواند برای مداخلات جنگلشناسی و مدیریتی جنگل و در نهایت تعادل بخشیدن به سطح رقابت گونه‌ها در توده‌های طبیعی و رسیدن به ساختار آمیخته مطلوب استفاده شود.},
keywords_fa = {رقابت, جنگل ارسباران, شاخص رقابت فاصله‌ای, شاخص رقابت غیر فاصله‌ای},

doi = {10.47176/ijae.12.1.11525},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1159-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1159-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Azizpanah, A. and Shirkhani, H. R.},  
title = {Energy Analysis and Global Warming Potential in Wheat Production Systems in South of Ilam}, 
abstract ={This study aimed the investigating the structure of energy production and the global warming potential of wheat production in Mehran and Dehloran regions. Information about the consumption of inputs and outputs was collected through questionnaires and interviews with local farmers. The results of the research showed that the total energy consumptions in these areas were equal to 6715.3and 68988.4 MJ/ha, and the energy outputs were calculated as 81820 and 94390 MJ/ha, respectively. Economic analysis showed that the profit-to-cost ratios in Mehran and Dehloran regions were equal to 1.42 and 1.58, and the economic productivity of productions were 3.17 and 3.52 kg /Rial, respectively. Based on the Cobb-Douglas function, the coefficients of determination (R2) in Mehran and Dehloran regions were 0.93 and 0.96 respectively. The amount of total emissions of carbon dioxide, nitrogen oxide and methane from wheat cultivation in Mehran was 1328.73, 8228.67 and 33.35 kg/ha, respectively, and in Dehloran was equal to 1431.26, 8503.67 and 36.08 kg/ha, respectively. The global warming potential value of production in Mehran region was at about 9590.75 and in Dehloran region equaled to 9971.01 kg equivalent of carbon dioxide per hectare.  },  
Keywords = {Wheat, energy efficiency, global warming, cost},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {87-102}, 
publisher = {},
title_fa = {تحلیل انرژی و پتانسیل گرمایش جهانی در نظام های تولید گندم در جنوب ایلام},
abstract_fa ={این مطالعه با هدف بررسی ساختار تولید انرژی و پتانسیل گرمایش جهانی تولید گندم در مناطق مهران و دهلران انجام گرفت. اطلاعات مربوط به میزان مصرف نهاده‌ها و ستانده‌ها از 40 پرسش‌نامه در منطقه مهران، 45 پرسش‌نامه در منطقه دهلران و مصاحبه حضوری با کشاورزان جمع‌آوری گردید. انرژی معادل نهاده‌ها و ستانده‌ها با استفاده از هم ارز نهاده‌ها محاسبه شد. نتایج نشان داد که کل انرژی مصرفی در این مناطق به‌ترتیب برابر 67157/3 و 68988/4 مگاژول در هکتار و میزان انرژی خروجی برابر 81820 و 94390 مگاژول در هکتار است. براساس تحلیل اقتصادی، نسبت سود به هزینه در مناطق مهران و دهلران برابر 1/42  و 1/58 و بهره‌وری اقتصادی تولید به‌ترتیب 3/17 و 3/52 کیلوگرم بر ریال می‌باشد. با استفاده از تحلیل تابع کاب- داگلاس، ضریب تعیین (R2) در منطقه مهران و دهلران به‌ترتیب برابر 0/93 و 0/96 محاسبه گردید. مقدار انتشار کل گازهای دی اکسید کربن، اکسید نیتروژن و متان حاصل از کشت گندم در مهران به‌ترتیب برابر 1328/73 ، 8228/67 و 33/35 کیلوگرم در هکتار و در دهلران به‌ترتیب 1431/26، 8503/67 و 36/08 کیلوگرم در هکتار محاسبه شد. مقدار پتانسیل گرمایش جهانی در منطقه مهران برابر 9590/75 و در منطقه دهلران برابر 9971/01 کیلوگرم معادل دی اکسید کربن در هکتار برآوردگردید. },
keywords_fa = {گندم, کارایی انرژی, گرمایش جهانی, هزینه},

doi = {10.47176/ijae.12.1.13352},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1164-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1164-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Tabasinezhad, N. and Mosavi-Sabet, H. and Mostafavi, H.},  
title = {Predicting the impact of climate change on the distribution of non-native Stone moroko fish (Pseudorasbora parva) in the rivers of the southern basin of the Caspian Sea}, 
abstract ={The reduction of biodiversity and its adverse effects on plant and animal species is one of the consequences of global warming.  The wide spread of non-native species has inherent negative effects on other species and ecosystems and may pose a double and more serious threat to biodiversity in the future due to climate change. Knowing the future distribution of these species can be used for biodiversity conservation. In the current study, the distribution of non-native stone moroko fish was predicted under two optimistic and pessimistic (RCP 2.6 and RCP 8.5) scenarios for the years 2050 and 2080 by the MaxEnt model. The results showed that the performance of the model in predicting species distribution was excellent (0.988) based on the Area Under the Curve (AUC) criterion. In addition, it is predicted that the distribution of the species is likely to increase significantly (more than 100%) in all years and optimistic and pessimistic scenarios. Therefore, managers and decision-makers should consider the significant expansion of this species in the future as well as, its potential effects on biodiversity and take necessary and appropriate management actions.  },  
Keywords = {Biodiversity, Stone moroko, Climate change, Species distribution modeling},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {1-10}, 
publisher = {},
title_fa = {پیش‌بینی اثر تغییر اقلیم بر پراکنش ماهی غیربومی آمورچه،
Pseudorasbora parva (Temminck & Schlegel, 1846) در رودخانه‌های حوضه جنوبی دریای خزر},
abstract_fa ={کاهش تنوع‌زیستی و تأثیرات سوء آن بر گونه‌های گیاهی و جانوری یکی از تبعات افزایش دمای کره زمین است. در این میان، انتشار گسترده گونه‌های غیربومی علاوه بر تاثیرات منفی ذاتی بر سایر گونه‌ها و اکوسیستم‌ها، ممکن است در آینده به علت تغییرات اقلیم تهدید مضاعف و جدی‌تری بر تنوع‌زیستی باشند. برای این منظور، آگاهی از وضعیت پراکنش این گونه‌ها در آینده می‌تواند در حفاظت از تنوع‌زیستی موثر باشد. در مطالعه حاضر، پراکنش ماهی غیربومی آمورچه (Pseudorasbora parva) در دو سناریوی خوش‌بینانه و بدبینانه در سال‌های 2050 و 2080 با استفاده از مدل مکسنت پیش‌بینی شده است. نتایج نشان داد که عملکرد مدل در پیش‌بینی پراکنش گونه براساس معیار (Area Under the Curve, AUC) عالی (0/988) بوده است. بعلاوه، با توجه به نتایج مدل‌سازی پیش‌بینی شده است که پراکنش گونه در هر دوسال و سناریوهای خوش‌بینانه و بدبینانه، بصورت قابل‌توجهی افزایش (بیشتر از 100 درصد) پیدا خواهد کرد. بر اساس نتایج مطالعه حاضر، گسترش قابل‌توجه ماهی آمورچه در آینده و اثرات بالقوه آن بر سایر گونه‌ها و تنوع‌زیستی، باید بیشتر مورد توجه مدیران و تصمیم‌گیران قرار گرفته و برنامه‌ریزی‌های لازم جهت مدیریت اثرات نامطلوب این گونه بر محیط زیست انجام پذیرد.},
keywords_fa = {تنوع‌زیستی, آمورچه, تغییر اقلیم, مدل‌سازی پراکنش گونه},

doi = {10.47176/ijae.12.2.14701},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1177-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1177-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Erfani, M. and Jahanishakib, F. and Ardakani, T.},  
title = {Habitat Quality Assessment Using InVEST Model and its Valuation Through ‎Cost Compensation Method‎ in ‎Kerman ‎Province}, 
abstract ={Increasing development activities have led to a reduction in habitat quality and biodiversity loss. Utilization of industrial and mining capacities and the development of infrastructure are among the most important components of habitat quality decline in Kerman province. In this study, the quality and destruction of habitats in Kerman province were modeled using Integrated Valuation of Ecosystem Services and Tradeoffs (InVEST) model. The habitat quality map of the ungulates was valued using the cost compensation method, and the average habitat quality value was used as an independent variable in the regression analysis to predict the economic value of the habitat. The results showed the highest degradation of the habitats in the northwest of the province, where most of the threat factors are present. The northeastern parts of the province have experienced the least degradation. The highest-quality and most valuable areas, which cover 42.8% of the province, have the highest level of habitat degradation. These habitats are mainly cover by dense forests and rangelands. The total habitat value of Kerman was estimated at 2437 billion Tomans. The final habitat valuation map can be used as a decision-making criteria in environmental management for locating development projects, estimating damages, and updating the boundaries of protected areas.},  
Keywords = {Ecosystem approach, Habitat quality model, Ecological impacts, Integrated Valuation of Ecosystem Services and Tradeoffs (InVEST)},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {11-23}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی کیفیت زیستگاه با استفاده از مدل  InVESTو ارزشگذاری آن به روش جبران خسارت در استان کرمان},
abstract_fa ={فعالیت‌های توسعه‌ای روزافزون منجر به کاهش کیفیت زیستگاه و از بین رفتن تنوع زیستی شده است. بهره‌گیری از ظرفیت‌های صنعتی، معدنی و توسعه زیرساخت‌ها از مهم‌ترین عوامل فروافت کیفیت زیستگاه در استان کرمان هستند. در مطالعه حاضر کیفیت و تخریب زیستگاه‌های استان کرمان با استفاده از روش ارزشگذاری یکپارچه خدمات اکوسیستم و همکنشی میان خدمات (InVEST) مدل‌سازی شد.  نقشه کیفیت زیستگاه به روش هزینه جبران خسارت زوج‌سمان ارزشگذاری شد و‏ از میانگین ارزش‌های کیفیت زیستگاه، به‌عنوان متغیر مستقل در تحلیل رگرسیونی برای پیش‌بینی ارزش اقتصادی زیستگاه استفاده شد. نتایج، بیشترین تخریب‌ زیستگاه‌ها را در شمال‌غرب استان نشان داد، جایی‌که بیشترین تمرکز عوامل تهدید وجود دارد. در قسمت‌های شمال‌شرق استان کمترین تخریب رخ داده است، البته این مناطق عمدتاً از ارزش زیستگاهی کمتری برخوردارند. به‌عبارتی با کیفیت‌ترین و با ارزش‌ترین مناطق که ‏42/8‏ درصد استان را شامل می‌شوند، دارای بیشترین سطح تخریب زیستگاه هستند. این زیستگاه‌ها عمدتاً دارای پوشش اراضی جنگل‌ و مرتع متراکم است. نتایج ارزشگذاری نشان داد که ارزش کل کیفیت زیستگاه برای زوج‌سمان بالغ بر 2437 میلیارد تومان است. نقشه ارزشگذاری زیستگاه به‌دست‌آمده را می توان به‌عنوان یکی از معیارهای تصمیم‌گیری در مدیریت محیط‌زیست نظیر جانمایی پروژه‌های توسعه‌ای، تعیین خسارات و بروزرسانی مرز مناطق حفاظت‌شده مورد استفاده قرار داد.},
keywords_fa = {رویکرد اکوسیستمی, مدل کیفیت زیستگاه, اثرات بوم‌شناختی, ارزشگذاری یکپارچه خدمات اکوسیستم و همکنشی میان خدمات},

doi = {10.47176/ijae.12.2.14531},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1167-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1167-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Rafiee, F. and kamjoo, M. R. and Ejtehadi, H. and Farzam, M.},  
title = {The Effect of Living and Non-Living Safe Sites on the Species Diversity of Limestone Outcrops in the Rainfall Gradient}, 
abstract ={Safe sites are microhabitats that provide the basic requirements for seed dormancy breaking, germination, and seedling establishment. They reduce threats from seed predators, herbivores, pests, and competitors. We identified and assessed living and non-living safe sites in the rocky outcrops and their effects on species diversity at six sites along a rainfall gradient in the north of Iran. Four dominant plant species were considered as living safe sites, but crevices and rocks were attributed as the non-living safe sites. Ten transects of 10 meters long were established at each site, along the rainfall gradient. Plant abundance and canopy cover were measured for all species along the transects. Soil physiochemical properties, moisture and temperature were recorded at the safe sites along the transects and their adjacent open areas. Rainfall had a significant effect on species diversity in non-living and living safe sites. Abundance and evenness increased in all safe sites; diversity indices increased in living safe sites and decreased in non-living safe sites. Soil nitrogen, carbon, potassium, and clay were significantly higher under the nurse shrubs. Results of this research indicate the crucial role of safe sites in maintaining the diversity of plant species under the harsh conditions of stressful environments on the limestone outcrops.  },  
Keywords = {Nurse plants, Nurse rock, Environmental factors, Rock outcrop, Biodiversity, Iran},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {25-42}, 
publisher = {},
title_fa = {تأثیر زیست‌پناه‌های زنده و غیرزنده بر تنوع گونه‌ای برون‌زدگی‌های آهکی در شیب بارندگی},
abstract_fa ={زیست‌پناه‌ها، خرد زیستگاه‌هایی هستند که نیازمندی‌های شکست خواب، جوانه‌زنی و استقرار نهال را فراهم کرده و خطرات جانوران بذرخوار و گیاهخوار، عوامل بیماری‌زا و رقابت را کاهش می‌دهند. زیست‌پناه‌های زنده (گیاهان پرستار) و غیرزنده در رخنمون‌های سنگی شناسایی و تأثیر این زیست‌پناه‌ها بر تنوع‌گونه‌ای در شش سایت در امتداد گرادیان بارندگیدر شمال ایران بررسی شد. چهار گونه گیاهی غالب به‌عنوان زیست‌پناه زنده و دو زیست‌پناه غیر‌زنده (شکاف و تخته‌سنگ) در نظر گرفته شد و در هر سایت ۱۰ ترانسکت 10 متری مستقر شد. در امتداد هر ترانسکت‌، فراوانی و درصد تاج‌پوشش گیاهان، خصوصیات خاک و خرداقلیم در زیست پناه‌ها و فضای باز مجاور آن یادداشت گردید و تنوع و غنای گونه‌ای و یکنواختی آن‌ها محاسبه شد. نتایج نشان داد بارندگی تاثیر معنی‌داری بر تنوع گونه‌ای در زیست پناه‌های غیرزنده زنده دارد. میزان غنا و یکنواختی در همه زیست پناه‌ها افزایش، تنوع گونه‌ای در زیست پناه زنده افزایش و در زیست پناه غیرزنده کاهش یافت. مقدار نیتروژن، کربن آلی، پتاسیم و رس در زیر اشکوب گیاهان پرستار نسبت به فضای باز مجاور بیشتر بود. نتایج این پژوهش نشان‌دهنده اهمیت بسیار زیاد زیست پناه‌ها در حفظ تنوع گونه‌های گیاهی در شرایط سخت محیط‌های پرتنش نظیر برون‌زدگی‌های آهکی است.},
keywords_fa = {گیاهان پرستار, سنگ پرستار,عوامل محیطی, رخنمون سنگی, تنوع زیستی, ایران},

doi = {10.47176/ijae.12.2.14441},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1162-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1162-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Irani, T. and Abghari, H. and Rasouli, A. A.},  
title = {Assessing and Predicting Land Use Changes Using Object-Oriented Processing and Markov Chain Methods (Case Study: Barandozchai Watershed, West Azerbaijan).}, 
abstract ={One of the main factors in understanding environmental changes on different spatio-temporal scales is examining the prediction of land use changes. This research aimed to investigate the current and predict future landuseland use changes in the Baranduzchai watershed in West Azerbaijan. The Sentinel-2 images were received for 2016, 2020, and 2022, and pre-processing methods were applied to the images, and all processed images were exported to the eCognition software. Based on the object-oriented algorithms, the nearest neighborhood classification was applied, and by operating the CA-Markov method, the land use changes were simulated for 2028. Finally, the accuracy of the final map was validated. The results indicated that it is possible to produce land use maps with a high accuracy (Kappa coefficient 93%) using the nearest neighborhood approach, and the Markov model produced the map of land use changes with an acceptable accuracy (81%). Until 2028, agricultural lands will increase by 30.08%, residential areas by 1.48%, and salt lake areas by 0.02%. Soil class will decrease by 16.24% and pastures by 15.21%. The results of this research can help to evaluate past actions and find solutions to formulate strategies for land management in the Barandozchai watershed.},  
Keywords = {Sentinel2 images, Segmentation, Knowledge-Based, Validation, Pridicting future land use},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {43-59}, 
publisher = {},
title_fa = {بررسی و پیش‌بینی تغییرات کاربری اراضی با استفاده از روش‌های پردازش شیءگرا و زنجیره مارکوف (مطالعه موردی: حوضه باراندوزچای، آذربایجان غربی)},
abstract_fa ={از عوامل مهم برای درک تحولات محیطی  مقیاس‌های زمانی-مکانی مختلف، پیش‌بینی تغییرات کاربری و پوشش اراضی می‌باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی وضعیت فعلی و آتی کاربری‌های اراضی حوزه آبخیز باراندوزچای در آذربایجان غربی می‌باشد. تصاویر ماهواره‌ای سنتینل-۲ برای سال‌های 2016، 2020 و 2022 دریافت وپس از اعمال پیش‌پردازش‌های مورد نیاز، به نرم‌افزار eCognition ارسال گردید. با استفاده از روش شیءگرا مدل طبقه‌بندی نزدیک‌ترین همسایگی اجرا و نقشه‌های کاربری و پوشش اراضی تولید شد. در نهایت با استفاده از روش CA مارکوف (Cellular Automata Markov) پیش‌بینی تغییرات کاربری اراضی برای سال 2028 انجام شد. برای بررسی صحت مدل CA مارکوف، نقشه تغییرات پیش‌بینی شده سال 2022 با نقشه طبقه‌بندی 2022 صحت‌سنجی شد. نتایج نشان داد که با استفاده از طبقـه‌بنـدی نزدیـک‌تـرین همسـایگی، تولید نقشه‌های کاربری اراضی با دقت بالا (ضریب کاپا 93%) و با اعمال مدل مارکوف نقشه‌های تغییرات کاربری اراضی با دقت قابل قبول (81%) امکان پذیر است. تا سال ۲۰۲۸ میلادی کاربری اراضی کشاورزی 30/08% محدوده‌های مسکونی 1/48% و عرصه‌های نمکی حدود 0/02% افزایش، و کاربری خاک 16/24% و مراتع به میزان 15/21% کاهش خواهند داشت. نتایج این پژوهش به ارزیابی اقدامات گذشته، ریشه‌یابی معضلات و تدوین راهبردها برای مدیریت سرزمین در حوزه آبخیز باراندوزچای کمک می‌کند. },
keywords_fa = {تصاویر ماهواره‌ای سنتینل ۲, قطعه‌بندی, پردازش دانش محور, صحت سنجی, آینده‌نگری وضعیت اراضی},

doi = {10.47176/ijae.12.2.14681},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1176-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1176-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Khosravani, N. and Fayyaz, P. and Moghani, A. and Zolfaghari, R.},  
title = {Thermal Resistance in Euphrates Poplar (Populus Euphratica) Provenances and Environmental Dependency in Bushehr Province}, 
abstract ={Despite the increase in heat waves and the sensitivity of forest ecosystems in desert areas, little information is available about the habitats of the Euphrates poplar in the southern parts of Iran. Characteristics of mother trees and geographical, climatic and soil characteristics of ten Euphrates poplar habitats in Bushehr province were recorded. In November, four trees from each habitat were selected and 14 cuttings were prepared from each mother tree. Seven months after planting, germination, sapling height, and branching were recorded and heat shock was applied at 70°C. Forty days later, traits of revival, sapling height, and resilience were measured. The results showed that, except for revival and resilience, there is a significant difference between the studied provenances. Branching decreased with increasing diameter of mother trees, germination increased with increasing height above sea level, and revival increased with increasing drought risk index. The resilience and height of seedlings showed a direct relationship with annual rainfall and latitude and an inverse relationship with evapotranspiration and latitude. The results of principal component analysis revealed that provenances that originated from relatively hot areas, with heavy soil, and high iron and low manganese contents had a lower germination and a higher revival rate. In addition, the resilience of provenances with high soil phosphorus and potassium contents was higher.},  
Keywords = {Adaptation, Ecotype, Heat shock, Poplar, Provenance trial},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {61-74}, 
publisher = {},
title_fa = {ارتباط مقاومت حرارتی رویشگاه‌های پده (Populus euphratica) 
با ویژگی‌های محیطی در استان بوشهر},
abstract_fa ={باوجود افزایش امواج گرمایی و حساسیت اکوسیستم‌های جنگلی در مناطق بیابانی، اطلاعات کمی از رویشگاه‌های پده در جنوب کشور در دسترس است. مشخصات درختان مادری، و ویژگی‌های جغرافیایی، اقلیمی و خاکی ده رویشگاه پده در استان بوشهر ثبت گردید. در آبان ماه، چهار درخت از هر رویشگاه انتخاب و 14 قلمه از هر درخت مادری تهیه شد. هفت ماه پس از کاشت، جوانه‌زنی، ارتفاع نهال و شاخه‌زایی ثبت و شوک حرارتی با شدت 70 درجه سانتی‌گراد اعمال شد. چهل روز بعد، زنده‌مانی، ارتفاع نهال، و تاب‌آوری اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که به استثنای مشخصه‌های زنده‌مانی و تاب‌آوری، تفاوت معنی‌داری بین رویشگاه‌‌های مورد مطالعه وجود دارد. شاخه‌زایی با افزایش قطر درختان مادری کاهش، جوانه‌زنی با افزایش ارتفاع از سطح دریا افزایش، و زنده‌مانی با افزایش شاخص خطر خشکسالی افزایش یافت. همچنین تاب‌آوری و ارتفاع نهال‌ها با بارندگی سالانه و طول جغرافیایی رابطه مستقیم و با تبخیر و تعرق و عرض جغرافیایی رابطه عکس نشان دادند. نتایج تجزیه به مولفه‌های اصلی نشان داد که در مجموع رویشگاه‌هایی که از مناطق گرم، با خاک سنگین، و محتوای آهن زیاد و منگنز کم بودند، جوانه‌زنی کمتر و زنده‌مانی بیشتری داشتند. همچنین تاب‌آوری رویشگاه‌هایی که محتوای فسفر و پتاسیم خاک بالایی داشتند بیشتر بود. },
keywords_fa = {آزمون پروونانس, اکوتیپ, سازگاری, شوک حرارتی, صنوبر},

doi = {10.47176/ijae.12.2.7922},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1169-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1169-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Rafiee, F. and Karimi, A.},  
title = {Investigating the Relationship between Demographic Factors and the Perception of Ecosystem Services}, 
abstract ={The natural environment provides ecosystem goods and services, and humans benefit from these goods and ecosystem services by being and living around them. The existence of these ecosystem services guarantees a good and healthy life for humans. Understanding of these benefits by people is very important. Therefore, in this research, an attempt has been made to evaluate the relationship between demographic factors and the understanding of ecosystem services by local people in the southern parts of Mashhad city. In this research, the Kruskal-Wallis statistical test was used to investigate the significant difference between gender, age, education, income, and occupation groups and the understanding of ecosystem services. The results obtained from this statistical test showed that age has the greatest effect on eight ecosystem services, and gender has the least effect on the understanding of ecosystem services. The results of this research can help urban authorities pursue participatory urban planning and management processes that incorporate people’s interests and concerns..},  
Keywords = {Local people, Demographic factors, Ecosystem services, Southern Mashhad},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {75-87}, 
publisher = {},
title_fa = {بررسی ارتباط عوامل جمعیت شناسی با درک خدمات اکوسیستمی},
abstract_fa ={محیط زیست طبیعی همواره دارای کالا و خدمات اکوسیستمی می‌باشد که انسان‌ها با حضور در این محیط و زیستن پیرامون آن‌ها از این کالا و خدمات اکوسیستمی بهره‌مند می‌شوند. وجود این خدمات اکوسیستمی تضمین کننده زندگی مطلوب می‌باشد. درک این خدمات اکوسیستمی از سوی مردم بسیار حائز اهمیت است. در این پژوهش تلاش شده است تا با بررسی ارتباط عوامل جمعیت شناسی با درک خدمات اکوسیستمی از سوی مردم محلی در بخش‌های جنوبی شهر مشهد تاثیر عوامل جمعیت شناسی در زمینه درک مردم نسبت به خدمات اکوسیستمی را مورد ارزیابی قرار داده تا در برنامه‌های مدیریتی آینده پیرامون عوامل موثر در درک مردم از خدمات اکوسیستمی مورد استفاده قرار گیرد. در این پژوهش به جهت بررسی تفاوت در بین گروه‌های جمعیت شناسی با درک خدمات اکوسیستمی از آزمون آماری کروسکال-والیس استفاده شده است. نتایج به دست آمده از این آزمون آماری نشان داد که ارتباط سن با 8 خدمت اکوسیستمی بیشترین سهم و جنسیت با عدم ارتباط با خدمات اکوسیستمی کمترین سهم را در درک خدمات اکوسیستمی داشته است. نتایج این تحقیق می‌تواند به مقامات شهری کمک کند تا رویکرد مشارکتی را در فرآیندهای برنامه‌ریزی و مدیریت شهری به منظور مد نظر قرار دادن علایق و دغدغه‌های مردم دنبال کنند.},
keywords_fa = {مردم محلی, عوامل دموگرافی, خدمات اکوسیستمی, نگرش مردمی},

doi = {10.47176/ijae.12.2.13261},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1173-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1173-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Moradi, M. and Ashrafzadeh, M. R. and Khosravi, R. and Naghipour, A. A.},  
title = {Evaluating the Effectiveness of Pretected  Areas in Preserving Habitats of Caspian Snowcock (Tetraogallus caspius), 
 as a High-Altitude Specialist Species in Iran}, 
abstract ={Specialized species living in high mountain areas face more threats compared to species living in low altitudes, primarily due to habitat destruction or fragmentation and climate change.The Caspian snowcock is a  species with a specialized ecological niche and serves as an indicator of mountain ecosystems. Despite the high sensitivity of this species to habitat changes and its role as an umbrella or flagship species in mountainous areas, there is a scarcity of data on the ecology of this species. In the current study, we predicted the geographical range of this bird using 262 presence localities and 10 environmental and anthropogenic variables within an ensemble framework, resulting from five modeling algorithms. Based on the ensemble model, about 96527.4 km2 (5.8%) of the country was identified as a suitable habitat for the Caspian snowcock. Potential habitats of the species appeared to be strongly influenced by topographical roughness (30.02), average annual temperature (29.61), altitude (18.57), and isothermality (14.14). About 16.04% and 23.13% of the predicted suitable range overlapped with no-hunting  and protected areas. It is suggested that effective conservation measures should be taken by focusing on the possible threats caused by human activities, including the development of tourism infrastructure, road networks, overgrazing, and poaching.  },  
Keywords = {Snowcock, Species distribution model, Ecological niche, Ensemble modeling, Protected areas},
volume = {12},
Number = {3}, 
pages = {1-15}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی کارآمدی مناطق حفاظت شده در حفاظت از زیستگاه‌های کبک دری خزری 
(Tetraogallus caspius)، به عنوان یک گونه تخصصی مناطق کوهستانی مرتفع در ایران},
abstract_fa ={گونه‌های تخصصی ساکن مناطق مرتفع کوهستانی، در مقایسه با گونه‌های ساکن مناطق کم‌‌ارتفاع، با تهدیدهای بیشتری به واسطه تخریب یا تکه‌تکه‌شدن زیستگاه و تغییرات اقلیمی مواجه هستند. کبک دری خزری، از گونه‌های دارای آشیان بوم‌شناختی تخصصی و شاخص مناطق کوهستانی مرتفع است. علیرغم حساسیت بالای این گونه به تغییرات زیستگاهی و نقش آن به عنوان یک گونه چتر و یا پرچم در مناطق کوهستانی، اطلاعات اندکی در زمینه بوم‌شناسی این گونه وجود دارد. در پژوهش حاضر، با استفاده از 262 داده‌ حضور و 10 متغیر محیطی و انسانی و در چهارچوب یک رویکرد تلفیقی حاصل از پنج الگوریتم مدلسازی، پراکنش جغرافیایی این پرنده در ایران پیش‌بینی شد. بر اساس مدل تلفیقی، در حدود 96527/4 کیلـومتر مربع (حدود 5/8 درصد) از گستره کشور به‌عنوان زیستگاه مطلوب کبک دری شناسایی شـد. متغیرهای ناهمواری سطح زمین (30/02 درصد)، میانگین دمای سالیانه (29/61 درصد)، ارتفاع (18/57 درصد)، و شاخص هم‌دمایی (14/14 درصد) بیشترین مشارکت را در مدل‌سازی داشتند. به ترتیب، حدود 16/04 و 23/13 درصد از گستره زیستگاه‌های مطلوب با مناطق شکار ممنوع و مناطق حفاظت ‌شده هم‌پوشی داشت. پیشنهاد می‌‌شود اقدامات حفاظتی کارآمد، با تمرکز بر تهدیدهای احتمالی ناشی از فعالیت‌های انسانی از جمله توسعه زیرساخت‌های گردشگری، احداث جاده‌ها، چرای بی‌رویه و شکار غیرقانونی، انجام شود.},
keywords_fa = {کبک دری, مدل‌ پراکنش گونه‌ای, آشیان بوم شناختی, رویکرد مدلسازی تلفیقی, مناطق حفاظت شده, آشیان بوم‌شناختی, رویکرد مدلسازی تلفیقی},

doi = {10.47176/ijae.12.3.10025},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1189-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1189-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Shafagh-kolvanagh, Jalil and Amani, Mina and Samimifar, P. and Dabbagh-Mohammadi-Nasab, A. and Raee, Y.},  
title = {Evaluation of the Vegetative Characteristics and Physiological Traits of Different Ecotypes of Dragon\'s Head (Lallemantia Iberica Fischer & C.A. Meyer) in East Azerbaijan Region}, 
abstract ={Evaluation, identification, and conservation of native ecotypes of medicinal plants as human heritage are essential. Therefore, collecting and evaluating native ecotypes, as well as introducing adaptive ecotypes, are important for farmers. In order to evaluate the agricultural characteristics of 49 ecotypes of the dragon's head collected from different regions of the country, a randomized complete block design with three replications was applied at the research farm of the Faculty of Agriculture at Tabriz University. The tallest plant was associated with the ecotype number 6 (Kolvanagh 5), with an average of 41.13 cm. The ecotype number 23 exhibited the highest number of leaves on the main stem, with an average of 30.14 leaves. The highest chlorophyll index was associated with ecotype number 49 (Nazirlo and Darwish Bakal villages), averaging 36.04. The highest leaf area index was associated with ecotype No. 20, averaging 2.89 cm2. The highest seed yield of a single plant was associated with ecotype number 25 (the local population of Taze Kand 1 Haris village), averaging 1.05 g. The findings indicate that ecotypes No. 7 (Kolvanagh 6) and 14 (Tabriz 3), which exhibited the highest biological performance, could be used for fodder production.  },  
Keywords = {Biological yield, Chlorophyll index, Ecotypes, Grain yield, Leaf area index},
volume = {12},
Number = {3}, 
pages = {17-34}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی ویژگی‌های رویشی و صفات فیزیولوژیکی اکوتیپ‌های مختلف بالنگوی شهری(Lallemantia iberica Fischer & C.A. Meyer) در منطقه آذربایجان شرقی},
abstract_fa ={ارزیابی، شناسایی و حفاظت از اکوتیپ‌های بومی گیاهان دارویی به‌عنوان میراث بشری، یک ضرورت است. لذا، جمع‌آوری گیاهان دارویی زراعی و ارزیابی اکولوژیکی اکوتیپ‌های بومی آن‌ها و معرفی اکوتیپ‌های سازگار برای کشاورزان، اهمیت زیادی دارد. در همین راستا، به‌ منظور ارزیابی صفات زراعی 49 اکوتیپ بالنگوی شهری (قَرَه زَرَک) جمع ‌آوری‌ شده از مناطق مختلف کشور، پژوهشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 3 تکرار و طی سال‌های 95 و 96 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز اجرا گردید. بیشترین ارتفاع بوته مربوط به اکوتیپ شماره 6 (توده محلی کلوانق 5) با میانگین 41/13 سانتی‌متر، بیشترین تعداد برگ در ساقه اصلی با میانگین 30/14 برگ در اکوتیپ شماره 23 (توده محلی تبریز 4)، بیشترین شاخص کلروفیل برگ مربوط به اکوتیپ شماره 49 (توده بومی روستای نظیرلو و درویش بقال) با میانگین 36/04 و بالاترین شاخص سطح برگ مربوط به اکوتیپ شماره 20 (توده بومی محلی کلوانق 11) با میانگین cm2  2/89 بود. بیشترین عملکرد دانه تک بوته مربوط به اکوتیپ شماره 25 (توده محلی روستای تازه کند 1 هریس) با میانگین 1/05 گرم بود. نتایج نشان داد که اکوتیپ‌های شماره 7 (کلوانق 6) و 14 (تبریز 3) با بالاترین عملکرد بیولوژیکی به‌منظور تأمین علوفه می‌تواند مورد توجه قرار بگیرد. },
keywords_fa = {اکوتیپ, شاخص سطح برگ, شاخص کلروفیل, عملکرد بیولوژیکی, عملکرد دانه},

doi = {10.47176/ijae.12.3.14762},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1188-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1188-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Sanaee, Z. and Modares, R. and MohitEsfahani, P.},  
title = {Evaluation of Spatial and Temporal Changes in Net Primary Production in Iran\'s Rangeland Ecosystems in Relation to Drought}, 
abstract ={The present study was conducted to investigate NPP changes and its relationship with drought. The monthly time series of NPP for the country's rangelands was prepared from the sum of net photosynthesis production (PSN) of the eight-day MODIS sensor (MOD17A2H) with a spatial scale of 500 m for 2000 to 2022.The monthly rainfall data of 165 synoptic stations were obtained from the National Meteorological Organization to calculate the Standard Precipitation Index (SPI) and monitor droughts in this period. Box plots of precipitation and NPP were prepared and showed that the highest values of NPP with an average of more than 50 gC.m-2month-1 occur during spring and early summer in humid areas. Results showed that NPP is increasing in Iran's rangeland ecosystems, and on average, the NPP of all rangeland ecosystems in the country is about 112.6 ± 13 gC.m-2.year-1  ,in other words, about 76 million tons of carbon per year. It is absorbed by the plants in the rangeland ecosystems of the country. The trend of changes in the monthly series of NPP was not significant due to the influence of seasonal characteristics, but the annual changes of NPP showed a significant trend of increase in all regions.},  
Keywords = {NPP, SPI, trend analysis test, monthly precipitation, MODIS sensor},
volume = {12},
Number = {3}, 
pages = {35-52}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی تغییرات مکانی و زمانی تولید خالص اولیه در اکوسیستم‌های مرتعی ایران و ارتباط آن با خشکسالی},
abstract_fa ={تغییرات مکانی و زمانی تولید خالص اولیه (Net Primary Production, NPP) نسبت به خشکسالی از معیارهای اساسی تعیین کننده وضعیت اکوسیستم‌های مرتعی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تغییرات NPP  و ارتباط آن با خشکسالی انجام گرفت. سری زمانی ماهانه داده‌های NPP برای کاربری‌های مرتع کشور از حاصل جمع تولیدات فتوسنتز خالص (PSN) هشت روزه سنجنده مودیس (MOD17A2H) با مقیاس مکانی 500 متر طی دوره‌ی زمانی 2000 تا 2022 تهیه شد. همچنین داده‌های بارش ماهانه 165 ایستگاه‌ سینوپتیک برای محاسبه شاخص بارش استاندارد و پایش خشکسالی‌ها طی این دوره  از سازمان هواشناسی  کشور اخذ گردید. نتایج نشان داد که بیشترین مقادیر تولید خالص اولیه با متوسط بیش از gC.m-2.month-1 50، طی فصل بهار و اوایل تابستان در مناطق مرطوب اتفاق می‌افتد. یافته‌های این پژوهش نشان داد که NPP در اکوسیستم‌های مرتعی ایران رو به افزایش است و بطور متوسط تولید خالص اولیه کل اکوسیستم‌های مرتعی کشور حدود gC.m-2.yr-1 13± 112/6 است. به عبارتی حدود 76 میلیون تن کربن در سال توسط گیاهان موجود در اکوسیستم‌های مرتعی کشور ترسیب می‌شود. روند تغییرات سری ماهانه NPP به دلیل تاثیرپذیری ازخاصیت فصلی معنادار نشد ولی تغییرات سالانه NPP در تمام مناطق روند افزایشی معناداری را نشان داد.},
keywords_fa = {تولید خالص اولیه, شاخص بارش استاندارد, آزمون تحلیل روند, بارش ماهانه, سنجنده مودیس},

doi = {10.47176/ijae.12.3.14751},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1183-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1183-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Manaffar, R. and Moradkhani, S. and Yazdani, H.},  
title = {Investigating the New Micro-Ecological Characteristics of Darga-Sangi Wetland in West Azarbaijan Province}, 
abstract ={Wetlands, as fragile water sources, are constantly affected by climate change and human activities. Recently, human intervention and the reduction of surface water in the catchment area of Lake Urmia have altered the microflora and physicochemical parameters of the wetlands, which need to be investigated. Results showed that phytoplankton populations of Darga-Sangi wetland consisted of Chlorophyta (2 classes, 10 families, and 22 genera), Cyanobacteriata (1 classes, 3 families, and 4 genera), Streptophyta (1 classes, 2 families, and 2 genera), Ochrophyta (2 classes, 2 families, and 2 genera), and Basillariophyta (4 orders, 6 families, and 10 genera ). In addition, pH value, Biological Oxygen Demand (BOD), and Chemical Oxygen Demand (COD) were investigated. The highest amount of BOD5 of Darga-Sangi wetland was estimated to be between 78 and 98 mg/l, while the highest amount of COD was 159 and 198 mg/l during the summer season. The results indicate that the high influx of organic and mineral substances into the wetland has affected its enrichment which resulted in blooming of microalgae and hence, rising ecological concerns. The bacterial load in this wetland puts it in an unfavorable condition, which can be dangerous for native and migratory organisms.},  
Keywords = {Phytoplankton, Micro-algae, Genetic diversity, Enrichment, Water pollution},
volume = {12},
Number = {3}, 
pages = {53-66}, 
publisher = {},
title_fa = {بررسی ویژگی‌های جدید میکرواکولوژیک تالاب درگه‌سنگی در استان آذربایجان غربی},
abstract_fa ={تالاب‌ها به عنوان منابع آبی شکننده دائماً تحت تاثیر تغییرات اقلیمی و فعالیت‌های انسانی می‌باشند. اخیراً دخالت‌های انسانی و کاهش آب‌های سطحی در حوزه آبریز دریاچه ارومیه موجب تغییر میکروفلور و پارامترهای فیزیکوشیمیایی تالاب‌ها شده است که نیازمند مطالعه است. در این تحقیق ابتدا تنوع ریزجلبک‌های تالاب درگه سنگی بررسی شد. تحقیق نشان داد جمعیت فیتوپلانکتون‌ها شامل Chlorophyta (2 رده، 10 خانواده و 22 جنس)، Cyanobacteriota (1 رده، 3 خانواده و 4 جنس)، Streptophyta (1 رده، 2 خانواده و 2 جنس)، Ochrophyta (2 رده، 2 خانواده و 2 جنس) و Bacillariophyta (4 رده، 6 خانواده و 10 جنس) می‌باشند. همچنین، مقدار pH، میزان اکسیژن مورد نیاز زیستی (Biochemical Oxygen Demand) و اکسیژن مورد نیاز شیمیایی (Chemical Oxygen Demand) بررسی شد. بیشترین مقدار BOD5 آب تالاب درگه‌سنگی مربوط به فصل تابستان بین 78 تا 98 میلی‌گرم در لیتر و بیشترین مقدار COD مربوط به فصل تابستان و بین 159 تا 198 میلی‌گرم در لیتر برآورد شد. نتایج نشان داد که ورود میزان بالایی از مواد آلی و معدنی به تالاب بر غنی‌شدن تالاب و شکوفایی ریزجلبک‌ها تاثیرگذاشته است که از دیدگاه اکولوژیک نگران کننده است. بار باکتریایی این تالاب آن را در وضعیت نامناسبی قرار می‌دهد که می‌تواند برای گونه‌هایبومی و مهاجر خطرناک باشد. },
keywords_fa = {فیتوپلانکتون, ریزجلبک, تنوع ژنتیکی, غنی‌شدن, آلودگی آب},

doi = {10.47176/ijae.12.3.14821},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1197-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1197-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Ramezani, S. and GhasemiAghbash, F.},  
title = {Effects of Mixed Leaf Litters of Iranian Oak, Tree of Heaven, and Wild Pistachio on Decomposition and Dynamics of Nutrients in Zagros Forests (Case Study: Ilam Province)}, 
abstract ={Leaf litter decomposition plays a key role in the nutrient cycle of forest ecosystems. However, there is not a comprehensive understanding of the non-additive decomposition effects in leaf litter mixing experiments. In this study, the dynamics of nutrients and the rate of decomposition of Iranian oak (Quercus brantii), tree of heaven (Celtis caucasica), and wild pistachio (Pistacia atlantica) were investigated in both pure and mixed stands. For this purpose, 81 single- and double-litter bags were placed in the study area and incubated for 180 days. According to the results, at the end of the incubation period, the decomposition of oak litters in combination with tree of heaven, tree of heaven in combination with wild pistachio, and wild pistachio in combination with oak showed positive results. Based on the results, the nitrogen concentration in oak mixed with tree of heaven was higher than in its pure state. But the concentration of phosphorus in its pure and combined states did not show any significant differences. In general, the findings showed the positive non-additive effects of litter on its decomposition rate. Regarding the dynamics of nutrients, these effects were considered positive only for nitrogen. },  
Keywords = {Leaf litter quality, non-additive effects, Iranian oak, litterbag, Zagros forests},
volume = {12},
Number = {3}, 
pages = {67-79}, 
publisher = {},
title_fa = {اثرات لاشبرگ‌های ترکیبی بلوط ایرانی، داغداغان و بنه بر نرخ تجزیه و پویایی عناصر غذایی
در جنگل‌های زاگرس (مطالعه موردی: استان ایلام)},
abstract_fa ={تجزیه لاشبرگ نقش کلیدی در چرخه عناصر غذایی بوم‌سازگان‌های جنگلی بازی می‌کند، با این حال هنوز درک جامعی در مورد اثرات لاشبرگ‌های ترکیبی بر نرخ تجزیه وجود ندارد. در مطالعه حاضر پویایی عناصر غذایی و نرخ تجزیه لاشبرگ‌های بلوط ایرانی  (Quercus brantii Lindl.)، داغداغان (Celtis australis L.) و بنه (Pistacia atlantica Desf) در حالت‌های خالص و ترکیبی بررسی شد. در این پژوهش تعداد 81 کیسه لاشبرگ تک‌جیبه و دوجیبه در منطقه مورد بررسی نصب و طی 180 روز با فواصل زمانی 30، 60 و 180 روز مورد انکوباسیون قرار گرفتند. براساس نتایج، در پایان دوره انکوباسیون، تجزیه لاشبرگ بلوط در ترکیب با لاشبرگ داغداغان، لاشبرگ داغداغان در ترکیب با لاشبرگ بنه و لاشبرگ بنه در ترکیب با لاشبرگ بلوط مثبت و از نوع هم‌افزایی بود. همچنین در پایان دوره بررسی، غلظت نیتروژن در لاشبرگ بلوط ترکیبی با داغداغان بیشتر از حالت خالص آن بود، اما غلظت فسفر در حالت‌های خالص و ترکیبی اختلاف معنی‌داری نشان نداد. غلظت پتاسیم فقط در لاشبرگ بنه ترکیبی با بلوط بیشتر از حالت خالص آن بود. به‌طور کلی، یافته‌های این پژوهش نشان‌دهنده اثرات غیرافزایشی مثبت لاشبرگ‌های ترکیبی بر نرخ تجزیه بود، ولی در خصوص پویایی عناصر غذایی، این اثرات فقط در مورد نیتروژن مثبت گزارش شد.},
keywords_fa = {کیفیت لاشبرگ, اثرات غیرافزایشی, بلوط ایرانی, کیسه لاشبرگ, جنگل‌های زاگرس},

doi = {10.47176/ijae.12.3.2873},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1192-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1192-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Azizpanah, A. and Hadi, M. and Ghasemi, M.},  
title = {Evaluating the Energy Balance and Environmental Effects of Almond Production Using Artificial Neural Networks (Case Study: Lenjan County, Isfahan Province)}, 
abstract ={This research was conducted to investigate the energy balance and global warming potential of almond production through by traditional and mechanized cultivation in Lenjan county, Isfahan province. Information related to the consumption of inputs and outputs was collected using 175 and 177 questionnaires in traditional and mechanized cultivation, respectively. Equivalent energy of inputs and outputs, as well as global warming potential, were calculated using coefficients of equivalent inputs. The results showed that the total energy consumption in traditional and mechanized cultivation is 14108.53 and 13767.39 MJ ha -1, energy efficiency is 0.19 and 0.24, and energy efficiency is 0.10 and 0.12 kg/MJ, respectively. Statistically, a significant difference was observed between the energy intensity index and energy consumption in both methods (P≤ 0.05). However no significant difference was observed between the energy intensity index in these two methods. Based on the economic analysis, the profit-to-cost ratio in traditional and mechanized cultivation was 3.27 and 4.2, respectively. The global warming potential from traditional and mechanized cultivation was 533.23 and 672.3 kg equivalent of carbon dioxide per hectare. The highest levels of environmental pollution in traditional and mechanized farming were associated with diesel fuel, accounting for 64.46% and 83.83%, respectively.},  
Keywords = {Crop yield, net income, global warming, artificial neural network, almonds},
volume = {12},
Number = {3}, 
pages = {81-95}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی بیلان انرژی و اثرات زیست‌محیطی تولید بادام با استفاده از شبکه‌های عصبی مصنوعی (مطالعه موردی:شهرستان لنجان، استان اصفهان)},
abstract_fa ={این پژوهش با هدف بررسی بیلان انرژی و پتانسیل گرمایش جهانی تولید بادام به‌صورت کشت سنتی و مکانیزه در شهرستان لنجان در استان اصفهان انجام گرفت. اطلاعات مربوط به مصرف نهاده‌ها و ستانده‌ها با استفاده از ۱۷۵ پرسش‌نامه در کشت سنتی و 171 پرسش‌نامه در کشت مکانیزه جمع‌آوری گردید. انرژی معادل نهاده‌ها و ستانده‌ها و پتانسیل گرمایش جهانی با استفاده از ضرایب هم‌ارز نهاده‌ها محاسبه شد. نتایج نشان داد کل انرژی مصرفی در کشت سنتی و مکانیزه به ترتیب 14108/53 و 13767/39 مگاژول در هکتار، کارایی انرژی 0/19 و 0/24 و بهره‌وری انرژی 0/1 و 0/12 کیلوگرم بر مگاژول بود. از لحاظ آماری اختلاف معنی‌دار بین شاخص شدت انرژی و انرژی مصرفی در دو روش سنتی و مکانیزه مشاهد شد (P≤ 0.05) ولی بین شاخص شدت انرژی در این دو روش اختلاف معنی‌دار مشاهده نشد. بر اساس تحلیل اقتصادی نسبت سود به هزینه در کشت سنتی و مکانیزه برابر با 3/27 و 4/2 بود. مقدار پتانسیل گرمایش جهانی حاصل از کشت سنتی 533/23 ودر کشت مکانیزه 672/3 کیلوگرم معادل‌دی اکسیدکربن در هکتار محاسبه شد و بیشترین میزان آلایندگی زیست محیطی در کشت سنتی و مکانیزه مربوط به  سوخت دیزل به ترتیب با 64/46 و 83/83 درصد بود. },
keywords_fa = {عملکرد محصول, درآمد خالص, گرمایش جهانی, شبکه عصبی مصنوعی, بادام},

doi = {10.47176/ijae.12.3.13353},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1191-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1191-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Tabasinezhad, N. and Mosavi-Sabet, H. and Mostafavi, H.},  
title = {Future Distribution of Abramis brama (Linnaeus, 1758) under Climate Change scenarios}, 
abstract ={Riverine ecosystems and aquatic animals have suffered many pressures due to the increase of human industrial activities and subsequent climate changes. In the present study, changes in the distribution range of the bream fish (Abramis brama) inhabiting the rivers of the southern Caspian Sea basin in the years 2050 and 2080 under optimistic and pessimistic climate scenarios were assessed by using the MaxEnt model. This study utilized datasets collected by the authors and various scientific resources available over 50 years (1970-2020). According to the receiver operating characteristics curve, and area under curve (AUC), the model performance in predicting species distribution was excellent (AUC = 0.947). Furthermore, modeling results indicated a significant likely decrease in the distribution of this species under both optimistic and pessimistic scenarios, in both periods of 2050 and 2080, with the highest predicted reduction percentage of 98.71% under the pessimistic scenario in 2080. Given the importance of the bream fish in the food chain and its positive impact on the economy and livelihoods of local communities, conservation efforts such as preventing overfishing, developing conservation strategies to cope with future events, and striving to reduce climate change accelerators are recommended for the protection of this valuable species.  },  
Keywords = {Climate change, Bream fish, MaxEnt model, Distribution prediction, Conservation},
volume = {12},
Number = {4}, 
pages = {1-13}, 
publisher = {},
title_fa = {پراکنش آینده ماهی ‌سیم (Linnaeus, 1758) Abramis brama 
تحت تأثیر سناریوهای تغییر اقلیم},
abstract_fa ={چکیده رودخانه‌ها و آبزیان فشارهای بسیاری به واسطه افزایش فعالیت‌های صنعتی بشر و متعاقب آن تغییرات اقلیمی متحمل شده‌اند. در مطالعه حاضر، تغییرات محدوده پراکنش ماهی ‌سیم (Abramis brama) ساکن در رودخانه‌های حوضه آبریز جنوبی دریای خزر در سال‌های 2050 و 2080 تحت دو سناریوی اقلیمی خوش‌بینانه و بدبینانه با استفاده از مدل مکسنت مورد ارزیابی قرار گرفت. در این مطالعه، از مجموعه داده‌های جمع‌آوری شده توسط نویسندگان و منابع علمی مختلف مربوط به یک بازه زمانی 50 ساله (2020-1970میلادی) استفاده گردید. طبق منحنی مشخصه عملکرد سیستم و با توجه به معیار سطح زیر منحنی (AUC) عملکرد مدل در پیش‌بینی پراکنش گونه، عالی (0/947) ارزیابی شد. بعلاوه، نتایج مدل‌سازی نشان داد که احتمالاً پراکنش این گونه در هر دو سناریوی اقلیمی و هر دو سری زمانی 2050 و 2080 به‌صورت قابل‌توجهی کاهش پیدا خواهد کرد که بیشترین درصد کاهش معادل 71/98 تحت سناریوی بدبینانه در سال 2080 پیش‌بینی شد. با توجه به جایگاه ماهی سیم در سفره غذایی و تأثیر مثبت آن بر اقتصاد و معیشت جوامع محلی، جهت حفاظت از این گونه با ارزش می‌توان به اقداماتی مانند جلوگیری از صید بی‌رویه، توسعه استراتژی‌های حفاظتی برای مقابله با رخدادهای آینده و تلاش جهت کاهش عوامل شتاب‌دهنده تغییر اقلیم اشاره نمود.},
keywords_fa = {دگرگونی اقلیم, ماهی سیم, مدل مکسنت, پیش‌بینی پراکنش, حفاظت},

doi = {10.47176/ijae.12.4.14702},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1200-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1200-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Almasieh, K. and Cheraghi, M.},  
title = {Modeling of Habitat Corridor Hotspots for the Mustelid Species (Mustelidae) and Their Coverage by Conservation Areas in Iran}, 
abstract ={Conservation of habitat corridors is important in order to reduce the impacts of habitat fragmentation on wildlife. The present study aimed to identify the potential habitat corridors between habitat patches of this family using factorial least-cost path analysis and UNICOR software. By overlaying the habitat corridors of the mustelidae family, the study examined the coverage of the habitat corridor hotspots with the conservation areas designated by the Department of Environment of Iran, as well as the road density within these hotspots. The results revealed that the largest habitat corridors were associated with weasel, stone marten, and marbled polecat species. Habitat corridor hotspots of the mustelid species are mainly located in the Zagros and Alborz mountains. The coverage of habitat corridor hotspots with conservation areas was less than 25%, and the road density was about 50 m/km2. It is necessary to consider the habitat corridor hotspots of the mustelids when creating new conservation areas and  implementing measures to minimize road-related losses in these hotspots. The conservation of the mustelidae family as mesocarnivorous species ensures the survival of wildlife food webs and contributes to the sustainability of Iran's biodiversity. },  
Keywords = {Habitat corridor, Factorial least-cost path, Habitat fragmentation, Zagros and Alborz, Mesocarnivores},
volume = {12},
Number = {4}, 
pages = {15-30}, 
publisher = {},
title_fa = {مدل‌سازی لکه‌های داغ گذرگاه‌های زیستگاهی گونه‌های خانواده راسوها (Mustelidae) 
و میزان هم‌پوشی آن‌ها با مناطق تحت حفاظت در ایران},
abstract_fa ={حفاظت از گذرگاه‌های زیستگاهی به منظور کاهش اثرات تکه‌تکه شدن زیستگاه بر جمعیت‌های حیات وحش، حائز اهمیت است. مطالعه حاضر با هدف شناسایی گذرگاه‌های زیستگاهی بالقوه میان لکه‌های زیستگاهی گونه‌های خانواده راسوها با استفاده از روش تحلیل مسیر حداقل هزینه فاکتوریل و نرم‌افزار UNICOR انجام شد. با روی هم‌گذاری گذرگاه‌های زیستگاهی گونه‌های این خانواده ، میزان هم‌پوشی لکه‌های داغ گذرگاه‌های زیستگاهی با مناطق تحت حفاظت سازمان حفاظت محیط زیست و تراکم جاده‌ای این لکه‌های داغ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیشترین مساحت گذرگاه‌های زیستگاهی مربوط به گونه‌های راسو، سمور سنگی و زرده‌بر بود. لکه‌های داغ گذرگاه‌های زیستگاهی خانواده راسوها به طور عمده در رشته‌کوه‌های زاگرس و البرز قرار دارند. میزان هم‌پوشی لکه‌های داغ گذرگاه‌های زیستگاهی با مناطق تحت حفاظت کمتر از 25 درصد و تراکم جاده‌ای 50 متر در کیلومتر مربع بود. لزوم در نظر گرفتن لکه‌های داغ گذرگاه‌های زیستگاهی خانواده راسوها در ایجاد مناطق تحت حفاظت جدید و تمهیدات لازم برای حداقل رسانیدن تلفات جاده‌ای در لکه‌های داغ گذرگاه‌های زیستگاهی امری ضروری است. حفاظت از خانواده راسوها به عنوان گونه‌های گوشتخوار میانی، بقای شبکه‌های غذایی حیات وحش و پایداری تنوع زیستی ایران را فراهم می‌سازد.  },
keywords_fa = {گذرگاه زیستگاهی, مسیر حداقل هزینه فاکتوریل, تکه تکه شدن زیستگاه, زاگرس و البرز, گوشتخوار میانی},

doi = {10.47176/ijae.12.4.12592},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1202-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1202-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Abdolahabadi, M. and Malekian, M. and Pourmanafi, S.},  
title = {Diversity and Abundance of Migratory Birds in Bandalikhan Wetland in Relation to Water Fluctuations and Drought}, 
abstract ={Wetlands are one of the most unique ecosystems on earth, and their destruction is a result of direct and indirect human interactions. This study examines the abundance and diversity of birds in the Bandalikhan wetland and their relationship with water fluctuations and drought over a 10-year period (2012-2022). Bird census data was collected, and species richness and diversity indices were calculated. The changes in the water level were determined using the normalized water difference index (NDWI) and Landsat images. Rainfall, temperature, and drought index were extracted from meteorological records, and their correlation was analyzed. Results showed that common teal (Anas crecca) and mallard (Anas platyrhynchos) were the most abundant birds, and the highest values of species diversity and richness indices were obtained for the wettest year (2019). Linear regression revealed a positive and significant relationship between NDWI and the number of bird species (R2 = 0.72) and abundance (R2 = 0.74) of birds. A significant relationship was found between the drought index and the number of species (R2 = 0.62). To conserve the diversity and abundance of wetland birds, it is necessary to prevent large fluctuations in the water level, as this reduces the habitat suitability for birds.},  
Keywords = {Species diversity, Climatic changes, NDWI index, Drought index},
volume = {12},
Number = {4}, 
pages = {31-44}, 
publisher = {},
title_fa = {تنوع و فراوانی پرندگان مهاجر تالاب بند علیخان ورامین و ارتباط آن با نوسانات آب تالاب و خشکسالی},
abstract_fa ={تالاب‌ها یکی از منحصر به فرد‌ترین اکوسیستم‌های سطح زمین هستند که تغییرات مستقیم و غیرمستقیم انسانی عامل از بین رفتن آنها است. مطالعه حاضر به بررسی فراوانی و تنوع پرندگان تالاب بند علیخان ورامین و ارتباط آن با تغییرات سطح آب و خشکسالی تالاب در بازه 10 ساله (1400-1390) می‌پردازد. داده‌های سرشماری پرندگان گردآوری و شاخص‌های غنا و تنوع گونه‌ای محاسبه شد. تغییرات آب تالاب با استفاده از شاخص تفاضل نرمال شده آب (Normalized Difference Water Index, NDWI)، به کمک تصاویر ماهواره¬ی لندست تعیین شد. داده‌های بارش، دما و شاخص خشکسالی با استفاده از داده‌های هواشناسی استخراج و همبستگی بین آنها تحلیل شد. نتایج نشان داد که به ترتیب گونه‌های خوتکا (Anas crecca) و اردک سرسبز (Anas platyrhynchos) فراوان‌ترین پرندگان منطقه بوده و بیشترین مقادیر شاخص تنوع و غنای گونه‌ای در پرآب‌ترین سال (1398) بدست آمد. رگرسیون خطی نشان داد که ارتباط مثبت و معنی‌داری بین NDWI با تعداد گونه (0/72 = R2) و فراوانی (0/74 = R2) پرندگان وجود دارد. رابطه معنی‌داری بین شاخص خشکسالی و تعداد گونه‌های پرندگان (0/62 = R2) مشاهده شد. به منظور حفظ تنوع ‌و فراوانی پرندگان تالاب، جلوگیری از نوسانات زیاد سطح آب تالاب که موجب کاهش مطلوبیت زیستگاه پرندگان می‌شود، ضروری است.},
keywords_fa = {تنوع گونه‌ای, تغییرات اقلیمی, شاخص NDWI, شاخص خشکسالی},

doi = {10.47176/ijae.12.4.1181},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1209-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1209-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Mahmoudi, D. and Khosravi, R. and Kaboli, M. and Adavoudi, R.},  
title = {Genetic Variation and Population Structure of Wild Sheep in Bamou National Park in Fars Province Using Microsatellite Markers}, 
abstract ={Non-invasive sampling methods, such as scat sampling, have facilitated genetic studies for conservation genetics researchers, however, the quality and quantity of extracted DNA have always been the main issues with these methods. In the current study, the genetic variation and population structure of wild sheep (Ovis gmelini) in Bamou National Park (Fars, Iran) were evaluated using the swabbing technique and eight microsatellites. The sampling method used showed high efficiency in genotyping individuals and can be considered  for use with other species. Expected and observed heterozygosity ranged from 0.502 to 0.943 and 0.950 to 1.00, respectively, and the mean allele richness was 8.87, indicating considerable genetic variation in the population. In addition, inbreeding coefficient across all loci was 0.052. There was no evidence of a bottleneck in the population in the recent past. Despite the high level of genetic variation, the lack of gene flow between populations, and global threats such as climate change, highlight the necessity of implementing reintroduction programs to maintain the evolutionary potential of the species.  },  
Keywords = {Inbreeding, Bottleneck, Swab sampling, Non-invasive sampling},
volume = {12},
Number = {4}, 
pages = {45-56}, 
publisher = {},
title_fa = {تنوع و ساختار ژنتیکی گوسفند وحشی در پارک ملی بمو در استان فارس با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره},
abstract_fa ={روش‌های نمونه‌برداری غیرتهاجمی، از جمله استخراج دی‌ان‌ای از سرگین، انجام مطالعات ژنتیک را برای پژوهشگران ژنتیک حفاظت تسهیل نموده، اما کیفیت و کمّیت دی‌ان‌ای استخراج شده همواره موضوع اصلی این روش‌ها بوده است. در مطالعه حاضر تنوع و ساختار ژنتیکی گوسفند وحشی (Ovis gmelini) در پارک ملی بمو با نمونه‌برداری به روش سواب سطح سرگین و با استفاده از هشت جفت آغازگر ریزماهواه ارزیابی شد. نتایج نشان داد که روش سواب سطح سرگین کارایی بالایی در تعیین ژنوتیپ افراد داشته و می‌توان این روش را به‌عنوان یک الگو برای سایر گونه‌های جانوری پیشنهاد نمود. مقادیر هتروزیگوسیتی مورد انتظار بین 0/502 تا 0/943، هتروزیگوسیتی مشاهده شده بین 0/950 تا 1/00 و میانگین غنای آللی 8/87 بدست آمد که نشان از تنوع ژنتیکی قابل توجه در جمعیت دارد. همچنین میانگین شاخص درون‌آمیزی بر اساس تمامی لوکوس‌ها 0/052 محاسبه شد. نشانه‌هایی از وقوع پدیده گردنه بطری در جمعیت در گذشته نزدیک مشاهده نشد. علی‌رغم تنوع ژنتیکی مناسب در جمعیت موجود، قطع ارتباطات ژنی بین این جمیعت با جمعیت‌های مجاور و تهدیدات جهانی همچون تغییرات اقلیمی، ضرورت اجرای برنامه‌های معرفی افراد جدید به جمعیت با هدف حفظ پتانسیل تکاملی گونه را دو چندان می‌نماید.   },
keywords_fa = {درون‌آمیزی, گردنه بطری, نمونه‌برداری به روش سواب, نمونه‌برداری غیرتهاجمی},

doi = {10.47176/ijae.12.4.834},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1213-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1213-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Najafifar, A. and Jafarian, N.},  
title = {Investigating the Ecological Range Distribution and Environmental Factors Affecting the Distribution of Woody Species in the Zagros Forests of Ilam Province}, 
abstract ={The present survey was conducted to investigate the ecological distribution range of woody species and the most important factors affecting their distribution in the Zagros forests of Ilam province. physical and chemical characteristics of soil, as well as topographical factors, were assessed in 109 circular sampling plots with an area of 500 m2 n four forest areas with an altitude range of 800-2400 m. The vertical distance of the plots on the slope aspect was 100 m, and the distance of the sampling routes varied from 500-1000 m. ecological distribution range index was calculated based on the most important factors affecting species distribution. Based on the Principal Component Analysis (PCA), the most significant factors include: the percentage of theclay, Potassium, nitrogen, carbon, sand, phosphorus, and altitude. species such as Amygdalus orientalis, Lonicera nummularifolia, Daphne mucronata and Cerasus mahaleb and Acer monspessulsnum were found at hight altitudes with the highest levels of carbon, nitrogen, potassium and phosphorus. In addition, Quercus brantii along with Acer monspessulanum and Daphne mucronata showed the highest ecological distribution range while Pistacia atlantica, Amygdalus arabica and Amygdalus orientalis species respectively has the lowest values. Overal, results indicate that topography and soil factors play an important role in the distribution of woody species in the studied areas.},  
Keywords = {Ecological range, Habitat, Woody species, Zagros forests, Ilam province},
volume = {12},
Number = {4}, 
pages = {57-73}, 
publisher = {},
title_fa = {بررسی دامنه پراکنش بوم شناختی و اثر عوامل محیطی بر پراکنش گونه‌های مهم چوبی جنگل‌های زاگرس در استان ایلام},
abstract_fa ={مطالعه حاضر با هدف بررسی دامنه بوم شناختی گونه‌های چوبی و مهمترین عوامل مؤثر بر پراکنش آنها در جنگل‌های زاگرس استان ایلام انجام شد. خصوصیات فیزیکیوشیمیایی خاک و عوامل توپوگرافی در 109 قطعه نمونه دایره‌ای شکل500 مترمربعی در چهار منطقه جنگلی با دامنه ارتفاعی 2400-800 متر از سطح دریا بررسی شد. فاصله عمودی قطعات نمونه در جهت شیب برابر با 100 متر و فاصله مسیرهای نمونه‌برداری از 500 تا 1000 متر متغیر بود. دامنه پراکنش بوم شناختی بر اساس مهمترین عوامل مؤثر در پراکنش گونه‌ها محاسبه شد. نتایج نشان داد که مهمترین عوامل پراکنش گونه‌های چوبی در زاگرس عبارتند از درصد رس، پتاسیم، نیتروژن، کربن، شن، فسفر و ارتفاع از سطح دریا (متر). گونه‌های تنگرس (Amygdalus orientalis)، شن (Lonicera  nummularifolia)، دافنه (Daphnae  mucronata) محلب (Cerasus mahaleb) و کیکم (Acer monspessulanum) در ارتفاعات بالا و دارای بیشترین میزان عناصر کربن، نیتروژن، پتاسیم و فسفر بودند. بلوط ایرانی (Quercus brantii) همراه با کیکم و دافنه به ترتیب  بیشترین و بنه (Pistacia atlantica)، بادام (Amygdalus arabica) و ارژن (Amygdalus orientalis) به ترتیب کمترین مقادیر شاخص آشیان بوم شناختی را نشان دادند. به‌طور کلی نتایج نشان داد که عوامل توپوگرافی و خاکی در پراکنش گونه‌های چوبی در منطقه مورد مطالعه نقش تعیین کننده‌ای دارند. },
keywords_fa = {شاخص ‌دامنه پراکنش, رویشگاه, گونه‌های چوبی, زاگرس, ایلام},

doi = {10.47176/ijae.12.4.13632},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1206-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1206-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Bazrmanesh, A. and SoltaniKoupaei, S. and TarkeshEsfahani, M. and Jafari, R.},  
title = {Evaluation of Spatio -Temporal Changes in Leaf Area Index and Land Surface Temperature in the Bioclimatic Regions of Northern Iran}, 
abstract ={The present study aimed to investigate  the spatio - temporal changes in  Leaf Area Index (LAI) and Land Surface Temperature (LST). This research examined the spatial and temporal trends of LST and LAI across the climatic zones of northern Iran from 2001 to 2022, analyzing the data both seasonally and annually using the remote sensing data from MODIS. To assess the trends in the indices studied, the prewhitened Mann-Kendall test was employed due to the significant autocorrelation present in the time series. The trend slope was calculated using  Sen's slope estimator. The results showed that during the study period, the leaf area index (LAI) increased across all bioclimatic zones. In forest ecosystems, a direct relationship between LAI and LST was observed in all seasons. In contrast,  rangeland ecosystems exhibited a  direct relationship in spring and summer, but an inverse relationship in autumn and winter. The Z-values were 2.825 for forests in humid temperate areas and 2.944 for rangelands in semi-arid, windy regions, both indicating a significant greening trend at a 99% confidence level. Analyzing the relationship between changes in LAI and LST can help develop effective management strategies to enhance ecosystem quality in northern regions and adapt to climate change.},  
Keywords = {Leaf area index, Land surface temperature, Trend analysis, Climatic zones, Sen's slope estimator, Prewhitend Mann-Kendall.},
volume = {12},
Number = {4}, 
pages = {75-90}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی تغییرات مکانی- زمانی شاخص سطح برگ و دمای سطح زمین در مناطق زیست اقلیمی شمال ایران},
abstract_fa ={مطالعه حاضر با هدف بررسی تغییرات مکانی- زمانی شاخص سطح برگ (Leaf Area Index, LAI) و دمای سطح زمین (Land Surface Temperature, LST) در مناطق زیست‌اقلیمی شمال کشور صورت گرفت. بدین منظور از سری زمانی ماهانهLAI  و LST، تولیدات سنجنده مودیس (MODIS) برای کاربری های مرتع و جنگل طی سال‌های 2001 تا 2022 استفاده شد. برای بررسی روند شاخص های مورد مطالعه، بدلیل وجود خودهمبستگی معنی دار در سری زمانی از آزمون من کندال پیش سفید شده استفاده شد. شیب خط روند با استفاده از آزمون شیب تخمین گر سن محاسبه شد. نتایج نشان داد که در دوره مطالعه، در تمامی مناطق زیست اقلیمی، شاخص سطح برگ رو به افزایش است. همچنین، در اکوسیستم‌های جنگلی، ارتباط مستقیم بین LAI و LST در تمام فصول سال مشاهده شد، در حالی که در اکوسیستم‌های مرتعی، ارتباط مستقیم در بهار و تابستان و ارتباط معکوس در پاییز و زمستان وجود داشت. روند افزایشی سبز شدن در مراتع مربوط به مناطق نیمه‌خشک و شدیداً بادی (Z=2/944) و جنگل های مناطق معتدل با رطوبت نسبی خیلی بالا (Z=2/825 ) بسیار معنی دار بود. شناسایی و تحلیل ارتباط بین تغییرات LAI و LST می‌تواند به توسعه راهکارهای مدیریتی مؤثر برای بهبود کیفیت اکوسیستم های شمال کشور و سازگاری با تغییرات اقلیمی کمک کند.},
keywords_fa = {شاخص سطح برگ, دمای سطح زمین, تحلیل روند, پهنه های زیست اقلیمی, شیب تخمین گر سن, من کندال پیش سفید شده},

doi = {10.47176/ijae.12.4.10201},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1214-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1214-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2023}  
}