@article{ 
author = {Khosravi, R. and Mahmoudi, D. and Kaboli, M. and Julaie, L.},  
title = {The Potential of Captive Populations as Founders in Reintroduction Programs: A Case Study of Wild Sheep at the Miankotal Captive Breeding Site}, 
abstract ={Although captive breeding and conservation programs have saved many species from extinction, nearly one-third of reintroduction programs have failed due to genetic challenges. Therefore, addressing conservation genetics issues is critical for the success in such programs. This study evaluated the genetic variation, structure, inbreeding, and kinship relationships among individuals of wild sheep (Ovis gmelini) at the Miankotal Captive Breeding Site (Fars Province) using 20 blood samples and eight microsatellites. The genetic structure and kinship relationships between individuals were examined using the STRUCTURE and Colony softwares. The mean allelic richness and inbreeding coefficient were 10.5 and -0.1, respectively. No distinctive genetic structure was observed in the studied population. However, sibling relationships were identified among some individuals, raising concerns about potential future inbreeding. The results indicated that while the studied population maintains relatively high genetic variation and low inbreeding levels, if the goal is to release into the wild, it is essential to take efforts for the genetic rescue of the population by increasing genetic diversity through the introduction of new individuals to the population, considering the genetic distance between the source and destination populations.},  
Keywords = {Adaptive potential, Captive breeding, Genetic diversity, Inbreeding, Microsatellite, Wild sheep.},
volume = {13},
Number = {3}, 
pages = {1-13}, 
publisher = {},
title_fa = {پتانسیل جمعیت‌های تحت اسارت به عنوان جمعیت‌ بنیان‌گذار در برنامه‌های معرفی مجدد؛ مطالعه موردی: گوسپند وحشی در مرکز تکثیر در اسارت میانکتل},
abstract_fa ={اگرچه برنامه‌های تکثیر و حفاظت در محیط‌های تحت اسارت بسیاری از گونه‌ها را از انقراض نجات داده‌است، اما نزدیک به یک سوم از برنامه‌های معرفی مجدد به دلایل ژنتیکی موفق نبوده اند. از این‌رو، مسائل ژنتیک حفاظت اولویت کلیدی در موفقیت چنین برنامه‌هایی دارد. در پژوهش حاضر تنوع و ساختار ژنتیکی، درون‌آمیزی، و روابط خویشاوندی بین افراد در گوسپند وحشی (Ovis gmelini) در مرکز تکثیر در اسارت میانکتل (استان فارس) با استفاده از 20 نمونه خون و هشت جفت نشانگر ریزماهواره ارزیابی گردید. ساختار ژنتیکی و روابط خوشاوندی بین افراد با استفاده از نرم افزارهای STRUCTURE و Colony بررسی شد. میانگین غنای آللی و درون‌آمیزی در جمعیت به‌ترتیب  10/5 و 1-/0 به‌دست آمد. ساختار ژنتیکی متمایزی در جمعیت مورد مطالعه مشاهده نشد. بین برخی افراد روابط خواهر-برادری، برادری و خواهری مشاهده شد که می‌تواند نگرانی در خصوص درون‌آمیزی را در آینده افزایش دهد. نتایج نشان داد اگرچه جمعیت مورد مطالعه در حال حاضر از تنوع ژنتیکی به نسبت مناسبی برخوردار بوده، اما چنانچه هدف رهاسازی در طبیعت باشد، ضروری است اقداماتی در راستای نجات ژنتیکی جمعیت از طریق افزایش تنوع ژنتیکی با افزودن افراد جدید به جمعیت و با در نظر گرفتن فاصله ژنتیکی بین جمعیت مبدا و مقصد صورت گیرد.},
keywords_fa = {پتانسیل سازشی, تکثیر در اسارت, تنوع ژنتیکی, درون‌آمیزی, ریز ماهواره, گوسپند وحشی.},

doi = {10.47176/ijae.13.3.835},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1240-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1240-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Shiasi, N. and Mirkarimi, H. and Saeidi, S. and Hashemi, F.},  
title = {Evaluation of Satisfaction with Quality of Life Based on the Provision Level of Ecosystem Services in Isfahan City}, 
abstract ={Ecosystem services refer to ecosystem processes that benefit people from economical and quality of life point of view. The aim of this research is to provide a framework for assessing the quality of urban life based on the ecosystem service approach in Isfahan city. For this purpose, first, the ecosystem services available in the areas were identified according to the four axes of the Millennium Ecosystem Assessment. Then, using a People's questionnaire, the level of citizen satisfaction with the level of ecosystem service provision was assessed and its impact on the quality of life was determined. Next, the most important ecosystem services provided were identified using a Delphi questionnaire. Data obtained from citizen questionnaires were analyzed and the results were mapped in a GIS. Finally, people's satisfaction with quality of life was compared with the provision level of ecosystem services provided. The findings show that regions one, three, four, five, six, and eight have a high Presentation level of ecosystem services provision, such as urban services and people's satisfaction with the quality of urban life. On the other hand, regions seven, ten, eleven, twelve, thirteen, and fourteen showed the lowest presentation level of ecosystem services provision, such as people's satisfaction with the quality of urban life.},  
Keywords = {Urban areas, Ecosystem services, People's satisfaction, Quality of life, Ecosystem services mapping},
volume = {13},
Number = {3}, 
pages = {15-29}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی رضایتمندی از کیفیت زندگی بر اساس سطح ارائه خدمات اکوسیستمی در شهر اصفهان},
abstract_fa ={خدمات اکوسیستمی به کلیه فرآیندهای اکوسیستم اطلاق می‌گردد که مردم از نظر اقتصادی و کیفیت زندگی از آن‌ها بهره‌مند می‌شوند. هدف این پژوهش، ارائه چارچوبی برای ارزیابی کیفیت زندگی شهری بر اساس رویکرد خدمات اکوسیستمی در شهر اصفهان است. به‌ همین منظور، ابتدا به شناسایی خدمات اکوسیستمی موجود در مناطق شهر اصفهان بر اساس چهار محور ارزیابی اکوسیستم هزاره پرداخته شد. سپس با استفاده از پرسشنامه مردمی میزان رضایتمندی شهروندان از سطح ارائه خدمات اکوسیستمی ارزیابی و تأثیر آن بر کیفیت زندگی تعیین شد. در مرحله بعد، با استفاده از پرسشنامه دلفی مهم‌ترین خدمات اکوسیستمی ارائه شده شناسایی شد. داده‌های به‌دست‌آمده از پرسشنامه‌های شهروندان تجزیه‌وتحلیل و نتایج در محیط GIS نقشه‌سازی شد. در نهایت میزان رضایت مردم از کیفیت زندگی با میزان ارائه خدمات اکوسیستمی مقایسه شد. یافته‌ها نشان می‌دهد مناطق یک، سه، چهار، پنج، شش و هشت دارای سطح بالایی از ارائه خدمات اکوسیستمی مانند خدمات شهری و رضایتمندی مردم از کیفیت زندگی شهری هستند. مناطق هفت، ده، یازده، دوازده، سیزده و چهارده دارای کمترین سطح از ارائه خدمات اکوسیستمی مانند خدمات شهری و میزان رضایت‌مندی مردم از کیفیت زندگی شهری هستند.},
keywords_fa = {مناطق شهری, خدمات اکوسیستمی, رضایتمندی مردم,کیفیت زندگی, نقشه‌سازی خدمات اکوسیستمی.},

doi = {10.47176/ijae.13.3.15271},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1238-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1238-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Naghipour, A.S. and Yousefi, B. and Moradi, M.},  
title = {Assessment of the Impacts of Climate Change on the Distribution of Wild Goat (Capra aegagrus) and Wild Sheep (Ovis gmelini) in Fars Province}, 
abstract ={Climate change, by intensifying habitat destruction and altering species distributions, has emerged as a major challenge for conservation biologists. The wild goat (Capra aegagrus) and the wild sheep (Ovis gmelini) are among the most prominent large herbivores in Iran. This study aimed to assess the impacts of climate change on the habitat distribution of these two species in Fars Province. The MaxEnt model and various climate scenarios were used to predict current and future (2070) habitat suitability. Results indicated that distance from protected areas and slope were the most influential variables in predicting suitable habitats for both species. Under current conditions, 15.56% of the area was identified as suitable habitat for wild goats, and 32.9% for wild sheep. Projections under different climate scenarios revealed that suitable habitat for wild goats may decline by up to 62%, and for wild sheep by up to 64%. Additionally, within the currently managed protected areas of the Fars province, 75.16% of the habitats overlaps with suitable habitat for mouflons and 48.71%  overlapd with suitable habitat for wild goats. These findings highlight the urgent need for effective habitat conservation and management strategies in the face of anticipated climate change impacts.},  
Keywords = {Modeling, Bovidae, Habitat Suitability, Conservation, Protected Areas, Maxent.},
volume = {13},
Number = {3}, 
pages = {31-46}, 
publisher = {},
title_fa = {ارزیابی اثرات تغییر اقلیم بر پراکنش دو گونه کل‌و‌بز (Capra aegagrus) و قوچ‌ و میش (Ovis gmelini) در استان فارس},
abstract_fa ={تغییر اقلیم با تشدید تخریب زیستگاه‌ها و جابه‌جایی در پراکنش گونه‌ها، به یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی زیست‌شناسان حفاظت تبدیل شده‌است. گونه‌های کل‌وبز (Capra aegagrus) و قوچ‌ومیش (Ovis gmelini) از شاخص‌ترین علف‌خواران بزرگ‌جثه در ایران محسوب می‌شوند. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثرات تغییر اقلیم بر پراکنش زیستگاه این دو گونه در استان فارس انجام شد. برای پیش‌بینی پراکنش کنونی و آینده (سال 2070) از مدل حداکثر آنتروپی (MaxEnt) و سناریوهای اقلیمی مختلف استفاده شد. نتایج نشان داد که متغیرهای فاصله از مناطق حفاظت‌شده و شیب به عنوان مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار در پیش‌بینی مطلوبیت زیستگاه هر دو گونه می‌باشند. در شرایط کنونی، 15/56 درصد از محدوده برای کل‌وبز و 32/9 درصد برای قوچ‌ومیش به‌عنوان زیستگاه مطلوب شناسایی شد. پیش‌بینی‌ها نشان داد که تحت سناریوهای مختلف اقلیمی، زیستگاه مطلوب کل‌وبز تا حدود 62 درصد و زیستگاه قوچ‌ومیش تا 64 درصد کاهش می‌یابد. همچنین، از کل محدوده مناطق تحت مدیریت حال حاضر در استان، 75/16 درصد زیستگاه مطلوب قوچ‌ومیش و 48/71 درصد آن زیستگاه مطلوب کل‌وبز است. نتایج این مطالعه بر ضرورت حفاظت و مدیریت زیستگاه‌ها با توجه به تأثیرات پیش‌بینی‌شده تغییر اقلیم تأکید دارد.},
keywords_fa = {مدل‌سازی, گاوسانان, مطلوبیت زیستگاه, حفاظت, مناطق حفاظت‌شده, Maxent},

doi = {10.47176/ijae.13.3.2973},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1243-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1243-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Farasat, F. and Soffianian, A.R. and Gandomkar, A.},  
title = {Strategic Planning of Sustainable Tourism Development (Case Study: Choupanan Village, Central Plateau of Iran)}, 
abstract ={Tourism is an essential part of development in the contemporary world. This thriving industry, particularly in regions with substantial comparative advantages, requires more attention and should be a primary focus of sustainable development efforts. In tourism-prone areas, prior to the implementation of all programs and plans, conducting strategic studies aimed at mitigating negative impacts and enhancing synergies, effectiveness, and sustainability of benefits should be prioritized.  In this study, considering the relative advantages of the Choupanan village and its surrounding environment, we initially employed the SWOT method to analyze the key internal and external factors affecting sustainable tourism. Subsequently, strategies for tourism development were formulated. After developing these strategies, the QSPM and AHP methods were utilized for prioritization and identification of the top strategies. Based on the results, the total scores for internal and external factors were 2.889 and 2.799, respectively, leading to the identification of aggressive strategies as suitable options. In both methods, the weight differences among the top strategies were minimal. Regarding to our finding, the approach considering the surrounding environment at various levels can be served as a model for potential tourism development in rural areas adjacent to protected regions.},  
Keywords = {Strategic planning, Analytical hierarchy process (AHP), SWOT Matrix, Quantitative strategic planning matrix (QSPM).},
volume = {13},
Number = {3}, 
pages = {47-61}, 
publisher = {},
title_fa = {برنامه‌ریزی راهبردی توسعه گردشگری پایدار (مطالعه موردی: روستای چوپانان، فلات مرکزی ایران)},
abstract_fa ={گردشگری یکی از مؤلفه‌های اصلی توسعه در دنیای مدرن محسوب می‌شود. لازم است این صنعت  در حال رشد به‌ویژه در مناطق مستعد و با مزیت‌های نسبی بالا، بیشتر موردتوجه قرار گرفته و محور توسعه پایدار باشد. در مناطق مستعد گردشگری قبل از اجرای تمام برنامه‌ها و طرح‌ها، انجام مطالعات راهبردی باهدف کاهش پیامدهای منفی و هم‌افزایی، اثربخشی و پایداری منافع  باید در اولویت قرار گیرد. در این مطالعه باتوجه‌به مزیت‌های نسبی روستای چوپانان و محیط پیرامونی آن ابتدا با به‌کارگیری روش SWOT به بررسی عوامل داخلی و خارجی کلیدی گردشگری پایدار و در مرحله بعد به تدوین راهبردهای توسعه گردشگری آن پرداخته شد. پس از تدوین راهبردها، برای اولویت‌بندی و شناسایی راهبردهای برتر، از روش‌های QSPM و AHP استفاده شد. بر اساس نتایج حاصل از ماتریس ارزیابی، جمع امتیازهای نهایی عوامل داخلی و عوامل خارجی به ترتیب 2/889 و 2/799 به‌دست‌آمده و راهبردهای ‌تهاجمی به‌عنوان راهبرد مناسب شناسایی شدند. در هر دو روش اختلاف وزنی میان راهبردهای برتر ناچیز است. روش به‌کاررفته در این پژوهش یعنی درنظرگرفتن محیط پیرامونی در سطوح مختلف می‌تواند به‌عنوان الگویی برای توسعه گردشگری در مناطق روستایی مستعد مجاور مناطق تحت حفاظت مورداستفاده قرار گیرد.},
keywords_fa = {برنامه‌ریزی راهبردی, تحلیل سلسله‌مراتبی زوجی (AHP), ماتریس SWOT, ماتریس برنامه‌ریزی استراتژیک کمی (QSPM).},

doi = {10.47176/ijae.13.3.14166},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1234-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1234-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Gholami, F. and Malekian, M. and Ahmadi, M.},  
title = {Factors Affecting the Den Site Selection of the Indian Grey Mongoose (Urva edwardsii) in Isfahan City}, 
abstract ={Non-native species, whether introduced intentionally or accidentally, can threaten native populations, sometimes leading to their extinction. This study, conducted in spring 2014, aimed to examine the factors influencing the den site selection of the Indian gray mongoose, a non-native species, in Isfahan and its suburbs. Through field surveys and existing reports, active dens were identified, and environmental variables including vegetation cover, landform, man-made structures, waste presence, water resources, and agricultural lands were measured. In addition to 30 identified dens, 30 absence points were recorded, and all the environmental variables were measured at these locations. Den presence was then modeled using a Generalized Linear Model (GLM). Results indicated that water resources and agricultural lands significantly influenced den site selection, while other variables showed no significant differences between presence and absence points. Findings suggest that urban expansion and human-induced changes have contributed to the presence of the Indian gray mongoose in Isfahan. Understanding the factors shaping its den site selection and presence in Isfahan City can help to design effective management strategies for this species in urban environments.},  
Keywords = {Indian gray mongoose, Invasive species, Den selection modeling, Generalized linear model.},
volume = {13},
Number = {3}, 
pages = {63-75}, 
publisher = {},
title_fa = {عوامل موثر بر الگوی لانه‌گزینی خدنگ خاکستری هندی (Urva edwardsii) در شهر اصفهان},
abstract_fa ={گونه‌های غیربومی، که به صورت عمدی یا تصادفی به زیستگاه جدید معرفی می‌شوند، می‌توانند باعث کاهش جمعیت گونه‌های بومی و یا در برخی موارد انقراض آنها ‌گردند. مطالعه حاضر در بهار سال 1403 و با هدف بررسی عوامل موثر بر الگوی لانه‌گزینی گونه غیربومی خدنگ بزرگ در شهر اصفهان و حومه آن انجام شد. با استفاده از بررسی‌های میدانی و گزارش‌های موجود، لانه‌های فعال گونه شناسایی و متغیرهای مرتبط با پوشش گیاهی، شکل زمین، سازه‌های انسان‌ساخت، وجود پسماند، منابع آبی و اراضی کشاورزی و باغات اندازه‌گیری شد. به تعداد لانه‌ها (30 لانه)، 30 نقطه عدم حضور لانه نیز شناسایی و تمامی متغیرهای ذکر شده، برای این نقاط اندازه‌گیری شد. سپس با استفاده از مدل رگرسیون خطی تعمیم¬یافته (Generalized Linear Model, GLM) مدل سازی انجام گرفت. نتایج نشان داد که منابع آبی و زمین‌های کشاورزی اثر معناداری بر حضور و عدم حضور لانه دارند. سایر متغیرها، اختلاف معناداری بین نقاط حضور و عدم حضور لانه نداشتند. بر اساس نتایج حاضر گسترش شهر و تغییرات انسانی، بر حضور خدنگ بزرگ در شهر اصفهان موثر بوده است. شناخت عوامل موثر بر لانه‌گزینی و محدوده حضور این گونه‌ در شهر اصفهان می‌تواند به اقدامات مدیریتی موثر این گونه در محیط‌ شهری کمک کند.},
keywords_fa = {خدنگ بزرگ, گونه مهاجم, مدل‌سازی لانه گزینی, مدل خطی تعمیم یافته},

doi = {10.47176/ijae.13.3.8532},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1250-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1250-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Azizpanah, A. and Azizi, R. and Fathi, R.},  
title = {Comparison and Evaluation of Environmental Impacts of Silage Corn Production by Direct and Mechanized Cultivation Methods in Mehran Plain, Iran}, 
abstract ={Environmental crises and resource degradation have adversely affected food security worldwide. The aim of this study was to investigate the energy and environmental indicators of silage corn production in two direct and mechanized cropping systems in the Mehran Plain. The system boundary in this study included the input to harvest. The results showed that the consumption of electricity (38.74%) and diesel fuel (23.35%) accounted for the highest energy consumption in the production of one hectare of silage corn using the direct seeding method, while in the mechanized seeding method the consumption was (45.95%) and (24.65%) respectively. The results also showed that the average technical efficiency, net technical efficiency, and scale efficiency for direct cultivation and  mechanized cultivation were 84.83% and 96.06%, 87.97% and  92.89%, 98.31%, and 94.36%, respectively. The results of the life cycle assessment showed that indirect emissions from the utilization of phosphorus and urea fertilizers had the greatest impact on ecosystem quality in direct and mechanized cultivation. In order to improve the efficiency of silage corn production and reduce its environmental impacts, it is recommended that the direct cultivation method be promoted due to its higher efficiency and lower energy consumption.},  
Keywords = {Energy, Envelope analysis, Life cycle, Silage corn},
volume = {13},
Number = {3}, 
pages = {77-93}, 
publisher = {},
title_fa = {مقایسه و ارزیابی اثرات محیط زیستی تولید ذرت علوفه‌ای به روش کشت مستقیم و مکانیزه در دشت مهران (ایران)},
abstract_fa ={بحران‌های محیط زیستی و تخریب منابع، بر امنیت غذایی در سراسر جهان تأثیر نامطلوب گذاشته است. هدف از این پژوهش، بررسی شاخص‌های انرژی و محیط زیستی تولید ذرت سیلویی در دو سامانه کشت مستقیم و مکانیزه در دشت مهران بود. مرز سامانه در این پژوهش، ورود نهاده‌ها تا برداشت محصول را در برگرفت. نتایج نشان داد که در تولید یک هکتار ذرت علوفه‌ای به روش کاشت مستقیم، به‌ترتیب مصرف نهاده‌های الکتریسیته (38/74%) و سوخت دیزل (23/35%) و در روش کاشت مکانیزه به‌ترتیب نهاده‌های الکتریسیته (45/95%) و سوخت دیزل (24/65%) بیشترین میزان مصرف انرژی را به خود اختصاص دادند. نتایج نشان داد که میانگین کارایی فنی، کارایی فنی خالص و کارایی مقیاس برای روش کشت مستقیم و کشت مکانیزه به‌ترتیب برابر 84/83%، 96/06%، 87/97% و 92/89%، 98/31% و 94/36% بود. نتایج ارزیابی چرخه حیات نشان داد که انتشارات غیرمستقیم حاصل از مصرف کود فسفر و اوره بالاترین اثر را بر کیفیت اکوسیستم در کشت مستقیم و مکانیزه داشتند. به‌منظور بهبود کارایی تولید ذرت علوفه‌ای و کاهش اثرات محیط زیستی، پیشنهاد می‌شود که روش کشت مستقیم با توجه به کارایی بالاتر و مصرف کمتر انرژی، ترویج شود.},
keywords_fa = {انرژی, تحلیل پوششی, چرخه حیات, ذرت علوفه ای.},

doi = {10.47176/ijae.13.3.13354},
url = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1241-en.html},  
eprint = {http://ijae.iut.ac.ir/article-1-1241-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Applied Ecology},  
issn = {2476-3128}, 
eissn = {2476-3217}, 
year = {2024}  
}