آموزش محیط زیست به‌عنوان یک خدمت اکوسیستمی فرهنگی، سهم طبیعت در تولید و تبادل دانش محیط‌زیستی تعریف می‌شود. در این مطالعه، خدمت آموزش غیررسمی محیط‌زیست در شهرستان ملایر با استفاده از پنج معیار بصری و اکولوژیکی (کاربری زمین، تنوع پوشش‌گیاهی، تنوع ارتفاعی، وجود مناطق حفاظت‌شده و دسترسی) با روش‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره، بر اساس نظرات کارشناسان و منابع علمی مدل‌سازی شده است. برای ارزیابی تقاضا، نقشه توزیع جمعیت بر اساس داده‌های سرشماری 1395 تولید و نقشه جریان خدمات آموزش محیط‌زیست با استفاده از روش همه‌جهته و در محیط GIS تهیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که تنوع پوشش‌گیاهی بیشترین اهمیت را در میان معیارها دارد (0/41) و مناطق حفاظت‌شده به‌دلیل تنوع ارتفاعی و پوشش گیاهی بهتر، بیشترین سهم را در ارائه این خدمت دارند. همچنین مقایسه عرضه و تقاضای آموزش محیط‌زیست نشان می‌دهد در مناطق مرکزی، که پوشش‌گیاهی نسبتاً کمتر و تراکم جمعیتی نیز بالاتر است، تطابق منفی دیده می‌شود که این عدد در مناطق شهری به 0/86- می‌رسد.  همچنین نواحی شرقی و جنوب‌شرقی شهرستان بیشترین میزان جریان این خدمت را دارا هستند. تنوع پوشش گیاهی و وجود مناطق حفاظت‌شده، اهمیت آموزش محیط‌زیست در این مناطق را دوچندان می‌کند، زیرا کمبود دانش محیط زیستی می‌تواند به منابع طبیعی آسیب جدی وارد کند.