بحران‌های محیط زیستی و تخریب منابع، بر امنیت غذایی در سراسر جهان تأثیر نامطلوب گذاشته است. هدف از این پژوهش، بررسی شاخص‌های انرژی و محیط زیستی تولید ذرت سیلویی در دو سامانه کشت مستقیم و مکانیزه در دشت مهران بود. مرز سامانه در این پژوهش، ورود نهاده‌ها تا برداشت محصول را در برگرفت. نتایج نشان داد که در تولید یک هکتار ذرت علوفه‌ای به روش کاشت مستقیم، به‌ترتیب مصرف نهاده‌های الکتریسیته (38/74%) و سوخت دیزل (23/35%) و در روش کاشت مکانیزه به‌ترتیب نهاده‌های الکتریسیته (45/95%) و سوخت دیزل (24/65%) بیشترین میزان مصرف انرژی را به خود اختصاص دادند. نتایج نشان داد که میانگین کارایی فنی، کارایی فنی خالص و کارایی مقیاس برای روش کشت مستقیم و کشت مکانیزه به‌ترتیب برابر 84/83%، 96/06%، 87/97% و 92/89%، 98/31% و 94/36% بود. نتایج ارزیابی چرخه حیات نشان داد که انتشارات غیرمستقیم حاصل از مصرف کود فسفر و اوره بالاترین اثر را بر کیفیت اکوسیستم در کشت مستقیم و مکانیزه داشتند. به‌منظور بهبود کارایی تولید ذرت علوفه‌ای و کاهش اثرات محیط زیستی، پیشنهاد می‌شود که روش کشت مستقیم با توجه به کارایی بالاتر و مصرف کمتر انرژی، ترویج شود.