دوره 13، شماره 2 - ( 6-1403 )                   جلد 13 شماره 2 صفحات 78-65 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
چکیده:   (3006 مشاهده)
با گسترش و رشد فراینده سطوح نفوذ ناپذیر، چالش های زیست محیطی متعددی در سطوح شهری به وجود آمده است. تغییرات الگوی دمایی محیط و ایجاد جزایر حرارتی در این مناطق یکی از مهم ترین این چالش هاست. تغییر در ساختار و الگوی کاربری اراضی به نوبه خود بر ساختار سیمای سرزمین تأثیر می گذارد. این مطالعه به بررسی تغییرات ساختار سیمای سرزمین و پهنه های حرارتی طی دوره زمانی 2022-1992 در شهر اصفهان پرداخته است. برای این منظور نقشه های پهنه بندی دمای سطح زمین تهیه و متریک های سیمای سرزمین برای تجزیه و تحلیل رابطه بین تغییر الگوهای کاربری زمین و مناطق دمای سطح زمین محاسبه شدند. نتایج این مطالعه نشان داد که در مناطق با دمای بالا (جزایر حرارتی) اراضی بایر و فاقد پوشش گیاهی غالب هستند. همچنین بررسی متریک های سیمای سرزمین نشان داد هر چه پیوستگی بین کاربری ها و ساختار سیمای سرزمین بیشتر باشد، لزوما سطح زمین دماهای پایین تری را تجربه نمی کند. عامل مهم و تعیین کننده در دما نوع کاربری موجود در منطقه است. بنابراین می توان بیان کرد که دمای سطح زمین تحت تأثیر ترکیب کاربری زمین است. با توجه به اهمیت تعدیل دما در مناطق شهری، نحوه پراکنش و توزیع فضاهای سبز بر اساس اصول سیمای سرزمین، نقش بارزی در مدیریت حرارتی شهری دارد. 
متن کامل [PDF 1230 kb]   (809 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.